Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2011 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Haçlı Seferleri'nin Doğu Hristiyanlığı Üzerindeki Etkileri

The Effects of the Crusades on Eastern Christianity

Sayfa
255–259
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Haçlı Seferlerinin bu olumsuz etkilerine en fazla maruz kalanlar ise, doğuda yaşayan Hristiyan tebaa oldu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Haçlı Seferleri, Batılı Hristiyanlar ve Doğulu Müslümanlar açısından bazı olumlu sonuçlar doğurdu.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak bunun yanı sıra can, mal kayıpları ve psikolojik yönden kötü etkileri de oldu.
💡
Sonuç & Katkı:Haçlı Seferlerinin bu olumsuz etkilerine en fazla maruz kalanlar ise, doğuda yaşayan Hristiyan tebaa oldu.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Haçlı Seferleri, Batılı Hristiyanlar ve Doğulu Müslümanlar açısından bazı olumlu sonuçlar doğurdu. Ancak bunun yanı sıra can, mal kayıpları ve psikolojik yönden kötü etkileri de oldu. Haçlı Seferlerinin bu olumsuz etkilerine en fazla maruz kalanlar ise, doğuda yaşayan Hristiyan tebaa oldu.

Abstract

The Crusades bore some fruits for the Western Christians and the Eastern Muslims. But on theother hand in the terms of loss of lives, properties and psychological effects, they bore bitter fruits. Thesedetrimental effects of the Crusades primarily damaged those Christians who lived in the Middle-East.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KORTEL, S. H. (2022). Haçlı Seferleri'nin Doğu Hristiyanlığı Üzerindeki Etkileri. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 255–259. https://ajindex.com/articles/434167

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Cahen, C. (1940). La Syrie du nord à l’époque des croisades. Paris: Editions P. Geuthner. Dib, P. (1930). L ’église Maronite. 1. Paris: Library Letouzey et Azé. Grousset, R. (1935). Histoire des Croisades. II. Paris: Perri. İbn Haldûn. (1284). Kitâbü’l-‘iber ve dîvânü’l-mübtedâ ve’l-haber f î eyyâmi’l-Acem ve’l-Arab ve’l-Berber. 6, Bulak. İbnü Abdülhakem. (1922). Fütûhu Mısr. Yay. C. C. Torrey. New Haven. İbnü’l-Kalânisî. (1908). Târîh. Yay. H. F. Amedroz. Beyrut. McNeill, John, T. (1939). Environmental Factors in Christian History. Chicago: The University of Chicago Press.
  2. Michel le Syrien. (1903). Chronique. 3. Yay. J. B. Chabot. Paris: Ernest Leroux. Nerses, B. (1869). Recueil des historiens des Croisades: Documents arméniens. 1, Paris: Imprimerie Impériale. Rey, E. (1900-1901). Les dignitaires de la principaté d’Antioche. Revue de l’Orient Latin, 8, Paris. Runciman, S. (1954).
  3. A History of the Crusades. III, Cambridge: Cambridge University Press. Sâlih b. Yahya. (1927). Ktab ta ‘rîkh Bayrût. Yay. L. S. Cheikho. Beyrut. Tournebize, Fr. (1900). Histoire politique de l’Arménie. Paris: Aphonse Picard et fils. William of Tyre (1943). A History of Deeds Done Beyond the Sea. 1. Trans. E. Babcock, & A. C. Krey. New York: Columbria University Press.