Dergiler / Artuklu Akademi / 2022 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Ebû Süleyman ed-Dımaşkî ve Tefsir İlmindeki Yeri

Sayfa
53–70
Yayın Tarihi
2022-06-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonra da onun izlediği tefsir yöntemi örneklerle ortaya konulmaya ve Kur’ân ilimleri ile ilgili görüşleri tespit edilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hicrî 4. yüzyıl, tefsir eserlerinin ve müfessirlerin çokluğu bakımından zengin bir dönem olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ebû Süleyman, kendi döneminde ilim ehli tarafından tanınmasına, bizzat münazaralara katılmasına ve sonraki müfessirlere etki etmesine rağmen adını ancak eserlerinin –özellikle tefsir alanındaki- satır aralarında yaşatabilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonra da onun izlediği tefsir yöntemi örneklerle ortaya konulmaya ve Kur’ân ilimleri ile ilgili görüşleri tespit edilmeye çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ebû Süleyman ed-Dımaşkî · Kur’ân İlimleri · Tefsir

Özet

Hicrî 4. yüzyıl, tefsir eserlerinin ve müfessirlerin çokluğu bakımından zengin bir dönem olmuştur. Bu dönemde yaşayan ve tefsir eseri kaleme alan müfessirlerden biri de Ebû Süleyman es-Sa‘dî ed-Dımaşkî’dir. Ebû Süleyman, kendi döneminde ilim ehli tarafından tanınmasına, bizzat münazaralara katılmasına ve sonraki müfessirlere etki etmesine rağmen adını ancak eserlerinin –özellikle tefsir alanındaki- satır aralarında yaşatabilmiştir. Bunun ise “kaynaklarda hiçbir öğrencisinden söz edilmemesi ve özellikle de akaid ve hadis alanlarında eleştirilere maruz kalması” gibi birçok belli ve belirsiz nedeni bulunmaktadır. Ebû Süleyman’ın tefsir ve Kur’ân ilimleriyle ilgili görüşlerinin bilinmesinin, yaşadığı dönemin tefsir anlayışını yansıtması, tefsir yönteminde zamanla meydana gelen değişiklikleri ve Ebû Süleyman’ın tefsir ilmine katkılarını ortaya koyması açısından önemli bir mesele olduğu ortadadır. Bu amaçla ilgili bu makalede ilk önce Ebû Süleyman’ın hayatı incelenmiştir. Sonra da onun izlediği tefsir yöntemi örneklerle ortaya konulmaya ve Kur’ân ilimleri ile ilgili görüşleri tespit edilmeye çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ORAL, M. (2022). Ebû Süleyman ed-Dımaşkî ve Tefsir İlmindeki Yeri. Artuklu Akademi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 53–70. https://ajindex.com/articles/467301

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Abdurrezzâk, Ebû Bekir Abdurrezzâk b. Hemmâm. Tefsîru Abdirrezzâk. thk. Mahmud Muhammed Abduh. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1419. Almandumah, Dar Almandumah. “Aranan: آراء أبي سليمان الدمشقي في التفسير: جمعا ودراسة“. Erişim 19 Ocak 2022. http://search.mandumah.com/Record/528375 Âlûsî, Mahmûd b. Abdullah. Rûhu’l-Me‘ânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-‘Azîmi ve’s-Seb‘i’l-Mesânî. thk. Ali Abdulbârî Atıyye. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1415. Beğavî, Ebû Muhammed Huseyn b. Mes‘ûd. Me‘âlimu’t-Tenzîl fî Tefsîri’l-Kur’ân. thk. Muhammed Abdullah en-Nemr vd. b.y.: Dâru Taybe, 1417/1997. Beydâvî, Abdullah b. Ömer. Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl. thk. Muhammed Abdurrahman el-Maraşlî. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabî, 1418. Bezzâr, Ebû Bekir Ahmed b. Amr. Musnedu’l-Bezzâr. thk. Mahfûzurrahmân Zeynullah vd. Medine: Mektebetu’l-‘Ulûm ve’l-Hikem, 1988-2009. Bikâ‘î, Ebu’l-Hasan İbrahim b. Ömer. Mesâ‘idu’n-Nazar li’l-İşrâfi ‘ala Makâsidi’s-Suver. Riyâd: Mektebetu’l-Me‘ârif, 1408/1987. Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail. Sahîhu’l-Buhârî. thk. Heyet. Mısır: Bûlâk, 1311. Câsim, Ebû Osman Faysal b. Kazzâr. el-Eşâ‘iratu fî Mîzâni Ehli’s-Sunne. nşr. el-Meberretu’l-Hayriyye li-‘Ulûmi’l-Kur’ân ve’s-Sunne. Kuveyt: y.y., 1428/2007. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Ali. Ahkâmu’l-Kur’ân. thk. Abdusselam Muhammed Ali Şahin. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1415/1994. Dâvûdî, Muhammed b. Ali. Tabakâtu’l-Mufessirîn. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, ts. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf. el-Bahru’l-Muhît fi’t-Tefsîr. thk. Sıdkî Muhammed Cemîl. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1420. Ebû Ubeyde, Ma‘mer b. Musenna. Mecâzu’l-Kur’ân. thk. Mehmet Fuat Sezgin. Kahire: Mektebetu’l-Hâncî, 1981. Ebû Ya‘la, Muhammed b. Huseyn. İbtâlu’t-Te’vîlât li-Ahbâri’s-Sıfât. thk. Muhammed b. Hamdi’l-Hamûd en-Necdî. Kuveyt: Dâru Îlâf ed-Duveliyye, ts. Ebyârî, İbrahim b. İsmail. el-Mevsû‘atu’l-Kur’âniyye. b.y.: Muessesetu Sicilli’l-‘Arab, 1405. Edirnevî, Ahmed b. Muhammed. Tabakâtu’l-Mufessirîn. thk. Süleyman b. Salih el-Huzî. Suudi Arabistan: Mektebetu’l-‘Ulûm ve’l-Hikem, 1417/1997. Fahreddîn er-Râzî, Ebû Abdullah Muhammed b. Ömer. Mefâtîhu’l-Gayp. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabî, 1420. Esâsu’t-Takdîs. thk. Ahmet Hicâzî es-Sekkâ. Kahire: Mektebetu’l-Kulliyyâti’l-Ezheriyye, 1406/1986. Ferrâ, Ebû Zekeriyâ Yahya b. Ziyâd. Me‘âni’l-Kur’ân. thk. Ahmed Yûsuf en-Necâtî vd. Mısır: Dâru’l-Mısriyye, ts. Hâzin, Ali b. Muhammed. Lubâbu’t-Te‘vîl fî Me‘âni’t-Tenzîl. tsh. Muhammed Ali Şahin. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 141