Dergiler / Felsefe Dünyası / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 71

SİYASAL TEMSİL: BİR KAVRAMIN DÖNÜŞÜMÜ

Sayfa
232–262
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda çalışma, modern devlette temsilin ne ifade ettiği sorusuna, emredici vekâlet anlayışından “yeni” temsil anlayışına geçiş süreci ekseninde bir cevap verilebileceğini savunmaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, modern devletin ortaya çıkışıyla birlikte yöneten-yönetilen ilişkisinde en önemli meşruiyet dayanağı konumuna gelen temsil kavramının, tarihsel ve düşünsel temelleri bağlamında dönüşümünü serimlemeyi amaçlamaktadır. 12. yüzyıldan itibaren siyasal bir içerikle görünür olan kavram, 17. ve 18. yüzyıllara gelindiğinde egemenliğin devrine yönelik sunmuş olduğu perspektif sayesinde modern-temsilî demokrasinin merkezi kavramlarından biri haline gelir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İngiliz, Amerikan ve Fransız devrimleriyle birlikte modern kavrayışına ulaşan temsil, siyasal rejimlerin kendilerini demokratik bir meşrulukla donatmaları konusunda anahtar rol oynar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda çalışma, modern devlette temsilin ne ifade ettiği sorusuna, emredici vekâlet anlayışından “yeni” temsil anlayışına geçiş süreci ekseninde bir cevap verilebileceğini savunmaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Siyasal temsil · modern demokrasi · temsili demokrasi

Özet

Bu çalışma, modern devletin ortaya çıkışıyla birlikte yöneten-yönetilen ilişkisinde en önemli meşruiyet dayanağı konumuna gelen temsil kavramının, tarihsel ve düşünsel temelleri bağlamında dönüşümünü serimlemeyi amaçlamaktadır. 12. yüzyıldan itibaren siyasal bir içerikle görünür olan kavram, 17. ve 18. yüzyıllara gelindiğinde egemenliğin devrine yönelik sunmuş olduğu perspektif sayesinde modern-temsilî demokrasinin merkezi kavramlarından biri haline gelir. İngiliz, Amerikan ve Fransız devrimleriyle birlikte modern kavrayışına ulaşan temsil, siyasal rejimlerin kendilerini demokratik bir meşrulukla donatmaları konusunda anahtar rol oynar. Bu bağlamda çalışma, modern devlette temsilin ne ifade ettiği sorusuna, emredici vekâlet anlayışından “yeni” temsil anlayışına geçiş süreci ekseninde bir cevap verilebileceğini savunmaktadır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKAN, M. (2022). SİYASAL TEMSİL: BİR KAVRAMIN DÖNÜŞÜMÜ. Felsefe Dünyası, Cilt: 1 - Sayı: 71, 232–262. https://ajindex.com/articles/512813

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Ağaoğulları, M. A. (1989). “Demokratik Mitoslar: Halk-Ulus Egemenliği ve Siyasal Temsil”, II. Ulusal Bilimler Kongresi. ss. 21-30.
  2. Ağaoğulları, M. A. ve Köker, L. (1991). İmparatorluktan Tanrı Devletine. Ankara:
  3. İmge Kitabevi.
  4. Ağaoğulları, M. A., Akal, C. B. ve Köker, L. (1994). Kral Devlet ya da Ölümlü Tanrı. Ankara:
  5. İmge Kitabevi.
  6. Ağaoğulları, M. A. (2006). Ulus-Devlet ya da Halkın Egemenliği. Ankara:
  7. İmge Kitabevi.
  8. Araslı, O. (1972). Adaylık Kavramı ve Türkiye’de Milletvekili Adaylığı. Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
  9. Armaoğlu, F. (1953). Seçim Sistemleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
  10. Arsel, İ. (1975). Anayasa Hukukunun Umumî Esasları. Ankara:
  11. Güven Matbaası. Bayramoğlu, S. (1998). Parlamentonun Krizi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  12. Beetham, D. (2006). “Political Legitimacy”, The Blackwell Companion to Political Sociology. (Edit. K. Nash and A. Scott). USA: Blackwell Publishing. Beriş, H. E. (2014). Egemenlik: Bir Kavramın Geçmişi, Bugünü ve Geleceği. İstanbul:
  13. Tezkire. Beriş, H. E. (2019).”Modern Devlet Kuramının Doğuşunda Niccolò Machiavelli'nin Rolü ve Etkisi,” Amme İdaresi Dergisi, Sayı: 52(4), ss. 1-24.
  14. Birch, A. H. (1971). Key Concepts in Political Science: Representation. USA: Pall Mall Press.
  15. Budge, I. (2006). “Direct and Representative Democracy: Are They Necessarily Opposed?”, Representation, Vol: 42(1), ss. 1–12.
  16. Burdeau, G. (1964). Demokrasi. (Çev. B. N. Esen). Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
  17. Cevizci, A. (1999). Felsefe Sözlüğü. (3.Baskı). İstanbul:
  18. Paradigma Yayınları.
  19. Çaha, Ö. (2012). “Demokrasi”, Siyaset Bilimi. (Edit. H. Çetin). (3. Baskı). Ankara:
  20. Orion. Dahl, R. A. (1996). Demokrasi ve Eleştirileri. (Çev. L. Köker). Ankara:
  21. Yetkin Yayınları.
  22. Deutsch, K. W. (1978). “Representative Government”, The Encylopedia of Americana, Vol: 23, ss. 375-391.
  23. Dicey, A. V. (1941). Introduction to the Study of the Law of the Constitution. (8. Edition). London: Macmillan. Duman, F. (2010). “Egemenlik Kuram(lar)ı Bağlamında Halk/Ulus Kavramının Söylemsel İşlev(ler)i ve Özgürlük Sorunsalı”, Birinci Uluslararası Felsefe Kongresi. Özgürlük, Eşitlik ve Kardeşlik. (Edit. İsmail Serin). Bursa: ASA Kitabevi Yayınları.
  24. Duverger, M. (1986). Siyasal Rejimler. (Çev. T. Tunçdoğan). İstanbul:
  25. Sosyal Yayıncılık. Foucault, M. (2017). Kelimeler ve Şeyler. (Çev. M. A. Kılıçbay). (6. Baskı). Ankara:
  26. İmge Kitabevi.
  27. Gramsci, A. (2014). M