KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 35 - Sayı: 2

TAKIM SARGINLIĞI: TÜRKİYE’DEKİ BANKA ÇALIŞANLARI ÜZERİNE ÇOK YÖNTEMLİ BİR ÇALIŞMA

TEAM COHESION: A MULTI METHOD STUDY OF BANK EMPLOYEES IN TURKEY

Seçil BAYRAKTAR
Sayfa
1–21
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, yazındaki dört boyutlu modeli (sosyal-görev-birey-takım) doğrulamakla birlikte, sosyal-görev sargınlığı ayrımının, birey-grup ayrımından daha belirgin ortaya çıktığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Takım sargınlığı, takım etkinliğini belirleyen en önemli unsurlar arasında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca, bu boyutların iş gayreti ve takım işbirliği üzerinde değişken etkileri bulunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, yazındaki dört boyutlu modeli (sosyal-görev-birey-takım) doğrulamakla birlikte, sosyal-görev sargınlığı ayrımının, birey-grup ayrımından daha belirgin ortaya çıktığını göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Takım sargınlığı · takım çalışması · sosyal sargınlık

Özet

Takım sargınlığı, takım etkinliğini belirleyen en önemli unsurlar arasında yer almaktadır. Ancak, bu derece önemli bir unsur olmasına rağmen, sargınlık üzerine günümüze dek yapılan araştırmalar, kavramın tanımı ve boyutları hakkında ortak bir sonuca ulaşamamıştır. Bunun yanı sıra, takım sargınlığı araştırmaları genel olarak spor takımları bağlamında gerçekleştirilip iş ortamında daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Bu makale, yazındaki mevcut eksikliklere değinerek takım sargınlığı kavramını Türkiye’de iş ortamı bağlamında incelemeyi hedeflemektedir. Kavramın anlam ve boyutsallığını araştırmak ve bir model oluşturmak amacıyla düzenlenen bir kalitatif çalışma ardından, kantitatif bir araştırma ile oluşturulan model test edilmiştir. Sonuçlar, yazındaki dört boyutlu modeli (sosyal-görev-birey-takım) doğrulamakla birlikte, sosyal-görev sargınlığı ayrımının, birey-grup ayrımından daha belirgin ortaya çıktığını göstermektedir. Ayrıca, bu boyutların iş gayreti ve takım işbirliği üzerinde değişken etkileri bulunmuştur. Son olarak, takım sargınlığının, takımda geçirilen zamana göre arttığı bulgusu ile, sargınlık kavramının dinamik doğası onaylanmıştır.

Abstract

Team cohesion is one of the most crucial drivers of team effectiveness. However, despite its importance, cohesion research fails to reach an agreement on conceptualization and dimensionality of the construct. Furthermore, previous studies of team cohesion have mostly focused on sports context, necessitating further research in work context. This paper aims to address these gaps in the literature by investigating team cohesion in a work context in Turkey. A qualitative study has been conducted to explore the construct and build a model, followed by a quantitative study that has empirically tested the specified model. The results showed that while the four- dimensionality in the literature (social-task-individual-group) is confirmed, social-task cohesion distinction is more apparent than individual-group distinction. Furthermore sub dimensions have been found to have differential effects on the outcome variables of work effort and team collaboration. Finally, team cohesion is found to vary over time, confirming the dynamic nature of the construct.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAKTAR, S. (2022). TAKIM SARGINLIĞI: TÜRKİYE’DEKİ BANKA ÇALIŞANLARI ÜZERİNE ÇOK YÖNTEMLİ BİR ÇALIŞMA. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 2, 1–21. https://ajindex.com/articles/533012

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Carless, S.A., C. de Paola (2000), “The Measurement of Cohesion in Work Teams”, Small Group Research, 31(1), 71-88.
  2. Carron, A.V. (1982), “Cohesiveness in Sport groups: Interpretation and Considerations”, Journal of Sport Psychology, 4, 123-138.
  3. Carron, A.V., W.N. Widmeyer, L.R. Brawley (1985), “The development of an Instrument to Assess Cohesion in Sport Teams: The Group Environment Questionnaire”, Journal of Sport Psychology, 7, 244-266.
  4. Cartwright, D. (1968), “The Nature of Group Cohesiveness”, in D. Cartwright, A. Zander (Eds.), Group Dynamics, New York: Harper & Row, 91-109.
  5. Celik, V.O. (2015), “Spor Alanında Karizmatik Liderlerin Grup Bütünlüğü Üzerindeki Etkileri”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(14), 104-122.
  6. Chang, A., P. Bordia (2001), “A Multidimensional Approach to the Group Cohesion-Group Performance Relationship”, Small Group Research, 32(4), 379-405.
  7. Cohen, L., L. Manion (2000),
  8. Research Methods in Education, Routledge. Cota, A., C.R. Evans, K.L. Dion, L. Kilik, R.S. Longman (1995), “The Structure of Group Cohesion”, Personality and Social Psychology Bulletin, 21, 572-580.
  9. Cronbach, L.J. (1951), “Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests”, Psychometrika, 16, 297-334.
  10. DeFleur, M.L., P. Kearney, T.G. Plax (1993),
  11. Fundamentals of Human Communication, Mountain View, CA: Mayfield Publishing. Druskat, V.U., J.V. Wheeler (2003), “Managing from the Boundary: The Effective Leadership of Self-Managing Work Teams”, Academy of Management Journal, 46(4), 435–457.
  12. Dyce, J.A., J. Cornell (1996), “Factorial Validity of the Group Environment Questionnaire Among Musicians”, Journal of Social Psychology, 136, 263-264.
  13. Evans, C.R. K.L. Dion (1991), “Group Cohesion and Performance: A Meta-Analysis”, Small Group Research, 22, 175-186.
  14. Festinger, L. (1950), “Informal Social Communication”, Psychological Review, 57, 271-282.
  15. Festinger, L., S. Schachter, K. Back (1950),
  16. Social Pressures in Informal Groups, New York: Harper. Gelfand, M.J., D.P.S. Bhawuk, L.H. Nishii, D.J. Bechtold (2004), “Individualism and Collectivism” in R.J. House, P.J. Hanges, M. Javidan, P.W. Dorfman, V. Gupta (Eds.), Culture, Leadership, and Organizations, Thousand Oaks, CA: Sage, 437–512.
  17. Goodman, P.S., E.C. Ravlin, M. Schminke (1987), “Understanding Groups in Organizations” in L. Cummings, B. Staw (Eds.), Research in Organizational Behavior, JAI Press, 121-173.
  18. Greene, C.N. (1989), “Cohesion and Productivity in Work Groups”, Small Group Behavior, 20, 70-86.
  19. Gross, N., W. M