KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Mikrofinans Programlarının Kadın Yoksulluğu ve Girişimciliği Üzerine Etkileri: Bir Araştırma ve Bir İşbirliği Modeli Önerisi

Micro-finance Programs Impact on Women s Poverty and Entrepreneurship: a Survey and a Cooperation Model Proposal

Fulya SARVAN
Gülay TÖMEN
Sayfa
343–369
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

In addition to presenting the results obtained from the field study, a Cooperation Model for Developing Women s Entrepreneurship is presented.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Abstract: The purpose of this study was to question to what extent micro-finance programs, expected to bring a solution to women s poverty and to improve women s entrepreneurship, realize their objectives.
📊
Temel Bulgular & Veri:The field study showed that the great majority of the 67 interviewed women lived together with their families, between hunger and the poverty level, mostly in rented houses, having difficulty in buying goods for their basic needs.
💡
Sonuç & Katkı:In addition to presenting the results obtained from the field study, a Cooperation Model for Developing Women s Entrepreneurship is presented.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Abstract

Abstract: The purpose of this study was to question to what extent micro-finance programs, expected to bring a solution to women s poverty and to improve women s entrepreneurship, realize their objectives. To this purpose the literature on women s poverty is briefly reviewed, and the quantitative and qualitative findings of a field study of the women who used micro-credits from the Turkish Grameen Microfinance Program (TGMP) in Antalya are reported. The field study showed that the great majority of the 67 interviewed women lived together with their families, between hunger and the poverty level, mostly in rented houses, having difficulty in buying goods for their basic needs. They used micro-credits for producing hand-made goods at home, or for selling ready made goods, and the micro-credits used did not suffice to save these women from poverty, nor did using micro-credits turn them into entrepreneurs. In addition to presenting the results obtained from the field study, a Cooperation Model for Developing Women s Entrepreneurship is presented.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARVAN, F., TÖMEN, G. (2022). Mikrofinans Programlarının Kadın Yoksulluğu ve Girişimciliği Üzerine Etkileri: Bir Araştırma ve Bir İşbirliği Modeli Önerisi. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 343–369. https://ajindex.com/articles/433972

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Altay A. (2007). “Küreselleşen Yoksulluk Olgusunun Önlenmesinde Mikrofinansman Yaklaşımı”. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar 44 (2007) 57-67.
  2. Apak S., Husain J., Açıkgöz A. F. & Eren E. (2013). “Framework for Turkish Commercial Banks to Enter the Microfinance Market”. Journal of Global Strategic Management 7/1 (2013) 5-16. Balkır Z. G. & Apaydın D. T. (2011). “Küreselleşmenin Kadın Yoksulluğuna Etkisi”. Kadın ve Yoksulluk Konferansı Bildirileri (2011) 41-50. Ed. Nazan Moroğlu. Avrupa Üniversiteli Kadınlar (UWE) Antalya 2011 Genel Kurulu. İstanbul. Balkız Ö. I. & Öztürk E. (2013). “Neo-Liberal Gelişme Anlayışı ve Kadın: Mikro Finans Uygulamaları Kadınları Güçlendiriyor mu?”. MJH III/2 (2013) 1-21. Barrientos S. & Kabeer N. (2004). “Enhancing Female Employment in Global Production: Policy Implications”. Global Social Policy 4 (2004) 153-169.
  3. Bircan İ. (2002). “Türkiye'de Yoksulluk ve Kadınlar”. Yoksulluk, Şiddet ve İnsan Hakları (2002) 119- 127. Ed. Yasemin Özdek. TODAİE İnsan Hakları Araştırma ve Derleme Merkezi. Ankara 2002.
  4. Bornstein D. (1996). The Prize of a Dream: The Story of the Grameen Bank. Chicago 1996.
  5. Buğra A. (2008).
  6. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye’de Sosyal Politika. İstanbul 2008.
  7. Center for Global Development (2007) Evaluating the Impact of Microfinance, http://www.cgdev.org/ content/article/detail/12338/. Chowdhury A. (2009). “Microfinance as a Poverty Reduction Tool, A Critical Assessment”. DESA Working Paper No. 89ST/ESA/2009/DWP/89, December. Cömertler N. (2004). “Kadının Penceresinden Yoksulluk”. IV. Aile Şurası: Aile ve Yoksulluk Bildirileri. T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, 18-20 Mayıs. Ankara 2004.
  8. Denizalp H. (2009). Toplumsal Dönüşüm için Sosyal Girişimcilik Rehberi. STGM 2009.
  9. DPT (2001). “Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı: Gelir Dağılımının İyileştirilmesi ve Yoksullukla Mücadele Özel İhtisas Raporu”. Ankara, DPT 2599, http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/zel%20htisas %20Komisyonu%20Raporlar/Attachments/76/oik610.pdf. Ecevit Y. (2001). Kadın Erkek Eşitliğine Doğru Yürüyüş: Eğitim, Çalışma Yaşamı ve Siyaset. TÜSİAD Yayınları. İstanbul 2001.
  10. Ecevit Y. (2003). “Toplumsal Cinsiyetle Yoksulluk İlişkisi Nasıl Kurulabilir? Bu İlişki Nasıl Çalışabilir?”. C.Ü. Tıp Fakültesi Dergisi 25 (2003) 83-88.
  11. Ecevit Y. (2007). Türkiye’de Kadın Girişimciliğine Eleştirel Bir Bakış. Uluslararası Çalışma Örgütü, Ankara 2007.
  12. Güneş F. (2011). “Farklı Emek Kategorileri Açısından Kadın Yoksulluğu”. Çalışma ve Toplum 2 (2011) 217.