Dergiler / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Eğitime Biçilen Rol: Yetenek Geliştirme Mi? Kimlik Dönüştürme Mi?

The Role of Education: Capability Building or Transformation of Identity?

Sayfa
549–561
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, demokrasinin siyasi sistem kadar, eğitim için de vazgeçilmez olduğunu ortaya koymayı ve en azından disiplinler arası bir tartışma için zemin oluşturmayı amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eğitim ve öğretim, bir milletin hem kimlik ve değerlerini koruma ve tevarüs etme, hem de bilim ve teknikte ilerlemesini sağlama aracıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eğitim; bir dönem yapıldığı gibi cesedi yerli, ruhu ve değerleri batılı insan yetiştirme fabrikası değildir ve olmamalıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, demokrasinin siyasi sistem kadar, eğitim için de vazgeçilmez olduğunu ortaya koymayı ve en azından disiplinler arası bir tartışma için zemin oluşturmayı amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eğitim · Demokratik Eğitim · Değerler Eğitimi

Özet

Eğitim ve öğretim, bir milletin hem kimlik ve değerlerini koruma ve tevarüs etme, hem de bilim ve teknikte ilerlemesini sağlama aracıdır. Eğitimin birinci fonksiyonu kültürel ve yerel, ikinci fonksiyonu ise beynelmilel ve evrenseldir. Eğitim birincisiyle milletleri ibka ederken, ikincisinin sağladığı telâhuk-u efkâr ile medeniyetleri inşa eder. Diğer yandan eğitim, çocuğun kabiliyet ve istidatlarını geliştirecek en uygun ortam ve zemini hazırlama sorumluluğudur. Bu ise talebeyi merkeze alan eğitim politikalarıyla mümkün olabilir. Eğitim; bir dönem yapıldığı gibi cesedi yerli, ruhu ve değerleri batılı insan yetiştirme fabrikası değildir ve olmamalıdır. Günümüzde eğitimi mecrasından çıkaran ve bir propaganda aracı haline getiren unsurların başında, insanlığın ortak malı olan teknolojik gelişmelerin batıya mal edilmesi, bunun üzerinden batılı değerlerin kutsanarak “evrensel değer” olarak takdim edilmesi ve içselleştirilmesi gayretleri gelmektedir. Eğitimi, “çocukta istendik davranışlar geliştirme” olarak tanımlayan anlayışta “istendik” davranışlar maalesef halkın değerleri olamamıştır. Bilakis “evrensel, çağdaş ve modern” gibi ambalajlar içinde sunulan batılı değerler olmuştur. Toplumun bu husustaki görüşlerini soran da yoktur. Batılı değerler millete kanunlarla dayatılmaktadır. Bu durum eğitimin sabit değeri olması gereken kimliğimizi tehdit etmektedir. Bu çalışma, demokrasinin siyasi sistem kadar, eğitim için de vazgeçilmez olduğunu ortaya koymayı ve en azından disiplinler arası bir tartışma için zemin oluşturmayı amaçlamaktadır.

Abstract

Education is an instrument both to protect and bequeath the identity and values of a nation and to provide scientific and technical progress. The first function of education is cultural and local; its second function is international or global. Education preserves nations through the former while it builds civilizations through the unification of ideas provided by the later. In addition, education is the responsibility to prepare the most appropriate environment and ground, which improve child’s ability and aptitude. This might be possible with educational policies which direct its central focus on students. Education is not a factory to grow up people whose body is native but spirit and values belongs to the West. Today, the most threatening element to education is the appropriation of technological advancements which are the common property of mankind for the West and, through it, the efforts for internalization and presentation of Western values as "universal values" by sanctifying them. In statist conception which defines education as "the development of 'desired' behaviours in children", the "desired" values have never become people's values. On the contrary, they became Western values presented in such packs as "universal, contemporary and modern". There is nobody who asks the opinion of society in this respect. The Western values are imposed to society by law. This situation threats our identity which is the constant value of education. This research aims at demonstrating how democracy indispensable for education as much as political system and providing a basis for an academic discussion.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOZAN, M. (2019). Eğitime Biçilen Rol: Yetenek Geliştirme Mi? Kimlik Dönüştürme Mi?. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 549–561. https://ajindex.com/articles/55339

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Açıkgenç, A. (2009). Küreselleşme Karşısında Yeni Bir Eğitim Felsefesine Doğru [Towards a New Education Philosophy Against Globalization], H. R. Açar (Editör), Küreselleşme Sürecinde Eğitim Sorunlarının Felsefi Boyutu [Philosophical dimension of Education Problems in Globalization Process] (s. 79-97) içinde, Uluslararası Eğitim Felsefesi Kongresi, Eğitim Bir-Sen Yayınları,
  2. Ankara.
  3. Ağaoğlu, A. (1972). Üç Medeniyet, [Three Civilization] Başbakanlık Kültür Müsteşarlığı Kültür Yayınları,
  4. İstanbul,
  5. Milli Eğitim Basımevi. Altan M. Z. (1999). Çoklu Zekâ Kuramı, [Multiple Intelligene Theory] Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, Sayı:17, s. 105-117.
  6. Aydın, M. (2009). Küreselleşme Sürecinde Eğitim Sorunlarının Felsefi Boyutu [Philosophical dimension of education problems in globalization process], H.R. Açar (Editör), Uluslararası Eğitim Felsefesi Kongresi (ss. 32-36) içinde, Eğitim Bir-Sen Yayınları,
  7. Ankara.
  8. Baltacı, C. (1996). Osmanlı Eğitim Sistemi, [Ottoman Educational System] Ankara,
  9. Yeni Türkiye, Yıl 2, Sayı 7. s. 467-470.
  10. Bolay, S. H. (1996). Eğitimimizin Felsefi Temelleri, [Philosphical Foundations of Our Education] Ankara,
  11. Yeni Türkiye, Yıl 2, Sayı 7. s. 422-429.
  12. Bursalıoğlu, Z. (1991). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış, [New Structure and Behavior in School Management] Ankara, PEGEM Yayın No 2. Demircioğlu, İ. H. ve Tokdemir, M. A. (2008). Değerlerin Oluşturulma Sürecinde Tarih Eğitimi [History Education in the Process of Creating Values], Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt 6, No. 15, s. 69-88.
  13. Erdem, F. (1981). Adalet Önünde Eşitlik, [Equality Before Justice] Yargıtay Dergisi, s. 486. Ergin, O. N. (1977). Türkiye Maarif Tarihi, [Turkey’s Educational History] Cilt 3-4,
  14. İstanbul,
  15. Eser Matbaası. Ertürk, S. (1972). Eğitimde Program Geliştirme, [Curriculum Development in Education] Ankara,
  16. Yelkentepe Yayınları.
  17. Gökalp, Z. (1994). Türkçülüğün Esasları [The Principles of Turkism], İstanbul, İnkılâp Kitabevi.
  18. Gür, B. S. (2006). Öğrenci Merkezli Eğitimin Çıkmazları [The Dilemmas of Student-Centered Education], Eskişehir, Eski Yeni Dergisi, s.34-45.
  19. Kant, I. (1900). Kant On Education (Ueber Padagogik), Translated by A. Churton, Boston, U.S.A. D. C. Heath,& Co., Publishers.
  20. Meriç, C. (1997). Bu Ülke [This County], İstanbul,
  21. İletişim Yayınları.
  22. Şimşek, A. (2000). Sınıfta Demokrasi [Democracy in the Classroom], A. Şimşek (Editör), Özgürlükçü Öğrenme (ss.26-52) içinde, Ankara:
  23. Eğitim-Sen Yayınları.
  24. Tarhan, N. (2010). Psiko-sosyal Sermaye Olarak Değerler: Zengi