Dergiler / Ankara Üniversitesi SBF Dergisi / 2016 / Cilt: 71 - Sayı: 1

Postkolonyal Bir "Dava" Olarak "Yeni Türkiye" nin Yeni Ulusu

New Nation of the “New Turkey” as a Postcolonial “Cause”

Sayfa
1–32
Yayın Tarihi
2016-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

AKP‟nin kendi “sömürgecisi”ne karşı geliştirdiği postkolonyal miliyetçilik Partha Chatterjee‟nin postkolonyal milliyetçilikler içi sunduğu 3 evrede ve Chatterjee‟nin maddi-manevi alan kavramları çerçevesinde incelenecek (1996); özellikle AKP‟nin kurucu aktör olduğu varış evresi ve bu evredeki ulus inşa sürecine odaklanılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı AKP‟nin ulus inşa sürecini postkolonyal milliyetçilik açısından değerlendirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:AKP‟nin dinsel milliyetçiliğinin postkolonyal milliyetçilik bağlamında değerlendirilmesinin temel nedeni, AKP‟nin kendisini sömürgeci bir düzeni yıkan kurucu iktidar olarak görmesi ve dayandığı tabanın da kendisini bir ulusal kurtuluş hareketi gibi tanımlamasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:AKP‟nin kendi “sömürgecisi”ne karşı geliştirdiği postkolonyal miliyetçilik Partha Chatterjee‟nin postkolonyal milliyetçilikler içi sunduğu 3 evrede ve Chatterjee‟nin maddi-manevi alan kavramları çerçevesinde incelenecek (1996); özellikle AKP‟nin kurucu aktör olduğu varış evresi ve bu evredeki ulus inşa sürecine odaklanılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:AKP · “Yeni Türkiye” · Postkolonyalizm

Özet

Bu çalışmanın amacı AKP‟nin ulus inşa sürecini postkolonyal milliyetçilik açısından değerlendirmektir. AKP‟nin “Yeni Türkiye” sloganı ve dava misyonu arasındaki ilişki ve çelişkilerin, AKP‟nin kendisini yerleştirdiği postkolonyal bağlamda çözümlenmesinin, AKP‟nin “ulusu”nu anlamak açısından elzem olduğu düşünülmektedir. AKP‟nin dinsel milliyetçiliğinin postkolonyal milliyetçilik bağlamında değerlendirilmesinin temel nedeni, AKP‟nin kendisini sömürgeci bir düzeni yıkan kurucu iktidar olarak görmesi ve dayandığı tabanın da kendisini bir ulusal kurtuluş hareketi gibi tanımlamasıdır. AKP‟nin “sömürgecisi” fiili bir işgalci değil, zihniyet işgalcisidir ve bu “öteki” genel bağlamda Batı olarak kodlansa da Türkiye özelinde Kemalizmdir. AKP‟nin kendi “sömürgecisi”ne karşı geliştirdiği postkolonyal miliyetçilik Partha Chatterjee‟nin postkolonyal milliyetçilikler içi sunduğu 3 evrede ve Chatterjee‟nin maddi-manevi alan kavramları çerçevesinde incelenecek (1996); özellikle AKP‟nin kurucu aktör olduğu varış evresi ve bu evredeki ulus inşa sürecine odaklanılacaktır.

Abstract

The purpose of this study is to evaluate the nation building process under the AKP government in the context of postcolonial nationalism. It is thought that analyzing the relations and contradictions between the slogan of “New Turkey” and the mission of “cause” in the context of postcolonial nationalism is vital to understand the “nation” of the AKP. The basic reason of assessing religious nationalism of the AKP in the context of postcolonial nationalism is that the self-description of the AKP cadres and grassroots. Both identify the AKP as a founding power and as a national liberation movement against a colonial power. The “colonial power” of the AKP is not defined by basing on a colonial invasion, but colonization of mentalities. Although “the colonial other” is defined as West in generic terms, it is Kemalism in the context of Turkey. The postcolonial nationalism of the AKP will be studied according to 3 main phases of Partha Chatterjee and his terms, like material-spritual domains, will be followed in this analysis. Especially, it will be focused on the last phase in which the AKP has undertaken the role of founding other and has begun to build its “nation”.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKTOPRAK, E. (2016). Postkolonyal Bir "Dava" Olarak "Yeni Türkiye" nin Yeni Ulusu. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt: 71 - Sayı: 1, 1–32. https://ajindex.com/articles/464747

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Açıkel, Fethi (1996), “”Kutsal Mazlumluğun” Psikopatolojisi”, Toplum ve Bilim, 70: 153-1998.
  2. Açıkel, Fethi (2012), “Muhafazakar Sosyal Mühendisliğin Yükselişi: „Yeni Türkiye‟nin Eski Siyaseti”, Birikim, 276: 14-20.
  3. Açıkel, Fethi (2013), “'Hegemonya'dan 'Oximoron'a: AKP'nin Eğreti Bonapartizm'in Sonu”, Birikim, 288: 15-23.
  4. Akdoğan, Yalçın (2004), Ak Parti ve Muhafazakar Demokrasi (İstanbul: Alfa). AKP (2012), 2023 Siyasi Vizyonu: Siyaset, Toplum, Dünya, http://www.akparti.org.tr/site/ akparti/2023-siyasi-vizyon (10.08.2015).
  5. Aktay, Yasin (2008), “İslamcılık ve Bir Modern Melankoli: Eve Dön(eme)mek”, Milel ve Nihal, 5 (3): 13-50.
  6. Aktay, Yasin (2012), “Koca Bir Millet Bir Gecede Nasıl Cahil Bırakıldı”, http://dunyagerceklerim. blogspot.com.tr/2012/10/koca-bir-millet-bir-gecede-nasl-cahil.html (05.01.2016).
  7. Aktay, Yasin (2015), “Asimilasyon Sadece Kürtlere Uygulanmadı”, http://www.timeturk.com/ asimilasyon-sadece-kurtlere-uygulanmadi/haber-1730 (08.10.2015).
  8. Aktay, Yasin, “Kürtlerden Ulusalcılık Üretmek”, Yeni Şafak, 15.12.2012.
  9. Aktay, Yasin, “Kürtlere Musallat Olan Kemalizm Döngüsü”, Yeni Şafak, 04.08.2015.
  10. Aktoprak, Elçin (2014), “AKP'nin Çözüm Politikasında Dinin Rolü: Uzlaştırıcı Mı? Kurucu Mu?”, Toplum ve Bilim, 130: 214-235.
  11. Arat, Yeşim (2010), “Religion, Politics and Gender Equality in Turkey: Implications of a Democratic Paradox?”, Third World Quarterly, 31 (6): 869-884.
  12. Arslan, Abdurrahman (1995), “İslamcı Söylem Batılılaşmalı: Abdurrahman Arslan ile Söyleşi”, Umran: 17-20.
  13. Bayat, Asaf (2015), İslam'ı Demokratikleştirmek: Toplumsal Hareketler ve Post-İslamcı Dönüş (İstanbul: İletişim) (Çev. Özgür Gökmen). Bhabha, Homi K. (1994), The Location of Culture (London, New York: Routledge). Billig, Michael (1995), Banal Nationalism (London: SAGE). Bora, Tanıl (06.01.2016), “Yerli ve Milli”, Birikim Güncel, http://www.birikimdergisi.com/haftalik/ 7422/yerli-ve-milli#.VqtRlVLNJWD (06.01.2016).
  14. Bora, Tanıl (2003), Türk Sağının Üç Hali (İstanbul: Birikim Yayınları). Bora, Tanıl (2010), “Beyaz Türkler Tartışması: Kirli Beyaz”, Birikim, 260: 25-27.
  15. Brubaker, Rogers (2012), “Religion and Nationalism: Four Approaches”, Nations and Nationalism, 18 (1): 2-20.
  16. Bulaç, Ali (1992), “Medine Vesikası Hakkında Genel Bilgiler”, Birikim, 38-39: 102-111.
  17. Bulaç, Ali (2004), “İslam'ın Üç Siyaset Tarzı veya İslamcıların Üç Nesli”, Aktay, Yasin (Der.) Modern Türkiye'de Siyasi Düşünce: İslamcılık (İstanbul: İletişim): 48-67.
  18. Carnoy, Martin (2001), “Gramsci ve Devlet”, Praksis, 3: 252