Dergiler / BELLETEN / 2013 / Cilt: 77 - Sayı: 279

Şam Valisi Emirü’l-Hac Süleyman Paşa’nın Muhallefâtı (1743- 1744)

Suleyman Pasha, Governor of Damascus Muhallefat Emirü'l-Hac (1743 -1744)

Sayfa
467–522
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Süleyman Paşa’nın cenaze merasimi ve masrafları hükümet adına Şam Kadısıtarafındankarşılanarak, ailesine de geçinebileceği kadar mal ve emlak bırakılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şam Valisi ve Emirü’l-Hac Süleyman Paşa, 1743 yılında Taberiye’yi ele geçirmiş bulunan Zahir El-Ömer adlı asiyi ortadan kaldırmak üzere görevlendirildiği sırada kendi eceliyle vefat etmişti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Numan Bey, Şam Eyaleti’ndeki yöneticilerin yardımıyla yaptığı tahkikat ve çalışmalar sayesinde Süleyman Paşa’nın sahip olduğu değerli eşya, para ve emlakinin tespitini yapmıştı.
💡
Sonuç & Katkı:Süleyman Paşa’nın cenaze merasimi ve masrafları hükümet adına Şam Kadısıtarafındankarşılanarak, ailesine de geçinebileceği kadar mal ve emlak bırakılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Şam Valisi ve Emirü’l-Hac Süleyman Paşa, 1743 yılında Taberiye’yi ele geçirmiş bulunan Zahir El-Ömer adlı asiyi ortadan kaldırmak üzere görevlendirildiği sırada kendi eceliyle vefat etmişti. Süleyman Paşa, Şam yolunu kullanan hacıların her türlü güvenlik ve ihtiyaçlarını karşılamakla görevli önemli bir vazifeye sahip idi. O sahip olduğu bu görev sayesinde oldukça varlıklı ve itibar sahibi haline gelmişti. Vefatından sonra hem onun hac işleri ile ilgili çok önemli vazifesinin devamını sağlamak ve hem de onun sahip olduğu zenginliği ve varlığı devlet adına müsadere etmek için Mirahur Vekili Numan Bey görevlendirilmişti. Numan Bey, Şam Eyaleti’ndeki yöneticilerin yardımıyla yaptığı tahkikat ve çalışmalar sayesinde Süleyman Paşa’nın sahip olduğu değerli eşya, para ve emlakinin tespitini yapmıştı. Ona ait hareminde, aile üyelerinde ve diğer kişilerde bulunan her türlü para, altın ve eşyaya devlet adına el konularak kayıt altına alınmıştı. Süleyman Paşa’nın cenaze merasimi ve masrafları hükümet adına Şam Kadısıtarafındankarşılanarak, ailesine de geçinebileceği kadar mal ve emlak bırakılmıştır.

Abstract

The governer and principal agent of Damascus Suleyman Pasha died a natural death when he was charged with the duty of eliminating the bandit, Dahir al-Umar, who captured Taberia in 1743. Suleyman Pasha had an important mission of meeting all the needs and security of Hadjıs. Thanks to his mission, he became a wealthy and high standing man. After his death, Agent of Mirahur Numan Beg was charged with both handling Suleyman Pasha’s mission of pilgrimage and attaching the wealth and goods of him. Numan Beg ascertained Suleyman Pasha’s goods, wealth and property with the help of inquiries made by governers in Damascus. These wealth, goods and golds that were in the hands of his family, harem and other people were sequestered by the Empire. Suleyman Pasha’s funeral expences were paid by Judge of Damascus and also enough wealth and property for living of his family was left by the Empire.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEVİNÇ, T. (2022). Şam Valisi Emirü’l-Hac Süleyman Paşa’nın Muhallefâtı (1743- 1744). BELLETEN, Cilt: 77 - Sayı: 279, 467–522. https://ajindex.com/articles/457645

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. İzzi Efendi Süleyman Bin Halil, İzzî Tarihi, Ali Emiri Kütüphanesi Tarih, nr.414, H.1168. 3- Araştırma ve İnceleme Eserler Akyılmaz, Sevgi Gül, “Osmanlı Devleti’nde Yönetici Sınıf Açısından Müsadere Uygulaması”, Gazi Üni. Hukuk Fakültesi Dergisi, XII/1-2, Ankara 2008, s. 389-420.
  2. Arık, Ferdâ Şamil, “Türkiye Selçuklu Devleti’nde Müsâdere”, Beşinci Milletlerarası Türkoloji Kongresi İstanbul, 23-28 Eylül 1985, I, İstanbul 1985, s. 47-64.
  3. Barbir, Karl K., “One Marker of Ottomanism: Confiscation of Ottoman Offocials’ Estates”, International Journal of Turkish Studies, XIII/1-2, 2007 Wisconsin, s. 135-145.
  4. Baysun, M. Cavit, “Müsâdere”, İA, VIII, İstanbul 1960, s. 669-70.
  5. Bilge, Mustafa L., “Hayfa”, DİA, XVII, İstanbul 1998, s. 41-43.
  6. Carmel, Alex, Geshichte Haifas in Der Türkischen Zeit 1516-1918, Wiesbaden 1975.
  7. Cesar, Yavuz, “Bir Ayanın Muhallefatı: Havza ve Köprü Kazaları Âyanı Kör İsmail-Oğlu Hüseyin, Müsadere Olayı ve Terekesinin İncelenmesi”, Belleten, 41/161, Ankara 1977, s. 45. Cohen, Amnon, Palestıne in the 18th Century, Jeruselam 1973.
  8. Esen, Hüseyin, “İslam Hukuku Açısından Müsâdere” D.E.Ü İlahiyat Fakültesi Dergisi, XV, İzmir 2002, s. 191-225.
  9. Genç, Mehmet, Osmanlı İmparatorluğu’nda Devlet ve Ekonomi, İstanbul 2000.
  10. Halaçoğlu, Yusuf, “AT”, DİA, IV, İstanbul 1991, 28-31.
  11. Hartman, R, “Şam”, İA, XI, İstanbul 1970, s. 298-310.
  12. Hınz, Walter, ‘‘İslam’da Ölçü Sistemleri’’, Çev. Acar Sevim, Türklük Araştırmaları Dergisi, 1989/5, İstanbul 1990, s. 1-82.
  13. Hıttı, Phılıp K., History of Syria (Including Lebanon and Palestina), London, 1951.
  14. Karataş, Mehmet, “18-19. Yüzyıllarda Osmanlı Devleti’nde Müsadere Uygulamaları”, OTAM, XIX, Ankara 2006, s. 219-37.
  15. Karaca, Ali, “Azmzâdeler”, DİA, IV, İstanbul 1991, s. 350. Lammens, H., “Suriye”, İA, XI, İstanbul 1970, s. 60-61.
  16. Laoust, Henri, Les Gouverneurs de Damas (Les Mamlouks et Les Premıers Otto- man), Damas (Şam) 1952.
  17. Mumcu, Ahmet, Osmanlı Devleti’nde Siyaseten Katl, Ankara 1963.
  18. Orhonlu, Cengiz, “Hazine”, DİA, XVII, İstanbul 1998, s. 130-33.
  19. Öğün, Tuncay, ‘‘Osmanlı Devleti’nde Müsadere Uygulamaları’’, Osmanlı, VI, Ankara 1999, s. 371-83. _________, ‘‘Müsadere’’, DİA, XXXII, İstanbul 2006, s. 67-68.
  20. Önkal-Bozkurt, Ahmet-Nebi, “Deve”, DİA, IX, İstanbul 1994, s. 222-26.
  21. Örenç, Ali Fuat, “XIX. Yüzyıl Başlarında Antakya’nın Sosyal ve Ekonomik Tarihine Dair Bir Kaynak: Civelek Hacı Ebubekir Ağa’nın Muhallefatı”, Fırat Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Dergisi, IV/1, Elazığ 2006, s. 51-90.
  22. Özcan, Tahsin, ‘‘Muhallefât’’, D