Dergiler / Artuklu Akademi / 2022 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Transhümanizmde Adaleti Tesisin İmkanına İlişkin Bir Değerlendirme

Functionality Of Religious Education In The Development Of The Sense Of Self-Worth

Sayfa
87–100
Yayın Tarihi
2022-06-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalede özellikle Ray Kurzweil, John Harris, Nick Bostrom gibi çağdaş düşünürlerce ortaya koyulan transhümanist söylemin adil bir toplum ideali ortaya koymada yetersiz kaldığı yönündeki eleştiriler, felsefi bir çerçevede, biyo-iktidar ilişkileri de gözetilerek adalet erdemi üzerinden değerlendirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern sonrası dönemde evrim teorisi, insanı gelişim aşamasında ortaya çıkan formlardan bir forma indirgerken teknoloji, insanı “geliştirmeye açık” manipülasyon nesnesi kılmış, böylelikle rasyonel süjenin özel konumu sarsılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada gelişen insan tasavvuru ile transhümanist düşüncede yapılan felsefi ve ahlâki değerlendirmeler arasındaki boşluklara dikkat çekilecek olup söz konusu düşüncenin hazırlıksız olduğu postmodern durumda bu tasavvurların bizleri belli erdemler açısından hususen adalet açısından karşı karşıya bırakacağı sorunlara genel itibariyle işaret edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Makalede özellikle Ray Kurzweil, John Harris, Nick Bostrom gibi çağdaş düşünürlerce ortaya koyulan transhümanist söylemin adil bir toplum ideali ortaya koymada yetersiz kaldığı yönündeki eleştiriler, felsefi bir çerçevede, biyo-iktidar ilişkileri de gözetilerek adalet erdemi üzerinden değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Transhümanizm · İnsani Geliştirme Teknolojileri · Biyo-iktidar

Özet

Modern sonrası dönemde evrim teorisi, insanı gelişim aşamasında ortaya çıkan formlardan bir forma indirgerken teknoloji, insanı “geliştirmeye açık” manipülasyon nesnesi kılmış, böylelikle rasyonel süjenin özel konumu sarsılmıştır. Anti-özcü yaklaşımlarda insan ile insan üretimi teknoloji arasındaki sınırların bulanıklaştığına dair düşünceler felsefi gündemde yer bulmuştur. Yeni teknolojilerin mümkün kıldığı transhümanist hareket, evrim sürecindeki insanın teknolojik müdahale ile geliştirilmesine ve insan olmanın ötesine giden yeni bir anlayışa kapı aralamıştır. Fakat transhümanizm, ortaya koyduğu ideallerin ahlaki sonuçlarına ilişkin yeterli bir soruşturmaya girişmemektedir. Bu çalışmada gelişen insan tasavvuru ile transhümanist düşüncede yapılan felsefi ve ahlâki değerlendirmeler arasındaki boşluklara dikkat çekilecek olup söz konusu düşüncenin hazırlıksız olduğu postmodern durumda bu tasavvurların bizleri belli erdemler açısından hususen adalet açısından karşı karşıya bırakacağı sorunlara genel itibariyle işaret edilmiştir. Makalede özellikle Ray Kurzweil, John Harris, Nick Bostrom gibi çağdaş düşünürlerce ortaya koyulan transhümanist söylemin adil bir toplum ideali ortaya koymada yetersiz kaldığı yönündeki eleştiriler, felsefi bir çerçevede, biyo-iktidar ilişkileri de gözetilerek adalet erdemi üzerinden değerlendirilmiştir.

Abstract

The feeling of self-worth is an important emotion that supports individuals to accept themselves and their abilities, to value and be realistic about themselves. Today, the lives presented in traditional media and social media and the envy for those lives are increasing, and especially the beauty standards, wealthy lives, positions, prestiges revealed by influencers on social media lead individuals to compare their own lives with those lives and deprive their individual originality and freedom. People who base their self-worth on external sources such as physical appearance, academic success, wealth and prestige cannot protect their inner integrity and can become depressed. On the other hand, it is known that people who take their self-worth from their inner resources live more peacefully, do not see themselves as worthless in negative situations and focus on solving problems in negative situations. Studies show that when the sense of self-worth is built well, individuals are more objective and understanding towards themselves and solve problems more easily. Religious education guides individuals to plan their world and afterlife and to well use what they have innately. In this study, self-worth, virtualization and construction of self-worth, the functionality of religious education in constructing self-worth is explained.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UMUT, T. N., YEŞİLKAYA, N. (2022). Transhümanizmde Adaleti Tesisin İmkanına İlişkin Bir Değerlendirme. Artuklu Akademi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 87–100. https://ajindex.com/articles/467303

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Agar, Nicholas. “Liberal Eugenics.” Public Affairs Quarterly 12:2 (1998), 137-155.
  2. Akay, Ali. “Foucault ve Bio-politika.” Çağdaş Fransız Düşüncesi. der. Zeynep Direk ve Refik Güremen. Ankara: Epos Yayınları, 2004.
  3. Allhof, Fritz vd. Ethics of Human Enhancement: 25 Questions and Answers. Erişim: 10 Eylül 2021. www.humanenhance.com/NSF_report.pdf Arnhart, Larry. “Biotech Ethics.” Encyclopedia of Science, Technology, and Ethics. Vol.1. ed. Carl Mitcham. New York: Macmillan Reference, (2005), 227-232.
  4. Bostrom, Nick. “In Defense of Posthuman Dignity.” Bioethics 19:3 (2005), 202-214.
  5. Bostrom, Nick. “Transhumanism: The World’s Most Dangerous Idea?” Erişim: 10 Ekim 2019. https://www.nickbostrom.com/papers/dangerous.html
  6. Braidotti, Rosi. “İnsan Sonrası Pek İnsanca: Bir Posthümanistin Anıları ve Emelleri,” çev. Bülent Doğan, Cogito 95-96 (2019), 53-97.
  7. Buchanan, Allen. vd. From Chance to Choice: Genetics & Justice. Cambridge: Cambridge University Press, 2000.
  8. Çelik, Ezgi Ece. “Antroposen ve Posthuman İnsan Çağı’nda İnsan Sonrası Olmak,” Cogito 95-96 (2019), 145-160. Çevrimiçi Erişim: “Humanity+, What We Do.” Erişim: 10 Aralık 2019. Çevrimiçi Erişim: “Transhumanism Criticisms.” Erişim: 03 Ekim 2019.
  9. Dağ, Ahmet. Transhümanizm: İnsan ve Dünyanın Dönüşümü. Ankara: Elis Yayınları, 2018.
  10. Fukuyama, Francis. İnsan Ötesi Geleceğimiz Biyoteknoloji Devriminin Sonuçları. çev. Çiğdem Aksoy. Ankara: ODTÜ Yayıncılık, 2003. Gibson K. (ed.) vd. Manifesto for Living in the Anthropocene. New York: Punctum Books, 2015.
  11. Habermas, Jürgen. “Technical Progress and the Social Life-World.” Readings in the Philosophy of Technology. ed. David M. Kaplan, Lanham: Rowman & Littlefield. 2004.
  12. Habermas, Jürgen. İnsan Doğasının Geleceği, çev. Kaan H. Ökten. İstanbul: Everest Yayınları, 2003.
  13. Haraway, Donna J. Simians, Cyborgs, and Women: The Reinvention of Nature. New York: Routledge, 1991.
  14. Harris, John. “Is Gene Therapy a Form of Eugenics?” Bioethics. 7:2-3 (1993), 178-187.
  15. Harris, John. Enhancing Evolution: The Ethical Case for Making Better People. Princeton: Princeton University Press, 2007.
  16. Harris, John. How to be Good: The Possibility of Moral Enhancement. Oxford: Oxford University Press, 2016. https://future.fandom.com/wiki/Transhumanism_Criticisms https://humanityplus.org.
  17. J. Lilley, Stephen. Transhumanism and Society: The Social Debate Over Human Enhancement, Sacred Heart University, Sociology Faculty Publications, 2013.
  18. Jefferson, Will. vd. “Enhancement and Civic Virtue.” Social Theory and