Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2015 / Cilt: 40 - Sayı: 179

Türkiye'de alternatif eğitim uygulamalarına ilişkin öğretmenlerin ve öğretim üyelerinin görüşleri

Views of teachers and academicians about alternative education applications in Turkey

Sayfa
69–87
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmadan elde edilenbulgulara göre alternatif eğitim, Türkiye için yeni bir kavramsayılır ve bu konuda katılımcılar kavram kargaşası yaşamaktadır.Ayrıca alternatif eğitimin Türkiyede uygulanabilirliği konusundakatılımcılar farklı görüşlere sahiptirler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, alternatif eğitim/okul uygulamalarına vealternatif eğitim/okul uygulamalarının Türkiye'deuygulanabilirliğine ilişkin öğretmenlerin, akademisyenlerin velisansüstü öğrencilerinin görüşlerini belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın verileri odak grup tartışması vebireysel görüşme yoluyla toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilenbulgulara göre alternatif eğitim, Türkiye için yeni bir kavramsayılır ve bu konuda katılımcılar kavram kargaşası yaşamaktadır.Ayrıca alternatif eğitimin Türkiyede uygulanabilirliği konusundakatılımcılar farklı görüşlere sahiptirler.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:25 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı, alternatif eğitim/okul uygulamalarına vealternatif eğitim/okul uygulamalarının Türkiye'deuygulanabilirliğine ilişkin öğretmenlerin, akademisyenlerin velisansüstü öğrencilerinin görüşlerini belirlemektir. Araştırma nitelbir çalışmadır. Araştırmanın verileri odak grup tartışması vebireysel görüşme yoluyla toplanmıştır. Araştırmanın çalışmagrubu, Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nde görev yapan 13akademisyen, eğitim bilimleri alanında lisansüstü öğrenim gören2 öğrenci ve Van ilinde görev yapan 10 öğretmen olmak üzeretoplam 25 katılımcıdan oluşmuştur. Araştırma verileri, betimselanaliz yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırmadan elde edilenbulgulara göre alternatif eğitim, Türkiye için yeni bir kavramsayılır ve bu konuda katılımcılar kavram kargaşası yaşamaktadır.Ayrıca alternatif eğitimin Türkiyede uygulanabilirliği konusundakatılımcılar farklı görüşlere sahiptirler. Bu yönüyle alternatifeğitim uygulamaları, büyük tartışmaları beraberinde getirmepotansiyeli taşımaktadır.

Abstract

The purpose of the present study is to explore the views ofteachers, academicians and graduate students about alternativeeducation/school applications and applicability of theseapplications in Turkey. The current study is a qualitative study.The data were collected through focused group discussion andinterviews and semi- structured interview form was used. Thesample of the study consisted of 25 individuals including 13academicians at Yuzuncu Yil University and 2 graduate studentsin Education Sciences , and 10 teachers working in Van province.The data were analyzed by descriptive analysis technique. Withrespect to the findings, alternative education is a new concept forthe participants and they have complication for this concept. Also,the participants have different views about the applicability ofalternative education in Turkey. In this respect, alternativeeducation applications have the potential to cause greatdiscussions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAZLUM, M. M., MEMDUHOĞLU, H. B., ALAV, Ö. (2022). Türkiye'de alternatif eğitim uygulamalarına ilişkin öğretmenlerin ve öğretim üyelerinin görüşleri. Eğitim ve Bilim, Cilt: 40 - Sayı: 179, 69–87. https://ajindex.com/articles/497400

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Açıkalın, A. (2012). Okuldaki çocuklarımız. Ankara:
  2. Pegem A. Yayıncılık. Adıgüzel, Ö. (2006). Okul dışında farklı bir öğrenme ortamı olarak çocuk müzeleri. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 4(14), 32-41.
  3. Akdağ, B. (2006). Alternatif eğitim modelleri. Zil ve Teneffüs Dergisi, 6, 34- 44. Aydın, İ. (2012). Alternatif okullar. Ankara:
  4. Pegem A Yayıncılık. Aydın, İ. P. ve Pehlivan, Z. (2000). Ev okulu uygulaması: Amerika Birleşik Devletleri örneği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 33 (1), 91 - 97. Aytaç, K. (2012). Avrupa eğitim tarihi. Ankara:
  5. Phoenix. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma. Ankara:
  6. Pegem A Yayıncılık. Balcı, A. (2007). Etkili okul - okul geliştirme, kuram uygulama ve araştırma. Ankara:
  7. Pegem A Yayıncılık. Bayhan, P. ve Bencik, S. (2008). Erken çocukluk dönemi programlarından Waldorf yaklaşımına genel bir bakış. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 15-25.
  8. Billings, L. ve Roberts, T. (2013). Think li ke a seminar. Educational Leadership, 70(4), 68- 72. Büyüktaşkapu, S. (2012). Montessori yaklaşımı ve okul öncesinde fen eğitimi. Tübav Bilim Dergisi, 5(3), 19- 25. Coeyman, M. (2000). More no. 2 pencils at alternative schools. The Chiristian Science Monitor, 92 (53), 13. Çankaya, İ. H. (2011). Zorunlu eğitime alternatif bir yaklaşım. Eğitim -Öğretim ve Bilim Araştırma Dergisi, 7(21), 59- 60. Çokluk, Ö., Yılmaz, K. ve Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 4(1), 95-107.
  9. Danişman, Ş. (2012). Montessori yaklaşımına genel bir bakış ve eğitim ortamının düzenlenmesi. Eğitimde Politika Analizi Dergisi, 1 (2), 85- 113. DE. (2004). United States Department of Education Office of Innovation and Improvement, Innovations in Education: Creating Successful Magnet Schools Programs, Washington, D.C. Desman, S. (2000). Alternative schools: Costly mistakes hurt students. IRE Journal, 23 (6), 18-20.
  10. DNPE (2013). North Carolina division of non-public education home school guidebook. 24 Ocak 2014 tarihinde http://www.ncdnpe.org/documents/HomeSchoolGuideBook.pdf adresinden erişildi. Durakoğlu, A. (2011). Maria Montessori’ye göre okul öncesi çocukluk döneminin özellikleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 133- 145. Durkheim, E. ve Fauconnet, P. (1950). Terbiye ve sosyoloji (İ. M. Seydol, Çev. ). İstanbul:
  11. Sinan Matbaası. Dündar, S. (2007). Alternatif eğitimin felsefi temelleri ve alternatif okullardaki uygulamalar. Yayımlanmamış yüks