Dergiler / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 16 - Sayı: 31

İBN TEYMİYYE'NİN SELEFÎ KELÂMI: TARİHSEL VE YAPISAL BİR ANALİZ

Ibn Taymiyya's Traditionalist Kalam: A Historical and Structural Analysis

Sayfa
81–108
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İbn Teymiyye'nin sünnî-selefî bir kelamcı sayılabileceğini savunan bu makale, onun geliştirdiği kelamın temel yapısını irdelemekte, tarihî kökenini ve âkıbetini sorgulamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kelamın, hususen cedelci yapıda icra edilen kelamın reddedilmesi, selefî geleneğin aslî bir unsuru olarak bilinir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çünkü itikad sahasında konuşmak, tartışmak, yorum yapmak anlamında kelam söz konusu gelenek içinde baştan beri nisbeten uygulanmış, nihayet İbn Teymiyye'nin şahsında tamamen benimsenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:İbn Teymiyye'nin sünnî-selefî bir kelamcı sayılabileceğini savunan bu makale, onun geliştirdiği kelamın temel yapısını irdelemekte, tarihî kökenini ve âkıbetini sorgulamaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kelamın, hususen cedelci yapıda icra edilen kelamın reddedilmesi, selefî geleneğin aslî bir unsuru olarak bilinir. Mezhepler tarihinin modern literatüründe sıkça rastladığımız bu genel kabul kimi zaman bir indirgeme hatası, kimi zaman da bir kavram kargaşası olmalıdır. Çünkü itikad sahasında konuşmak, tartışmak, yorum yapmak anlamında kelam söz konusu gelenek içinde baştan beri nisbeten uygulanmış, nihayet İbn Teymiyye'nin şahsında tamamen benimsenmiştir. İbn Teymiyye'nin selefî kelamı, mufassal tahlil ve münakaşa üzere icra edilmesi bakımından Eş'arî kelamına benzer, ne var ki ilk dönem selefî literatürü gibi meseleci yapıda olduğundan sistematik değildir. İbn Teymiyye'nin sünnî-selefî bir kelamcı sayılabileceğini savunan bu makale, onun geliştirdiği kelamın temel yapısını irdelemekte, tarihî kökenini ve âkıbetini sorgulamaktadır.

Abstract

Although rejection of dialectical theology is generally claimed to be essential to the salafi tradition, theology or kalam in the sense of discussing creedal matters was practiced to some extent in the same tradition from the very beginning and finally fully adopted by Ibn Taymiyya, the founder of the so-called late Salafiyya. His traditionalist kalam resembles the Ash'arite theology in that both welcome elaborate analysis and disputation, but the former lacks systematic structure as it emulates the disorganized topical fashion of the early Salafi literature. Arguing that Ibn Taymiyya can be considered a Sunni scholar of kalam or a Salafi mutakallim, this paper examines the structure of his theological enterprise and investigates its historical roots as well as its fate.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURT, E. (2022). İBN TEYMİYYE'NİN SELEFÎ KELÂMI: TARİHSEL VE YAPISAL BİR ANALİZ. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 31, 81–108. https://ajindex.com/articles/537609

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Âcurrî, Muhammed b. Hüseyn, Kitâbü'ş-şerî'a, neşr.: Muhammed b. Hasan İsmail, Dârü'lKütübi'l-İlmiyye, Beyrut 1995. Âmidî, Seyfüddîn, Ğâyetü'l-merâm fî 'ilmi'l-kelâm, neşr.: Hasan Mahmud Abdüllatif, Kahire, 1971.
  2. Bazzano, Elliott A., "Ibn Taymiyya, Radical Polymath, Part 2: Intellectual Contributions", Religion Compass, c. 9, sayı 4, 2015. Buhârî, Muhammed b. İsmâil, Halku ef'âli'l-'ibâd (Akaidü's-selef içinde), neşr.: Alî Sâmî Neşşâr, Ammâr Talibî, Münşeatü'l-Maârif, İskenderiye 1971. Dârimî, Osman b. Saîd, er-Red ale'l-Cehmiyye (Akaidü's-selef içinde), neşr.: Alî Sâmî Neşşâr, Ammâr Talibî, Münşeatü'l-Maârif, İskenderiye 1971. ------ er-Red ale'l-Merîsî (Akaidü's-selef içinde), neşr.: Alî Sâmî en-Neşşâr, Ammâr et-Talibî, Münşeatü'l-Maârif, İskenderiye 1971. Ebû Nuaym el-İsfehânî, Ahmed b. Abdullah, Hilyetü'l-evliyâ' ve tabakatü'l-asfiyâ', Matbaatü'sSaâde, Kahire 1974. Ebû Ubeyd, Kasım b. Sellâm, Kitâbü'l-îmân, neşr.: Muhammed Nâsırüddîn Elbânî, el-Mektebü'l- İslâmî, Beyrut 1983. Ebû Ya'lâ el-Ferrâ, Kitâbü'l-Mu'temed fî usûli'd-dîn, neşr.: Vedî' Zeydân Haddâd, Dârü'l-Maşrık, Beyrut 1974. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed, el-Münkız mine'd-dalâl, Matbûatü Mektebeti'nNeşri'l-Arabî, Dımaşk 1939.
  3. Hakim, Ajhar A., "The Forgotten Rational Thinking in the Hanbalite Thought with Special Reference to Ibn Taymiyya", Journal of Arabic and Islamic Studies, 2014, c. 14. Herevî, Hâce Abdullah, Zemmü'l-kelâmi ve ehlihi, neşr.: Semîh Dugaym, Dârü'l-fikri'l-Lübnanî, Beyrut 1994.
  4. Hoover, Jon, Ibn Taymiyya's Theodicy of Perpetual Optimism, Brill, Leiden ve Boston 2007.
  5. İbn Batta, Ubeydullah b. Muhammed, el-İbâne an şerî'ati'l-firkati'n-nâciye ve mücânebeti'l-firaki'lmezmûme, neşr.: Rıza b. Na'sân Mu'tî, Dârü'r-Râye, Riyad 1988.
  6. İbn Hazm, Ebû Muhammed Alî b. Ahmed, el-Usûl ve'l-fürû', Dârü'l-Kütübi'l-İlmiyye, Beyrut 1984.
  7. İbn Huzeyme, Muhammed b. İshak, Kitâbü't-tevhîd, neşr.: Muhammed Halîl Herrâs, Dârü'lKütübi'l-İlmiyye, Beyrut 1983.
  8. İbn Kayyim el-Cevziyye, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ebî Bekr, Hâdî'l-ervâh ilâ bilâdi'l-efrâh, Mektebetü'n-Nehdati'l-Mısriyye, Kahire 1971. ------ İctimâ'u'l-cüyûşi'l-İslâmiyye alâ ğazvi'l-Mu'attıla ve'l-Cehmiyye, neşr.: Fevvâz Ahmed Zemerlî, Dârü'l-Kitâbi'l-Arabî, Beyrut 1988. ------ Kitâbü's-Savâ'iku'l-mürsele ale'l-Cehmiyye ve'l-Mu'attıla, neşr.: Ali b. Muhammed, Dârü'l- Âsıme, Riyad 1412. ------ er-Rûh, neşr.: Muhammed Enis Ubade, Mektebetü'n-Nasır, Kahire, ts. ------ Şifâ'u'l-'alîl fî mesâili'l-kazâ' ve'l-kader ve'l-hikme ve't-ta'lîl, ne