KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2016 / Cilt: 12 - Sayı: 1

GİRİŞİMCİLİK BAŞARI FAKTÖRÜ OLARAK SOSYAL SERMAYE KRİTERLERİNİN ANALİTİK HİYERARŞİ SÜRECİ (AHS) İLE AĞIRLIKLANDIRILMASI vE BİR ÖLÇEK ÖNERİSİ

WEIGHTING THE CRITERIA OF SOCIAL CAPITAL AS AN ENTREPRENEURSHIP SUCCESS FACTOR BY USING ANALYTIC HIERARCHY PROCESS (AHP) AND A SCALE PROPOSAL

Tarhan OKAN
İskender PEKER
Selcen SARI
Sayfa
177–194
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, "kamu kurum ve yetkilileri" ile ilişkilerin en önemli ana boyut olduğunu, "diğer kişi-kurum-dernek, sivil toplum kuruluşları" ile ilişkilerin ise "diğer işletmelerin yöneticileri" boyutundan nispeten daha düşük bir öneme sahip olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, Türkiye bağlamı için bir girişimcilik başarı faktörü olarak kabul edilebilecek sosyal sermayeyi temsil eden kriterlerin ortaya konulması ve bu kriterlerin nispi önem düzeylerinin tespit edilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sosyal sermayeyi temsil edecek kriterlerin belirlenmesinde ilgili literatürden yararlanmanın yanı sıra, bir uzman grubun görüşleri alınmış, kriterlerin önceliklerinin tespit edilmesinde ise Analitik Hiyerarşi Süreci yöntemi kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, "kamu kurum ve yetkilileri" ile ilişkilerin en önemli ana boyut olduğunu, "diğer kişi-kurum-dernek, sivil toplum kuruluşları" ile ilişkilerin ise "diğer işletmelerin yöneticileri" boyutundan nispeten daha düşük bir öneme sahip olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı, Türkiye bağlamı için bir girişimcilik başarı faktörü olarak kabul edilebilecek sosyal sermayeyi temsil eden kriterlerin ortaya konulması ve bu kriterlerin nispi önem düzeylerinin tespit edilmesidir. Sosyal sermayeyi temsil edecek kriterlerin belirlenmesinde ilgili literatürden yararlanmanın yanı sıra, bir uzman grubun görüşleri alınmış, kriterlerin önceliklerinin tespit edilmesinde ise Analitik Hiyerarşi Süreci yöntemi kullanılmıştır. Bulgular, "kamu kurum ve yetkilileri" ile ilişkilerin en önemli ana boyut olduğunu, "diğer kişi-kurum-dernek, sivil toplum kuruluşları" ile ilişkilerin ise "diğer işletmelerin yöneticileri" boyutundan nispeten daha düşük bir öneme sahip olduğunu göstermektedir.

Abstract

The aim of this study is to discover the criteria that represent social capital which can be acknowledged as a success factor of entrepreneurship in the Turkish context and to identify their relative importance level. Besides relevant literature, opinions of an expert group were received for identifying the criteria. Analytic Hierarchy Process Method was used for identifying the priorities of these criteria. Findings show that the relationship with "public institutions and authorities" is considered as the most important main dimension and the relationship with "other individual-institution-association and non-governmental organizations" has relatively lesser importance than "top managers at other firms".

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OKAN, T., PEKER, İ., SARI, S. (2022). GİRİŞİMCİLİK BAŞARI FAKTÖRÜ OLARAK SOSYAL SERMAYE KRİTERLERİNİN ANALİTİK HİYERARŞİ SÜRECİ (AHS) İLE AĞIRLIKLANDIRILMASI vE BİR ÖLÇEK ÖNERİSİ. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 177–194. https://ajindex.com/articles/499604

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Abdi, M. R., & Labib, A. W. (2003). A design strategy for reconfigurable manufacturing systems (RMSs) using analytical hierarchical process (AHP): a case study. International Journal of Production Research, 41(10), 2273-2299.
  2. Acquaah, M. (2007). Managerial social capital, strategic orientation, and organizational performance in an emerging economy. Strategic Management Journal, 28(12), 1235-1255.
  3. Adler, P. S. & Kwon, S-W. (2002). Social capital: prospects for a new concept. Academy of Management Review, 27(1), 17-40.
  4. Baker, W. E. (1990). Market networks and corporate behavior. American Journal of Sociology, 96(3), 589-625.
  5. Bourdieu, P. (2002). The forms of capital. In Nicole Woolsey Biggart (Eds.), Readings in economic sociology (pp. 280-291). Oxford: Blackwell Publishers.
  6. Buğra, A. (2007). Devlet ve İşadamları. 5. Baskı, İstanbul:
  7. İletişim Yayınları.
  8. Buğra, A. (2010). Devlet ve İşadamları. 7. Baskı, İstanbul:
  9. İletişim Yayınları.
  10. Buğra, A. & Savaşkan, O. (2015).
  11. Türkiye'de Yeni Kapitalizm Siyaset, Din ve İş Dünyası. 2. Baskı, İstanbul:
  12. İletişim Yayınları.
  13. Burt, R. S. (1997). The contingent value of social capital. Administrative Science Quarterly, 42(2), 339-365.
  14. Burt, R. S. (2000a). The network structure of social capital. Research in Organizational Behavior, 22, 345-423.
  15. Burt, R. S. (2000b). Structural holes versus network closure as social capital. In Nan Lin, Karen Cook, Ronald S. Burt (Eds.), Social capital: theory and research, sociology and economics: controversy and integration series (pp. 31-56). New York: Aldine de Gruyter. Chan F.T.S. & Kumar, N. (2007). Global supplier development considering risk factors using fuzzy extended AHP-based approach. Omega, 35 (4), 417-431.
  16. Coleman, J. S. (1988). Social capital in the creation of human capital. American Journal of Sociology, 94(Supplement), s95-s120. Çitçi, U. S. (2011). Örgüt teorilerinde yöneticinin yeniden konumlandırılması için bir araç olarak sosyal ağlar. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya. Fukuyama, F. (2001). Social capital, civil society and development. Third World Quarterly, 22(1), 7-20.
  17. Gökşen, N. S. & Üsdiken, B. (2001). Uniformity and diversity in Turkish business groups: effects of scale and time of founding. British Journal of Management, 12(4), 325-340.
  18. Gökşen, N. N. S. & Tezölmez, S. H. U. (2007). Control and performance in international joint ventures in Turkey. European Management Journal, 25(5), 384-394.
  19. Gökşen, N. S. & Karataş, A