KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eğitim ve Bilim / 2016 / Cilt: 41 - Sayı: 185

Türkiye'de Fen ve Teknoloji Öğretiminde Yapılandırmacılığın Öğretimsel Uygulamaları Üzerine Bir Meta-Analiz

Nilay BÜMEN
Gonca URAL
Sayfa
51–82
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Her çalışmanın etki büyüklüğü Cohen'in d'sine göre, CMA (comprehensive metaanalysis) Bulgulara göre, yapılandırmacılığın öğretimsel uygulamalarının geleneksel etkinliklere göre, fen ve teknoloji dersine yönelik başarıyı artırmada geniş düzeyde (ES=1.003); fene/fen ve teknoloji dersine yönelik tutumu olumlu yönde geliştirmede ise orta düzeyde (ES=0.743) daha etkili olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada meta-analiz yöntemi kullanılarak Türkiye'de 2002-2012 yılları arasında uygulaması yapılmış araştırmalara göre, yapılandırmacılığın öğretimsel uygulamalarının fen başarısı ve fene/fen ve teknoloji dersine yönelik tutum üzerindeki etkisine ilişkin yeni çalışmalara yol açacak nitelikte kapsamlı bir görüş elde etmek amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma kapsamında 25 doktora tezi, 77 bilimsel makale olmak üzere toplamda 102 araştırma incelenmiş; dâhil edilme ölçütlerine uygun bulunan 31 adet deneysel ve yarı-deneysel araştırma, meta-analiz yöntemiyle birleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Her çalışmanın etki büyüklüğü Cohen'in d'sine göre, CMA (comprehensive metaanalysis) Bulgulara göre, yapılandırmacılığın öğretimsel uygulamalarının geleneksel etkinliklere göre, fen ve teknoloji dersine yönelik başarıyı artırmada geniş düzeyde (ES=1.003); fene/fen ve teknoloji dersine yönelik tutumu olumlu yönde geliştirmede ise orta düzeyde (ES=0.743) daha etkili olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002-2012 · 31 adet
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada meta-analiz yöntemi kullanılarak Türkiye'de 2002-2012 yılları arasında uygulaması yapılmış araştırmalara göre, yapılandırmacılığın öğretimsel uygulamalarının fen başarısı ve fene/fen ve teknoloji dersine yönelik tutum üzerindeki etkisine ilişkin yeni çalışmalara yol açacak nitelikte kapsamlı bir görüş elde etmek amaçlanmıştır. Verilerin toplanması için, dâhil edilme ölçütleri belirlenip kodlama formu hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında 25 doktora tezi, 77 bilimsel makale olmak üzere toplamda 102 araştırma incelenmiş; dâhil edilme ölçütlerine uygun bulunan 31 adet deneysel ve yarı-deneysel araştırma, meta-analiz yöntemiyle birleştirilmiştir. Her çalışmanın etki büyüklüğü Cohen'in d'sine göre, CMA (comprehensive metaanalysis) Bulgulara göre, yapılandırmacılığın öğretimsel uygulamalarının geleneksel etkinliklere göre, fen ve teknoloji dersine yönelik başarıyı artırmada geniş düzeyde (ES=1.003); fene/fen ve teknoloji dersine yönelik tutumu olumlu yönde geliştirmede ise orta düzeyde (ES=0.743) daha etkili olduğu belirlenmiştir. Ayrıca yapılandırmacılığın öğretimsel uygulamalarının, geleneksel etkinliklere göre fen ve teknoloji dersine yönelik başarıyı artırmada tüm fen disiplin alanlarında geniş düzeyde (Fizik konularında, ES=1.025; kimya konularında, ES=1.087; biyoloji konularında, ES=0.923); fene/fen ve teknoloji dersine yönelik tutumu olumlu yönde geliştirmede fizik konularında küçük (ES=0.473); kimya (ES=0.843) konularında orta ve biyoloji (ES=0.970) konularında geniş düzeyde daha etkili olduğu saptanmıştır. Bulgular, analize dâhil edilen araştırmalarda yayım yanlılığı olmadığını göstermiştir. Fen öğretimi üzerine yapılacak araştırmalarda dikkat edilmesi gereken hususlara ve yeni metaanaliz araştırmalarına yönelik öneriler sunulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÜMEN, N., URAL, G. (2022). Türkiye'de Fen ve Teknoloji Öğretiminde Yapılandırmacılığın Öğretimsel Uygulamaları Üzerine Bir Meta-Analiz. Eğitim ve Bilim, Cilt: 41 - Sayı: 185, 51–82. https://ajindex.com/articles/497357

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Sayılı Yükseköğretim Kanunu. (1981). T.C. Resmi Gazete, 17506, 6 Kasım 1981. Sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu. (1983). T. C. Resmi Gazete, 18190, 13 Ekim 1983.
  2. Acar, A., Nemutlu, E. ve Gürhan, G. (2004). Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi araştırma görevlilerinin iş memnuniyeti ve bunu etkileyen faktörler. Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi, 24(2), 95-106.
  3. Akagündüz, Ü. Ö. (2012). Akademik köleler. Aksiyon, 891, 34-39. http://www.aksiyon.com.tr/kapak/akademik-koleler_531397 adresinden erişildi. Arslan, M. M. ve Bayrakçı, M. (2006). Metaforik düşünme ve öğrenme yaklaşımının eğitim-öğretim açısından incelenmesi. Milli Eğitim, 171, 100-108.
  4. Aydoğdu, E. (2008). İlköğretim okullarındaki öğrenci ve öğretmenlerin sahip oldukları okul algıları ile ideal okul algılarının metaforlar (mecazlar) yoluyla analizi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi,
  5. Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir, Türkiye. Aytaç, M., Aytaç, S., Fırat, Z., Bayram, N. ve Keser, A. (2001). Akademisyenlerin çalışma yaşamı ve kariyer sorunları (Proje No: 99/29). Uludağ Üniversitesi Araştırma Fonu İşletme Müdürlüğü. Baake, K. (2003). Metaphor and knowledge: The challenges of writing science. Albany: State University of New York Press.
  6. Bayar, S. A., ve Bayar, V. (2012). Akademisyen ve öğrencilerin araştırma görevliliğine ilişkin metaforik algıları. Eğitimde Politika Analizi Dergisi, 1(1), 26-48.
  7. Black, C. J. (2004). Corpus approaches to critical metaphor analysis. New York: Palgrave Macmillian. Botha, E. (2009). Why metaphor matters in education. South African Journal of Education, 29, 431-444.
  8. Brown-Wright, D., Dubick, R. ve Newman, I. (1997). Graduate assistant expectation and faculty perception: Implications form entoring and training. Journal of College Student Development, 38(4), 410-416.
  9. Cangür, Ş. (2004). Araştırma görevlilerinin iş tatminine etki eden faktörlerin yapısal eşitlik modelleriyle belirlenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi,
  10. Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir, Türkiye. Cerit, Y. (2008). Öğretmen kavramı ile ilgili metaforlara ilişkin öğrenci, öğretmen ve yöneticilerin görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(4), 693-712.
  11. Çelikten, M. (2006). Kültür ve öğretmen metaforları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 269-283.
  12. Demir, K. (1999). Ankara Üniversitesi eğitim bilimleri fakültesi araştırma görevlilerini güdüleyen özendirme araçları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri