KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Türkiye'de ulusalcılığın değişmeyen simgesi: Onuncu yıl marşı

C. Hakan ÇUHADAR
Sayfa
199–208
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Marş, bir müzik parçası olarak değerlendirildiğinde; herkes tarafından kolayca söylenebilir olması ve müzikal sadeliği sayesinde kitlelere mal olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ulusal marşlar, ulusal bilincin oluşturulmasında ve yaşatılmasında önemli görevler üstlenen araçlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de bilinen pek çok marş olmasına karşın, İstiklal Marşı’ndan sonra ulusal duygulara en fazla hitap eden ve kitlelere en çok mal olmuş ulusal marş olarak, akıllara Onuncu Yıl Marşı gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Marş, bir müzik parçası olarak değerlendirildiğinde; herkes tarafından kolayca söylenebilir olması ve müzikal sadeliği sayesinde kitlelere mal olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Ulusal marşlar, ulusal bilincin oluşturulmasında ve yaşatılmasında önemli görevler üstlenen araçlardır. Türkiye’de bilinen pek çok marş olmasına karşın, İstiklal Marşı’ndan sonra ulusal duygulara en fazla hitap eden ve kitlelere en çok mal olmuş ulusal marş olarak, akıllara Onuncu Yıl Marşı gelmektedir. Onuncu Yıl Marşı’nın bestelenmesinin üzerinden on yıllar geçmiş olmasına karşın, bu marş, Türkiye’de, büyük kitleler tarafından, cumhuriyetin ilk yıllarında söylendiği heyecanla söylenmeye devam etmektedir. Bunun önemli nedenlerinden birisi, politik olarak sıkıntılı süreçten geçen Türkiye’de ulusçu duyguların yeniden canlanması iken, bir diğer neden de Onuncu Yıl Marşı’nın müzikal açıdan niteliğinde gizlidir. Marş, bir müzik parçası olarak değerlendirildiğinde; herkes tarafından kolayca söylenebilir olması ve müzikal sadeliği sayesinde kitlelere mal olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇUHADAR, C. H. (2022). Türkiye'de ulusalcılığın değişmeyen simgesi: Onuncu yıl marşı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 199–208. https://ajindex.com/articles/438959

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. Akşin, Sina (2007). Kısa Türkiye Tarihi. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
  2. Anderson, Benedict (2004). Hayali Cemaatler. (Çev: İskender Savaşır) İstanbul: Metis Yayınevi.
  3. Atatürk Araştırmaları Merkezi (2000). Medeni Bilgiler ve M. Kemal Atatürk’ün El Yazıları. (Afet İnan’dan sadeleştirerek yayına hazırlayanlar; A. Sevim, A. Süslü, M. A. Tural), Ankara.
  4. Barry, B. (1995). Ulusalcılık. (Ed: D. Miller), Blackwell Siyasal Düşünce Ansiklopedisi II, (Çev: B. Peker ve N. Kıraç), Ankara: Ümit Yayıncılık. s.396-399
  5. Copeaux, Etiénne (1996). Türkiye’de Tarih Öğretimi ve Yurttaşlık. (Ed. ve Çev. T. Yılmaz), Dersimiz Yurttaşlık, İstanbul:
  6. Kesit Yayıncılık. Çuhadar, C. Hakan (1986). Televizyon Reklamlarının Ses-Söz Uyumu (Prozodi) Yönünden İncelenmesi ve Dilimizin Müziğine Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  7. Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  8. Delannoi, G. (1998). Milliyetçilik ve İdeolojik Kataliz. (Ed: J. Leca), Uluslar ve Milliyetçilikler. (Çev: S. İdemen), İstanbul:
  9. Metis Yayınları.
  10. Erözden, Ozan (1997). Ulus-devlet. Ankara:
  11. Dost Kitabevi Yayınları.
  12. Koray, Fuad (1948). Çocuğa ve Söze Göre Müzik. Ankara:
  13. Ar Basımevi. Jaffrelot, C. (1998). Bazı Ulus Teorileri, (Ed: J. Leca), Uluslar ve Milliyetçilikler. (Çev: S. İdemen), İstanbul:
  14. Metis Yayınları.
  15. Kapani, Münci (1999). Politika Bilimine Giriş. Ankara:
  16. Bilgi Yayınevi.
  17. Karal, E. Ziya (1986). Atatürk’ten Düşünceler. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi. Kasaba, Reşat (1999). Eski ile Yeni Arasında Kemalizm ve Modernizm. (Ed. S.Bozdoğan ve R. Kasaba), Türkiye’de modernleşme ve Ulusal Kimlik. İstanbul:
  18. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  19. Kili, Suna (2001). Türk Devrim Tarihi. İstanbul:
  20. İş Bankası Kültür Yayınları.
  21. Leca, Jean (1998). Neden Söz Ediyoruz? (Ed: J. Leca), Uluslar ve Milliyetçilikle. (Çev: S. İdemen). İstanbul:
  22. Metis Yayınları.
  23. Millas, Herkül (1997). Edebiyat Metinlerinde Milliyetçi Tarih Söylemi. I.Ulusal Tarih Kongresi’nde (Tarih ve Milliyetçilik) sunulan bildiri. S. 91-98. Mersin Üniversitesi.
  24. Mersin. Meydan Larousse (1987).
  25. Ulus maddesi, Cilt: 12, İstanbul:
  26. Meydan Yayıncılık. Özlem, Doğan (1999).
  27. Siyaset, Bilim ve Tarih Bilinci. İstanbul: İnkılâp Yayınevi.
  28. Özkırımlı, Umut (2008). Milliyetçilik Kuramları. Ankara:
  29. Doğu Batı Yayınları.
  30. Saygun, Adnan (1981). Atatürk ve Musiki. Ankara: Sevda Cenap And Vakfı Müzik Yayınları.
  31. Seufert, G. (2002). Milliyetçi Söylemlerin Sivil Toplum Üzerindeki Etkisi. (Ed. S. Yerasimos, G.Seufert, K.Vorhoff), Türkiye’de Sivil Toplum ve M