Ayrıca ikili anlaşma ile tanınan iktisadi, içtimai ve siyasi haklar, Osmanlı ve Sicilya sularında ticaret ve muharebe gemilerinin serbest dolaşımına izin vermiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede 1734 yılında Sicilya Krallığı’nın bağımsızlığını kazanmasından sonra Osmanlı-Sicilya diplomatik ilişkilerinin kurulması ve karşılıklı elçi değişimi ele alınmıştır. 1740 yılında imzalanan anlaşma Osmanlı Devleti’nin Avrupa’daki diplomatik etkinliğini artırmış, Sicilya zindanlarında bulunan Türk ve Müslüman esirlerin de kurtarılmasını sağlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalede 1734 yılında Sicilya Krallığı’nın bağımsızlığını kazanmasından sonra Osmanlı-Sicilya diplomatik ilişkilerinin kurulması ve karşılıklı elçi değişimi ele alınmıştır. 1740 yılında imzalanan anlaşma Osmanlı Devleti’nin Avrupa’daki diplomatik etkinliğini artırmış, Sicilya zindanlarında bulunan Türk ve Müslüman esirlerin de kurtarılmasını sağlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca ikili anlaşma ile tanınan iktisadi, içtimai ve siyasi haklar, Osmanlı ve Sicilya sularında ticaret ve muharebe gemilerinin serbest dolaşımına izin vermiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Bu makalede 1734 yılında Sicilya Krallığı’nın bağımsızlığını kazanmasından sonra Osmanlı-Sicilya diplomatik ilişkilerinin kurulması ve karşılıklı elçi değişimi ele alınmıştır. 1740 yılında imzalanan anlaşma Osmanlı Devleti’nin Avrupa’daki diplomatik etkinliğini artırmış, Sicilya zindanlarında bulunan Türk ve Müslüman esirlerin de kurtarılmasını sağlamıştır. Ayrıca ikili anlaşma ile tanınan iktisadi, içtimai ve siyasi haklar, Osmanlı ve Sicilya sularında ticaret ve muharebe gemilerinin serbest dolaşımına izin vermiştir.
Abstract
This article examines the foundation of diplomatic relations between the newly established Kingdom of Sicily (1734) and the Ottoman Empire along with the first diplomatic exchange between the sides. Launched in 1740, the agreement improved the Ottoman influence in European diplomacy and helped to save the Turk and Muslim captives in Sicilian prisons. Furthermore, the bilateral agreement granted economic, social, and political concessions between the Ottoman Empire and the Kingdom of Sicily which allowed the free movement of merchant and warships of the two sides.
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
SEVİNÇ, T. (2022). Osmanlı-sicilya İlişkileri ve Cizye muhasebecisi Hüseyin efendi’nin sicilya elçiliği (1740-1742). History Studies, Cilt: 5 - Sayı: 2, 411–428. https://ajindex.com/articles/537274
Moralı es-Seyyid Ali, Sefâretnâme-i Fransa, Mille Kütüphanesi Ali Emiri, MTF 8142. Moralı Seyyid Ali Efendi, Paris Sefâretnâmes, ö.1224, s.7, Millet Kütüphanesi, Ali Emiri Tarih 837. Par J. De Hammer, Histoire de L‟empire Ottoman (1739-1757),
XV, Paris 1839. Vak‟anüvis Subhi Mehmed Efendi, Subhî Efendi Tarihi (Sâmî ve Şâkir Tarihleri ile Birlikte İnceleme ve Karşılaştırmalı Me tin), Haz. Mesut Aydıner, İstanbul 2007. 3.Araştırma Eserler Ahmed, Aziz, A History of İslamic Sicily (İslamic Surveys 10), Edinburgh 1975.
Altındağ, Ülkü, “Darüssâde”, DİA, IX, İstanbul 1994, s.1-3.
Boase, Roger, “Arab influences on European Love-Poetry”, Handbuch der Orientalistik Handbook of Oriental Studies (The Legacy of Muslim Spain), Ed.Salma Khadra Jayyusi, Leıden-New York-Köln 1992, s.457-82.
Cezar, Mustafa Osmanlı Tarihinde Levendler, İstanbul 1965.
Çetin, Atilla, “Garp Ocaklarında Türk Varlığı”, Türkler, IX, Ankara 2002, s.926-35.
Develioğlu, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara 1995.
Işıltan, Fikret, “Sicilya”, İA, X, İstanbul 1966, s.589-96.
Jons, Jeremy, Arabic Administration in Norman Sicily (Cambridge Studies in Islamic Civilization), Cambridge 2002.
Messner, Dıeter, “Further Listings and Categorisations of Arabic Words in İbero-Romence Languages”, Handbuch der Orientalistik Handbook of Oriental Studies (The Legacy of Muslim Spain), Leıden-New York-Köln 1992, s.452-56.
Orhonlu, Cengiz, “Hazine”, DİA, XVII, İstanbul 1998, s.130-33.
Özcan, Abdülkadir, “Osmanlı Askeri Teşkilatı”, Osmanlı Devleti Tarihi, I, Ed.Ekmeleddin İhsanoğlu, İstanbul 1999, s.337-70. Robert Rinehart and Jo Ann Brown