Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBuçalışmada, Hume’un ve Kant’ın nedensellik sorunsalına, bilginin olanaklılığı problemi açısından nasıl yaklaştıklarıincelenmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Nedensellik konusu bilim felsefesinde önemli yer tutmakla beraber, felsefe tarihi içinde bu konuyu sorun edinenlertarafından da farklı biçimlerde ele alınmıştır. İngiliz empirist filozof David Hume ve Alman filozof Immanuel Kant,nedensellik sorunsalına, bilginin olanaklılığı sorunu açısından yaklaşmışlardır. Hume, İnsan Doğası Üzerine Birİnceleme başlıklı eserinde, dünyaya yönelik olan bilgimizi, nedensellik kavramı ve neden-etki bağı çerçevesinde elealmıştır. Hume, nedensel akıl yürütmenin, deneyimsel bilgiye temel teşkil ettiğini iddia ederken, zorunluluk olarakdeğerlendirdiği neden-etki bağının, ussal bir zorunluluğa dayanmadığı fikrine ulaşır. Bu noktada, Hume, empirikbilgiye ilişkin olarak septik bir tavır takınmıştır ve Hume’un içine düştüğü bu çıkmaza yanıt olarak Kant’ın modernempirik bilimin olanaklılığını ortaya koyduğu apriori ve aposteriori kavramlarıyla temellendirmeye girişmiştir. Buçalışmada, Hume’un ve Kant’ın nedensellik sorunsalına, bilginin olanaklılığı problemi açısından nasıl yaklaştıklarıincelenmektedir.
Abstract
The problem of causality has been placed at the centre of the philosophy of science and has been handled in various ways by different philosophers in the history of philosophy. The English empiricist David Hume and German philosopher Immanuel Kant have approached the problem of causality with respect to the possibility of knowledge. In An Inquiry Concerning Human Understanding, Hume questions our knowledge of the world in terms of the concept of causality and the cause-effect relationship. When Hume proposed that causal reasoning is the ground for empirical knowledge, he also arrived at the idea that the necessity of cause-effect relationship is not a rational one. At this point, Hume’s septic look at the empirical knowledge was enlightened by Kant. Kant argued the possibility of empirical knowledge by proposing the concepts of apriori and aposteriori to ground for knowledge. The present study investigates Hume’s and Kant’s view of the problem of causality in terms of the problem of the possibility of knowledge