Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2007 / Cilt: 32 - Sayı: 144

Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Kaygıyı Yordayıcı Bazı Değişkenler

Some Variables for Social Anxiety Pretiction in College Students

Sayfa
3–15
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, benlik saygısı sosyal kaygının en güçlü yordayıcısıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı cinsiyet, akademik başarı, ailelerin sosyoekonomik düzeyi, anne-baba tutumu, yalnızlık, özsaygı ve iletişim becerileri değişkenlerinin üniversite öğrencilerin sosyal kaygı düzeylerini yordama gücünü belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla 346 üniversite öğrencisine Etkileşim Kaygısı Ölçeği, Özsaygı Envanteri, Yalnızlık Ölçeği ve İletişim Becerileri Ölçeği uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, benlik saygısı sosyal kaygının en güçlü yordayıcısıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın temel amacı cinsiyet, akademik başarı, ailelerin sosyoekonomik düzeyi, anne-baba tutumu, yalnızlık, özsaygı ve iletişim becerileri değişkenlerinin üniversite öğrencilerin sosyal kaygı düzeylerini yordama gücünü belirlemektir. Bu amaçla 346 üniversite öğrencisine Etkileşim Kaygısı Ölçeği, Özsaygı Envanteri, Yalnızlık Ölçeği ve İletişim Becerileri Ölçeği uygulanmıştır. Cinsiyet, akademik başarı, ailenin gelir düzeyi ve anne-baba tutumlarına ilişkin veriler, Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Aşamalı regresyon analizi sonuçlarına göre, cinsiyet, yalnızlık ve özsaygı değişkenleri, gençlerin sosyal kaygı düzeylerini anlamlı olarak yordamaktadır. Çalışmada sosyal kaygı, yalnızlık ile pozitif, benlik saygısı ile negatif ilişkili bulunmuştur. Öğrencilerin sosyal kaygı düzeyleri yükseldikçe, yalnızlık düzeyleri artmakta, benlik saygısı düzeyleri düştükçe, sosyal kaygı düzeyleri yükselmektedir. Sonuç olarak, benlik saygısı sosyal kaygının en güçlü yordayıcısıdır. Bu nedenle bireyin olumlu benlik saygısı geliştirmesinde en önemli rolü olan aile ve eğitmenler bu konuda bilinçlendirilmelidir.

Abstract

The aim of this study is to find a correlation between social anxiety and variables such as gender, academic achievement, family income, and the attitude of parents, self-esteem, and loneliness and communication skills among young people. The Interaction Anxiousness Scale, The Self-esteem Inventory, The UCLA Loneliness Scale and The Communication Skills Scale were applied to 346 college students. The data related with the variables such as gender, academic achievement, attitude of the parents and family income was gathered by “Personal Data Form”. According to the results of the StepwiseRegression Analysis, variables such as self-esteem, loneliness and gender significantly predicted social anxiety.As a result, self-esteem is the most significant predictor for social anxiety. Thus, the parents and educators who have a significant role on the development of self-esteem should be well-informent about this relationship.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÜBAŞI, G. (2022). Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Kaygıyı Yordayıcı Bazı Değişkenler. Eğitim ve Bilim, Cilt: 32 - Sayı: 144, 3–15. https://ajindex.com/articles/497900

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Akdemir, A. ve Cinemre, B. (1996). Sosyal fobi: Epidemiyoloji, eşlik eden hastalıklar, klinik gidiş, prognoz. 3 P Dergisi, 4 (Ek.I), 11-17.
  2. Amies, P.L., Gelder, M.G. ve Shaw, P.M. (1983). Social fobia: A comparative clinical study. British Journal of Psychiatry, 142, 174-179.
  3. Buss, A.H. (1980). Self-Consiousness and Social Anxiety. San Francisco: W.H. Freeman. Curran, J.P. (1977). Skills training as an approach to the treatmant of heterosexual-social anxiety. Psychological Bulletin, 84, 140-157.
  4. Curran, J.P., Wallender, L.J. ve Fischetti, M. (1980). The importance of behavioral and cognitive factors in heterosexual-social anxiety. Journal of Personality, 43 (3), 285-292.
  5. Davidson, J.T., Hughes, D.C., George, L.K. ve Blazer, D.G. (1994). The boundary of social phobia: Exploring the threshold. Arch Gen Psychiatry, 51, 975-983.
  6. Demir, A. (1989). UCLA yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 7 (23), 14-18.
  7. DePaulo, B. M., Epstein, J. A. ve LeMay, C. S. (1990). Responses of the socially anxious to the prospect of interpersonal evaluation. Journal of Personality, 58 (4), 623-640.
  8. Eren, A. (1997). Üniversite gençlerinin sosyal kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara:
  9. Gazi Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  11. Erkan, Z. (2002). Ergenlerin sosyal kaygı düzeyleri, ana-baba tutumları ve ailede görülen risk faktörleri üzerinde bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Eğitim Bilimleri. Doktora Tezi. Ericson, E. (1950).
  12. Childhood and Society, W.W. Norton, New York. Ericson, M.P. ve Gardner, J.W. (1992). Two longitudinal studies of communication apprehension and ıts effects on college students’ success. Communication Quarterly, 40, 127-137.
  13. Feingold, A. (1994). Gender differences in personality: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 116 (3), 429-456.
  14. Gümüş, A.E. (2006). Sosyal kaygının benlik saygısına ve işlevsel olmayan tutumlara göre yordanması.Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi,III (26),63-75.
  15. Güngör, A. (2000). Üniversite öğrencilerinin utangaçlık düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Araştırma Raporu. Ankara:
  16. Gazi Üniversitesi.
  17. Gürkaynak, İ. (1979). Sosyoekonomik Düzey ve Çocuk. Ankara:
  18. Kelaynak Yayınevi.
  19. Güz, H. Ve Dilbaz, N. (2003). Sosyal kaygı bozukluğunda cinsiyet farklılıkları. Klinik Psikiyatri Dergisi,6(1), 32-38.
  20. Halford, K. ve Foddy, M. (1982). Cognitive and social skills correlates of social anxiety. British Journal of Clinical Psychology, 21,