Dergiler / Dil Araştırmaları / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 19

MANİSA AĞIZLARINDA -DIk+ / -DUk+ SIFAT- FİİL EKİNİN İYELİK EKLİ KULLANIMLARINDA ÜNLÜ GENİŞLEMESİ

Vowel Opening in Adjective-Verb Affixes of -DIk+ / -DUk+ in Use with Possessive Affixes under Dialects

Sayfa
17–23
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalede, bu değişmenin sebepleri ağız alanlarındaki örneklerle de karşılaştırılarak ve /ğ/ ünsüzünün özellikleri değerlendirilerek bulunmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Manisa Celal Bayar Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri kapsamında, "Manisa Ağızları" adıyla 2009 yılında tamamlanan ve ardından ayrıntılı bir grameri oluşturulan çalışmada, ağız araştırmalarının ses bilgisi ve şekil bilgisi yönünden ilginç kabul edilecek karşılaşılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunlardan biri, -DIk / -DUk sıfat-fiil ekinin iyelik ekli biçimlerinde -dığı+, -diği+, -duğu+, -düğü+ ses birliklerinin ünlü uyumu olmaksızın sadece -d?+ biçimine dönüşmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Makalede, bu değişmenin sebepleri ağız alanlarındaki örneklerle de karşılaştırılarak ve /ğ/ ünsüzünün özellikleri değerlendirilerek bulunmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Manisa Celal Bayar Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri kapsamında, "Manisa Ağızları" adıyla 2009 yılında tamamlanan ve ardından ayrıntılı bir grameri oluşturulan çalışmada, ağız araştırmalarının ses bilgisi ve şekil bilgisi yönünden ilginç kabul edilecek karşılaşılmıştır. Bunlardan biri, -DIk / -DUk sıfat-fiil ekinin iyelik ekli biçimlerinde -dığı+, -diği+, -duğu+, -düğü+ ses birliklerinin ünlü uyumu olmaksızın sadece -d?+ biçimine dönüşmesidir. Makalede, bu değişmenin sebepleri ağız alanlarındaki örneklerle de karşılaştırılarak ve /ğ/ ünsüzünün özellikleri değerlendirilerek bulunmaya çalışılmıştır.

Abstract

Within the scope of Manisa Celal Bayar University Scientific Research Projects, it is faced with many characteristics of the vernacular researches which are accepted interesting in terms of phonology and morphology in the study named "Dialects of Manisa" which is completed in 2009 and thereafter a grammer version has been created in detail. One of them is transforming from -DIK+ / -DUk+ adjective-verb of possessive affixes attached into the format -dıgı+, -digi+, -dugu+, -dügü+ into just -d? without voice of vowel harmony just. In the article, it has been tried to find the reasons of this change by comparing with the examples in the vernacular areas and evaluating characteristics of /ğ/ consonant.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İLKER, A. (2022). MANİSA AĞIZLARINDA -DIk+ / -DUk+ SIFAT- FİİL EKİNİN İYELİK EKLİ KULLANIMLARINDA ÜNLÜ GENİŞLEMESİ. Dil Araştırmaları, Cilt: 0 - Sayı: 19, 17–23. https://ajindex.com/articles/488348

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (45)

  1. AKAR, Ali (2013).
  2. Muğla Ağızları, Ankara:
  3. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  4. AKAR, Ali (2011). "Ağızlardakİ {-Dıklığın} Zarf-Fİİl Ekinin Yapısı", Turkish Studies 6/1s.305-309
  5. ARGUNŞAH, M. -SAĞOL YÜKSEKKAYA G. (2013). Karahanlıca Harezmce Kıpçakça Dersleri, İsanbul: Kesit Yayınları.
  6. BAŞDAŞ, Cahit (2007 ). "Türkiye Türkçesinde Asli Uzunluk Belirtileri", Turkish Studies, 2/2 BURAN, Ahmet (1997).
  7. Keban, Baskil ve Ağın Yöresi Ağızları, Ankara:
  8. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  9. DALLI, Hüseyin (1976-Önsöz tarihi). Kuzeydoğu Bulgaristan Türk Ağızları Üzerine Araştırmalar, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  10. Ankara ECKMANN, János (1996).
  11. Harezm, Kıpçak ve Çağatay Türkçesi Üzerine Araştırmalar, Ankara:
  12. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  13. ERCİLASUN, Ahmet Bican (2007).
  14. Makaleler, Yayına Hazırlayan Ekrem Arıkoğlu, Ankara:
  15. Akçağ Yayınları.
  16. ERDEM, M. D.-DAĞDELEN, G. (2012).
  17. Karabük ve Yöresi Ağızları, Karabük: Karabük Valiliği Yayınları.
  18. ERDEM, M. D.-KİRİK, E.(Tarihsiz). Kahramanmaraş ve Yöresi Ağızları, Kahramanmaraş: Kahramanmaraş İl Özel İdaresi. EREN, Emin (1997).
  19. Zonguldak-Bartın-Karabük Ağızları, Ankara:
  20. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  21. ERTEN, Münir (1994).
  22. Diyarbakır Ağzı, Ankara:
  23. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  24. GEMALMAZ, Efrasiyap (2010).
  25. Türkçenin Derin Yapısı, Yayıma Hazırlayanlar: Cengiz AlyılmazOsman Mert, Ankara GÜLENSOY, Tuncer (1988).
  26. Kütahya ve Yöresi Ağızları, Ankara:
  27. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  28. GÜLENSOY, T.- BURAN. A.(1994). Elazığ Yöresi Ağızlarından Derlemeler, Ankara:
  29. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  30. GÜLSEVİN, Gürer (2002).
  31. Uşak İli Ağızları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. GÜNAY; Turgut (2003). Rize İli Ağızları, 2.baskı, Ankara:
  32. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  33. GÜNŞEN, Ahmet (2000).
  34. Kırşehir ve Yöresi Ağızları, Ankara:
  35. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  36. GÜVEN, Meriç (2015). "Türkçedeki Ünlülerin Formant Frekans Değerleri Ve Enkliz "Ses"Olayı", Turkish Studies 10/16, s.689-712.
  37. İLKER, Ayşe (2009).
  38. Manisa Ağızları, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri, yayımlanmamış proje, Manisa KALAY, Emin (1998).
  39. Edirne İli Ağızları, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  40. Ankara KARAHAN, Leyla (1996). Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  41. Ankara KILIÇ M.A.- ERDEM M.(2008). "Türkiye Türkçesindeki 'Yumuşak G' Ünsüzünün Fonetik Analizi" VI. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri, Ankara KORKMAZ, Zeynep (1994).
  42. Nevşehir ve Yöresi ağızları, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  43. Ankara ÖZTÜRK, Jale (2009).
  44. Hatay Ağzı, Karahan Kitabevi,
  45. Seyhan-Adana SAĞIR, Mukim (1995). Erzincan ve Yöresi Ağızlar