Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2011 / Cilt: 36 - Sayı: 160

Beş ülkeden anneler anlatıyor I: Anne-çocuk eğitim programı kimler için ve neden etkili?

Mothers reporting I: For whom and why is the mother-child education program effective?

Sayfa
171–183
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, programa katılan annelerin değişime açık ve kararlı kişiler olduklarını ve çocuklarını iyi yetiştirmek istediklerini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Anne-Çocuk Eğitim Programı’na (AÇEP) katılan annelerle yapılmış niteliksel bir araştırmanın sonuçlarını içermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Amaç, AÇEP’e katılan annelerin özelliklerini, katılma nedenlerini, programın neden ve nasıl etkili olduğunu değerlendirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, programa katılan annelerin değişime açık ve kararlı kişiler olduklarını ve çocuklarını iyi yetiştirmek istediklerini göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale Anne-Çocuk Eğitim Programı’na (AÇEP) katılan annelerle yapılmış niteliksel bir araştırmanın sonuçlarını içermektedir. Amaç, AÇEP’e katılan annelerin özelliklerini, katılma nedenlerini, programın neden ve nasıl etkili olduğunu değerlendirmektir. Veriler derinlemesine mülakatla beş farklı ülkeden (Türkiye, Belçika, İsviçre, Bahreyn ve Suudi Arabistan) programa katılan 100 anneden toplanmıştır. Sonuçlar, programa katılan annelerin değişime açık ve kararlı kişiler olduklarını ve çocuklarını iyi yetiştirmek istediklerini göstermektedir. Annelerin katıldıkları grup sürecinin, çocukları ile yaptıkları Zihinsel Eğitim Programı ile ilgili deneyimlerinin ve öğretmenin AÇEP’in etkili olmasında önemli olduğu görülmüştür. Bunlara ek olarak, annelerin kendi çocuk yetiştirme tutumlarının programdakilerle karşılaştırılmasının ve annenin uygulamalar sırasında aldığı geribildirimler ve desteğin de önemli olduğu bulunmuştur. Programın farklı ülkelerdeki ihtiyacı karşıladığı ve benzer sonuçların alındığı görülmüştür.

Abstract

This article presents the results of the qualitative research conducted with 100 mothers, all participants of Mother-Child Education Program, (from five different countries). The aim was to investigate the characteristics of the participant mothers, their reasons for participation, and why and how the program was effective. Data, collected through in-depth interviews, revealed that participant mothers were determined and open to change. Mothers’ experiences with the group process, the Cognitive Education Program, the teacher, comparison of mothers’ child rearing practices with those mentioned during the program, feedback and support received were important factors that contributed to the change. The program met the needs in different countries and similar results were obtained.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BEKMAN, S., ATMACA, A. K. (2022). Beş ülkeden anneler anlatıyor I: Anne-çocuk eğitim programı kimler için ve neden etkili?. Eğitim ve Bilim, Cilt: 36 - Sayı: 160, 171–183. https://ajindex.com/articles/497672

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aksu-Koç, A. (2005). Role of the home-context in the relations between narrative abilities and literacy practices. In D. Ravid & H. Bat-Zeev Shyldkrot (Eds.), Perspectives on language and language development (pp. 257-274). Dordrecht: Kluwer. Bekman, S. (1998). Eşit Fırsat. Anne-Çocuk Eğitim Vakfı Yayınları.
  2. Bennett, E. B. (1955). Discussion, decision, commitment and consensus in “Group Decision”. Human relations, 8, 251-273.
  3. Blok, H., Fukkink, R., Gebhardt, E. & Leseman, P. (2005). The relevance of delivery mode and other programme characteristics for the effectiveness of early childhood intervention. International Journal of Behavioral Development, 21 (1), 35-47.
  4. Campbell, F.A., Ramey, C. T., Pungello, E., Sparling, J. & Miller-Johnson, S. (2002). Early childhood education: Young adult outcomes from the Abecedarian Project. Applied Developmental Science, 6 (1), 42-57.
  5. Carneiro, P. M. & Heckman, J. J. (2004). Human Capital Policy. In J. Heckman & A. Krueger (Eds.),Inequality in America: What Role for Human Capital Policy?(pp. 77-240).
  6. Cambridge, MA: MIT Press.
  7. Chang, M., Park, P., Singh, K. & Sung, Y. Y. (2009). Parental involvement, parenting behaviors, and children’s cognitive development in low-income and minority families. Journal of Research Education, 23 (3), 309-324.
  8. Domina, T. (2005). Leveling the home advantage: Assesing the effectiveness of parental involvement in elementary school. Sociology of Education, 78 (3), 233-249.
  9. Gonzales-DeHass, A. R., Willems, P. P. & Doan Holbein, M. F. (2005). Examining the relationship between parental involvement and student motivation. Educational Psychology Review, 17 (2), 99-123.
  10. Guralnick, M. (Ed.) (1997). The effectiveness of early intervention. Baltimore: Paul H. Brookes. Hadeed, J. (2004). Poverty Begins At Home: The Mother-child Education Programme (MOCEP) In The Kingdom Of Bahrain. Peter Lang Publishing. Harvard Family Research Project (2006). Family involvement in early childhood education. Family involvement makes a difference. No.1. Harvard Graduate School of Education. Kağıtçıbaşı, Ç. (2008). Günümüzde İnsan ve İnsanlar: Sosyal Psikolojiye Giriş. İstanbul:
  11. Evrim Yayınları.
  12. Kağıtçıbaşı, Ç., Sunar, D. & Bekman, S. (2001). Long-term effects of early intervention: Turkish low- income mothers and children. Applied Developmental Psychology, 22, 333-361.
  13. Kağıtçıbaşı, Ç., Sunar, D., Bekman, S., Baydar, N. & Cemalcılar, Z. (2009). Continuing effects of early enrichment in adult life: The Turkish Early Enrichm