Dergiler / Dini Araştırmalar / 2013 / Cilt: 16 - Sayı: 42

İslam hukukunda kelâle: öz ve üvey kardeşlerin fürû ve usûl hısımlarla mirasçılığı

Kalālah in islamic inheritance: Heirship of siblings

Sayfa
216–237
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada öncelikle ilgili literatür ve kelâlenin tanımına ilişkin gö- rüşlerin tespitiyle miras hükümleri çerçevesinde meselenin pratik sonuçları açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sahabe döneminden itibaren İslam miras hukukunda, hakkında ihtilaf, tartışma ve farklı görüşlerin bulunduğu bahislerden birisi de kelâledir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kelâle, “kardeş gibi yandal hısımlarla, onların mirasçılıkları” olarak ifade edilebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada öncelikle ilgili literatür ve kelâlenin tanımına ilişkin gö- rüşlerin tespitiyle miras hükümleri çerçevesinde meselenin pratik sonuçları açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sahabe döneminden itibaren İslam miras hukukunda, hakkında ihtilaf, tartışma ve farklı görüşlerin bulunduğu bahislerden birisi de kelâledir. Kelâle, “kardeş gibi yandal hısımlarla, onların mirasçılıkları” olarak ifade edilebilir. Kelâle bahsi, önce- likle kardeşlerin mirasçılığıyla ilgili olmasının yanında mûrisin çocukları gibi fürûu ile anne ve baba gibi usül hısımlarının hisselerini ilgilendirmesi açısından da önem taşımaktadır. Bu çalışmada öncelikle ilgili literatür ve kelâlenin tanımına ilişkin gö- rüşlerin tespitiyle miras hükümleri çerçevesinde meselenin pratik sonuçları açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Abstract

Kalālah is one of the key issues of Islamic Inheritance Law, which has many controversies, different opinions and discussions since the time of the Prophet’s companions. Kalālah, which can be defined as the heirship of siblings is important not only for the true nature of it, but also for the concern of inheritors’ shares. This study aims at determining juridical opinions relating to the subject and evaluating them within the frame of inheritance rules in terms of their practical consequences.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAZICI, A. (2022). İslam hukukunda kelâle: öz ve üvey kardeşlerin fürû ve usûl hısımlarla mirasçılığı. Dini Araştırmalar, Cilt: 16 - Sayı: 42, 216–237. https://ajindex.com/articles/489495

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Abdürrezzâk, Ebû Bekr (1983). el-Musannef. Beyrut: el-Meclisü’l-İlmî. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah (1999). el-Müsned. (thk. Şuayb el-Arnaut). Bey- rut: Müessetü’r-Risâle. Ajetunmobi, M. A. (1988). “Collection and Review of Cases of Al-’Awl (Pro- Rata Reduction) in Shari’ah Law of Succession”. Islamic Studies XXVII (3): 2009-221. el-Bâcî, Ebü’l-Velid (1913). el-Müntekâ şerhi Muvattâ. Kahire: Matbaatü’s- Saade. Beyhakî, Ebû Bekr (1933). es-Sünen’ül-kübrâ, Haydarâbâd: Dâiretü’l-Maârifi’l- Osmaniyye. el-Bezzâr, Ebû Bekr (2009). el-Bahrü’z-zehhâr = Müsnedü’l-Bezzâr. (thk. Mah- fuz Abdurrahman Zeynullah). Medine: Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem. Buhari, Ebû Abdullah (1987). el-Câmiü’s-sahîh = es-Sahîh. (thk. Mustafa Dîb el-Boğa). Beyrut: Dâru İbn Kesir. el-Cessâs, Ebû Bekr (1917). Ahkâmü’l-Kur’ân, İstanbul: Dârülhilâfetilaliyye / Matbaatü’l-Evkafi’l-İslâmiyye. Cilardo, A. (2007). The Qur’anic Term Kalâla: Studies in Arabic Language and Poetry, Hadis, Tafsīr and Fiqh. Edinburgh: Edinburgh University Press. el-Cürcânî, S. Ş. (1903). Şerhu’s-sirâciyye. İstanbul: Mahmut Bey Matbaası. ed-Dârimî, Ebû Muhammed (1986). es-Sünen. (thk. Feyyaz Ahmet Zemirli). Bey- rut: Dârü’l-Kitâbi’l-Arabî, 1986. Ebû Dâvud, Süleyman b. Eş’as (t.y.). el-Merâsil. (thk. Abdullah b. Müsaid b. Hazran ez-Zehrânî). Beyrut: Dârü’l-Melâyîn. Ebû Dâvud, Süleyman b. Eş’as (1973). es-Sünen. Humus: Dârü’l-Kütübi’l-Arabî. el-Ezherî, Ebû Mansur (2001). Tehzîbü’l-luga. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l- Arabî. Fahreddin er-Râzî, Ebû Abdullah (2000). Mefâtîhü’l-gayb. Beyrut: Dâru’l- Kütübi’l-İlmiyye. Ferezdak, Ebû Firas (1987). Divânü’l-Ferezdak. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye. Fihrisu Mahtûtâti’l-Mektebeti’l-Ezheriyye (1962). Kahire: Matbaatü’l-Ezher. el-Habrî, Ebû Hâkim (1995). Kitâbü’t-telhîs fî ilmi’l-ferâiz. (thk. Nasır b. Fenhir Ferîdî). Beyrut: Müessesetü’r-Risâle. el-Hâkim, Ebû Abdullah (1915). el-Müstedrek ale’s-Sahiheyn. Haydarâbâd: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye. Halil b. Ahmed, Ebû Abdurrahman (1995). Kitâbü’l-’Ayn. (thk. Mehdî Manzûmî vd.). y.y.: Dârü’l-Mektebeti’l-Hilâl. İbn Abdilber, Ebû Ömer (1991a). et-Temhîd limâ fi’l-Muvatta mine’l-meânî. Tıt- van: Vizâretü’l-Evkâf ve’ş-Şuûni’l-İslâmiyye. İbn Abdilber, Ebû Ömer (1991b). el-İstizkâr. Beyrut: Dâru Kuteybe, 1993. İbn Ebî Şeybe, Ebû Bekr (2006). el-Musannef. (thk. Muhammed Avvame). Cid- de: Dârü’l-Kıble. İbn Hazm, Ebû Muhammed (1932). el-Muhallâ. (thk. Muhammed Münir Dımaş- ki). Kahire: İdâretü’t-Tıbaati’l-Müniriyye. İbn Kudâme, Ebû Muhammed (1992). el-