Dergiler / Dil Araştırmaları / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 19

JENERİK MARKALAR VE MARKA SÖZCÜKLER: YAPISALCI DİLBİLİM YÖNTEMİ İLE BİR İNCELEME

Sayfa
101–110
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, Türkçede yer alan marka adlarının doğal dile geçişi ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir iletişim aracı olarak dil; yalnızca sözlü ya da yazılı olarak değil, anlamın yer aldığı her alanda var olabilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Temel olarak ekonominin konusu olan marka üretimi, pazarlama ve reklam sektörü tüketici ile iletişimini dil üzerinden sağlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, Türkçede yer alan marka adlarının doğal dile geçişi ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:jenerik marka · marka sözcük · dilbilim

Özet

Bir iletişim aracı olarak dil; yalnızca sözlü ya da yazılı olarak değil, anlamın yer aldığı her alanda var olabilmektedir. Temel olarak ekonominin konusu olan marka üretimi, pazarlama ve reklam sektörü tüketici ile iletişimini dil üzerinden sağlamaktadır. Her firma ürettiği ürüne; doğal dilin konuşurları tarafından toplumsal mutabakat ile söz konusu ürün için üretilmemiş olan marka isimleri koyabilmektedir. Bu kelimeler bir marka ismi olarak pazarda ilk ve öncü olma özellikleri ile jenerik marka olarak adlandırılmaktadır. Ancak söz konusu jenerik markalar aynı zamanda dilin de konusudur. Bu makalede, Türkçede yer alan marka adlarının doğal dile geçişi ele alınacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OĞUZ, B. B. (2022). JENERİK MARKALAR VE MARKA SÖZCÜKLER: YAPISALCI DİLBİLİM YÖNTEMİ İLE BİR İNCELEME. Dil Araştırmaları, Cilt: 0 - Sayı: 19, 101–110. https://ajindex.com/articles/488350

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. AKIN, Lemi (2014). “Jenerik Marka İsimlerinin Oluşumu ve TDK Sözlüğüne Giriş Şeklileri”, Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, C.7, S.31, s.19-27.
  2. AYDAR-ULUTAŞ, Haydar-İsmail (2010). “Dilin Kökeni: Kur’an-ı Kerim ve Diğer Kutsal Kitaplara Göre Dil Olgusu”, Turkish Studies, S.5/4 (Güz), s.679-696.
  3. AYSEVER, R. Levent (2002). “Adların Doğruluğu ve Bilgi”, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, S. 19, s.153-166.
  4. CONDON, John C. (2000).
  5. Kelimelerin Büyülü Dünyası, İstanbul: İnsan Yayınları.
  6. DESSALES-PİCQ-VİCTORRİ, Louis-Pascal-Bernard (2014). Dilin Kökenleri (Çev: Atakan ALTINÖRS), İstanbul: Bilge Kültür Sanat Yayınları.