Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2012 / Cilt: 37 - Sayı: 163

Şiddet Eğilimi Ölçeği’nin geliştirilmesi

Development of violence tendency scale

Sayfa
165–177
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Daha sonra ŞEÖ’nün kullanılabilirliği tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, ortaöğretim öğrencilerine yönelik bir Şiddet Eğilimi Ölçeği geliştirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:ŞEÖ’nün geçerlik ve güvenirlik çalışmaları 218 (erkek:122, kız: 96) ve 140 (erkek:50, kız:90) lise öğrencisi üzerinde yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Daha sonra ŞEÖ’nün kullanılabilirliği tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, ortaöğretim öğrencilerine yönelik bir Şiddet Eğilimi Ölçeği geliştirmektir. Bu amaçla yapılan çalışmada, Türk kültüründe geliştirilmiş olan Şiddet Eğilimi Ölçeği (ŞEÖ) tanıtılmıştır. ŞEÖ’nün geçerlik ve güvenirlik çalışmaları 218 (erkek:122, kız: 96) ve 140 (erkek:50, kız:90) lise öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. ŞEÖ’nün yapı-kavram geçerliği açımlayıcı faktör analizi ile incelenmiştir. ŞEÖ’de 1 tanesi tersine çevrilmiş (reverse) olmak üzere toplam 20 madde bulunmaktadır. ŞEÖ, dört faktör içermektedir. Birinci faktör “şiddet duygusu”, ikinci faktör, “bilişim teknolojileri aracılığıyla şiddet”, üçüncü faktör, “başkalarına zarar verme düşüncesi”, dördüncü faktör, “başkalarına şiddet uygulama” şeklinde belirlenmiştir. ŞEÖ, toplam varyansın % 55.45’ini açıklamaktadır.ŞEÖ’nün güvenirlik çalışması ise iki yolla hesaplanmıştır: Birincisi, Cronbach Alpha katsayısı bulunmuştur. $r _{xx}$ = .87); ikincisi, test - tekrar test güvenirlik katsayısı (rXX=.83) hesaplanmıştır. Daha sonra ŞEÖ’nün kullanılabilirliği tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.

Abstract

The aim of the study was to develop a violence tendency scale for high school students. In accordance with this purpose, The Violence Tendency Scale (VTS) that was developed to fit into the Turkish cultural context was used. The reliability and validity work were carried out over a sample of 218 high school student (male= 122, female= 96). The data were analized through SPSS. The structual validity of VTS was examined by exploratory factor analysis. In the VTS, there are 20 items 1 of which are reversed. VTS includes four factors: firstly “the feeling of violence”, secondly “violence through information technologies” thirdly, “the feeling of harming others”, and lastly “applying violence against others. The reliability work of the VTS was done in two different ways: First, the Cronbach Alpha coefficient of the Scale was (Alpha= .87) and second, the reliability of test- retest was$r _{xx}$=.83). How the employ the Violence Tendency Scale is explicated an suggestion are made.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRIM, İ., HASKAN, Ö. (2022). Şiddet Eğilimi Ölçeği’nin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, Cilt: 37 - Sayı: 163, 165–177. https://ajindex.com/articles/497599

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Ayan, S. (2006). Şiddet ve Fanatizm. Ç. Ü. İktisadi İdari Bilimler Dergisi. 7/2, 191-209.
  2. Baykul, Y. (2000). Eğitimde ve Psikolojide Ölçme. Ankara:
  3. ÖSYM Yayınları.
  4. Bilge, F. (2006). Ergenlerin Öfkeyle Baş Etmelerine Nasıl Yardımcı Olabiliriz? Çocuk ve Ergene Yönelik Şiddetin Önlenmesi Sempozyumu. 15-16 Mayıs. Ankara:
  5. AEM Kitap. Bor, W. (2004). Prevention And Treatment Of Childhood And Adolescent Aggression And Antisocial Behaviour: A Selective Review. Australian and New Zeland Journal of Psychiatry,38, 373-380.
  6. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal Bilimler İIçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara:
  7. Pegem-A Yayınları.
  8. Cowie, H. (2000). Bystanding Or Standing By: Gender Issues In Coping With Bullying In Schools. Aggressive Behavior, 26, 85-97.
  9. Çabuk-Kaya, N. (2006). Şiddetin Sosyal Dinamikleri. Toplumsal Bir Sorun Olarak Şiddet Sempozyumu. (105-119). 20-21 Mayıs Ankara:
  10. Eğitim Sen Yayınları.
  11. Çetin, H. (2004). “Öğrenci Ergenlerin Şiddete Yönelik Tutumları: Yaş ve Cinsiyete Göre Bir Inceleme.” Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi,
  12. Ankara.
  13. DPT (2006). 9. Kalkınma Planı (2007- 2013),
  14. Devlet Planlama Teşkilatı. DSÖ (2002). World Report On Violence And Health. Krug E.G., Dahlberg, L.L., Mercy, J.A., Zwi, A.B., Lozano, R. Eds. WHO: Geneva, Switzerland. Duncan, R. D. (1999). Peer And Sibling Aggression: An Investigation Of Into-And Extrafamilial Bullying. Journal of İnterpersonal Violence, 14, 871-886.
  15. Durmuş, E., Gürgan, U. (2003). Lise Öğrencilerinin Şiddet ve Saldırganlık Eğilimleri. VII. Ulusal Psikolojik Danısma ve Rehberlik Kongresi Bildiri Özetleri. Erten, Y., Ardalı, C. (1996).
  16. Saldırganlık, Şiddet ve Terörün Psikososyal Yapıları. Cogito, 6-7, 143-165.
  17. Furlong, M., Morrison, G. (2000). The School In School Violence: Definitions And Facts. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 8(2), 71-81.
  18. Giles, J.W., Heyman, G.D. (2005). Preschoolers’ Use Of Trait-Relevant İnformation To Evaluate The Appropriateness Of An Aggressive Response. Aggressive Behavior, 31, 498-509.
  19. Gini, G. (2006). Bullying As A Social Process: The Role Of Group Membership İn Students’Perception Of İnter-Group Aggression At School. Journal of School Psychology, 44, 51-65.
  20. Gittins, C. (Ed.). (2005). Okullarda Şiddetin Azaltılması. Avrupa Konseyi El kitabı. Gözütok, D. (2008). Eğitim ve Şiddet. Ankara:
  21. Gazi Kitabevi.
  22. Gullane, E. ve Moore, S.(2000). Adolescent Risk Taking And 5 Faktor Model Of Personality. Journal of Adolescence, 23 (4), 393-407.
  23. Heitmeyer, M. & Hagan, J. (2005). Int