Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 0

Türklerde Hemşehrilik Kavramının Sosyal Medyadaki İletişim Dil

The Communication Language of the Concept of Fellow-Townsmenship in Turks in Social Media

Sayfa
247–264
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu anlamda sosyal medya ortak kültür ve ortak geleneklere sahip kişilerin buluşma kültür ve geleneklerini devam ettirme alanı haline gelmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal medyanın toplumsal hareket yaratma gücü kavramı kapsamında hemşehrilerin sosyal medyadan birbirleriyle iletişim kurma sıklıkları incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle kırsal kesimden kentlere göç eden kesim hemşehrilik ilişkilerini devam ettirmek konusunda kısıtlılık yaşamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu anlamda sosyal medya ortak kültür ve ortak geleneklere sahip kişilerin buluşma kültür ve geleneklerini devam ettirme alanı haline gelmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sosyal medyanın toplumsal hareket yaratma gücü kavramı kapsamında hemşehrilerin sosyal medyadan birbirleriyle iletişim kurma sıklıkları incelenmiştir. Özellikle kırsal kesimden kentlere göç eden kesim hemşehrilik ilişkilerini devam ettirmek konusunda kısıtlılık yaşamaktadır. Ancak bu grup sosyal medya üzerinden hemşehrilerine ulaşabilmekte ve memleketlerine ait güncel olayları takip edebilmektedir. Sosyal medya sayesinde birbirini hiç tanımayan hemşehriler birbirlerini bulmaya ve iletişim kurmaktadırlar. Bu anlamda sosyal medya ortak kültür ve ortak geleneklere sahip kişilerin buluşma kültür ve geleneklerini devam ettirme alanı haline gelmiştir.

Abstract

Within the scope of the concept of the power of social media to create social movements, thefrequency of citizens' communication with each other on social media was examined. Especially thosewho migrate from rural areas to cities have limited restrictions on maintaining their relations with thecitizens. However, this group can reach its citizens through social media and follow the current events oftheir country. Thanks to social media, fellow citizens who never know each other find and communicatewith each other. In this sense, social media has become the field of continuing the meeting culture andtraditions of people with common culture and common traditions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

https://orcid.org/, Ş. G. U., ATAR, Ö. G. (2022). Türklerde Hemşehrilik Kavramının Sosyal Medyadaki İletişim Dil. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 0, 247–264. https://ajindex.com/articles/433676

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Akdemir D. Ş. (2017). “İnsan Haklarının Korunmasında Kent Konseylerinin Rolü: Eskişehir Örneği Üzerine Bir Değerlendirme”. Kent Akademisi, Kent Kültürü ve Yönetimi Hakemli Elektronik Dergi 10/3 (2017) 286-305. Akgiş Ö. & Karakaş E. (2018). “Bir Sosyal Ağ Olan Hemşehri Derneklerinin Yoksullukla Mücadeledeki Rolü Üzerine Uygulamalı Bir Araştırma”. Ege Coğrafya Dergisi 27/1 (2018) 21-34. Akoğlan Kozak M. & Kızılırmak İ. (2006). “Turistik Ürün Çeşitlendirmesi Kültür ve Turizm Müdürleri Görüşlerine Dayalı Bölgesel Yaklaşımlar”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 3/5 (2006) 1-24. Aktaş E. - Aka A. & Demir M. C. (2006). “Kinship (Hemşehri) Associations and Rural Transformation in Turkey”. Munich Personal RePEc Archive 12 (2006) 51-58. Aktaş E. - Aka A. Ç. & Demir M. C. (2012). “Türkiye’deki Hemşehri Derneklerinin Kırsal Yapıdaki Rolü”. Mülkiye Dergisi 36/3 (2012) 101-132. Aktaş E. - Aka A. & Demir M. C. (2006). “Türkiye’de Hemşehri Dernekleri ve Kırsal Dönüşüm”. Tarım Ekonomisi Dergisi 12/2 (2006) 51-58. Altay N. & Gümüş N. (2010). “Hemşehrilik ve İzmir’deki Hemşehri Dernekleri”. E-Journal of New World Sciences Academy 5/3 (2010) 231-239.
  2. Arslan A. (2007). “Kalkınma Dinamikleri ve Sorunları Bakımından Kelkit Hafzasının Genel Bir Değerlendirmesi”. Karadeniz Araştırmaları Dergisi 12 (2007) 85-98.
  3. Atar Ö. G. (2016). “Medya Okuryazarlığının Dönüşümünün Gerekliliği”. Asos Journal (2016) 349-359. Bateman T. S. & Organ D. W. (1983). “Job Satisfaction and the Good Soldier: The Relationship Between Affect and Employee ''Citizenship'”. Academy of Management Journal 26/4 (1983) 587-595. Bekiroğlu O. & Balcı Ş. (2016). “Kültürlerarası İletişim Duyarlılığının İzlerini Aramak: İletişim Fakültesi Öğrencileri Örneğinde Bir Araştırma”. Türkiyat Araştırmaları Dergisi 35 (2016) 429-460.
  4. Beyhan B. (2011). “Toplumsal Bilişsel Yakınlık ve İşgücü Hareketliliği: Hemşehrilik Bağları Üzerinden Bir İrdeleme”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 11/3 (2011) 199-238.
  5. Blanchard O. (2012). Social Media ROI Managing and Measuring Social Media Efforts in Your Organization. London 2012.
  6. Bourdieu P. (1986). The Forms of Capital Handbook of theory and Research for The Sociology of Education. New York 1986. Carlson T. & Djupsund, G. (2014). “Taking Risks in Social Media Campaigning: The Early Adoption of Blogging by Candidates”. Scandinavian Political Studies 37/1 (2014) 21-40.
  7. Çelik A. (2013). “Kent Yönetimi Bağlamında Kent Konseyinin İşlevleri Üzerine Bir Değerle