Dergiler / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2021 / Sayı: 100

DEVLETLE İLİŞKİLERİ ETRAFINDA BEKTAŞİLİK: DOĞUŞU, DÖNÜŞÜMÜ VE KRİZİ

Bektashism in Its Relations with the State: Its Rise, Transformation and Crisis

Sayfa
537–560
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir dönem çeşitli şartların oluşturduğu tarikat bürokrasi iç içe geçmişliği, bu askeri yapının hiç hesapta olmayan şekilde ortadan kaldırılmasıyla, tarikat için de şanssız şekilde yolun sonunu getirmiş gibi görünmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Doğuşu, güç kazanması ve etkinliğini kaybetmesi açısından sayısız çalışmaya konu olan Bektaşilik, bu çalışmada özellikle devlet ile ilişkileri merkeze alınarak incelenmeye çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu süreçte hem Osmanlı merkezi devlet yönetiminin dine bakışı ve bu bağlamda dini kurumların şekillenmesi hem de Safevî Devleti’nin kuruluş ve gelişmesiyle, bu iki rakip devletin kesişim bölgesi olan Anadolu’daki mücadelelerinin Bektaşilik üzerindeki etkileri ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bir dönem çeşitli şartların oluşturduğu tarikat bürokrasi iç içe geçmişliği, bu askeri yapının hiç hesapta olmayan şekilde ortadan kaldırılmasıyla, tarikat için de şanssız şekilde yolun sonunu getirmiş gibi görünmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Doğuşu, güç kazanması ve etkinliğini kaybetmesi açısından sayısız çalışmaya konu olan Bektaşilik, bu çalışmada özellikle devlet ile ilişkileri merkeze alınarak incelenmeye çalışılmıştır. Bu süreçte hem Osmanlı merkezi devlet yönetiminin dine bakışı ve bu bağlamda dini kurumların şekillenmesi hem de Safevî Devleti’nin kuruluş ve gelişmesiyle, bu iki rakip devletin kesişim bölgesi olan Anadolu’daki mücadelelerinin Bektaşilik üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Devletle ilişkiler bağlamında, erken dönem girişimleri ve devletle işbirliği halinde kurumsallaşma çabalarına değinilmiş, özellikle Yeniçeri Ocağı ile bağlantının ardından tarikatın merkeze yaklaşarak güçlenmesi, nihayet 19. yüzyıl başında Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasıyla krize girmesi ve çaresiz toparlanma çabalarının ardından, Cumhuriyet sonrası gücünü kaybetmesi üzerinde durulmuştur. Devletle ilişkisi olan tek tarikat Bektaşilik olmamakla birlikte, diğer tarikatlardan farklı olarak Bektaşiliğin güçlenmesi ve gözden düşmesinin, devletin en etkili askeri bürokratik yapısıyla sıkı ilişki içinde bulunmasına bağlı olduğu düşünülebilir. Bu tür bir ilişkinin askeri bürokrasi güçlü olduğu zamanlarda getirisi yüksek olmakla birlikte, kaybedildiği takdirde sonuçlarının da kurumsal yapı için yıkıma dönüşmesi kaçınılmaz hale gelmektedir. Bir dönem çeşitli şartların oluşturduğu tarikat bürokrasi iç içe geçmişliği, bu askeri yapının hiç hesapta olmayan şekilde ortadan kaldırılmasıyla, tarikat için de şanssız şekilde yolun sonunu getirmiş gibi görünmektedir.

Abstract

Bektashism, which has been the subject of numerous studies in terms of its birth, gaining power and losing its influence, has been tried to be examined in this study, especially by focusing on its relations with the state. In this process, both the Ottoman central government’s view of religion and the formation of religious institutions in this context, the establishment and development of the Safavid state and the effects of their struggles in Anatolia, the intersection of these two rival states on Bektashism were discussed. In the context of relations with the state, early attempts, and institutionalization efforts in cooperation with the state were mentioned, especially after the connection with the Janissary Corps, the sect strengthened by approaching the center, finally entered a crisis with the abolition of the Janissary Corps at the beginning of the 19th century and lost its power after the Republic after desperate recovery efforts. Although Bektashism is not the only sect that has relations with the state, it can be thought that the strengthening and discrediting of Bektashism, unlike other sects, is due to its close relationship with the most effective military bureaucratic structure of the state. While the return of such a relationship is high when the military bureaucracy is strong, in case of weakened military bureaucracy, it becomes inevitable that the consequences will turn into destruction for the institutional structure. The intertwining of the bureaucracy with the sect, which was formed by various conditions for a period, seems to have brought the unfortunate end of the road for the sect, along with the unplanned elimination of this military structure.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKÖZ, A., AKIN, H. B. (2021). DEVLETLE İLİŞKİLERİ ETRAFINDA BEKTAŞİLİK: DOĞUŞU, DÖNÜŞÜMÜ VE KRİZİ. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 100, 537–560. https://ajindex.com/articles/401526

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Ahmed Eflakî. (2006). Ariflerin Menkıbeleri. (Çev. Tahsin Yazıcı). İstanbul:
  2. Kabalcı Yayınevi.
  3. Ahmed Refik. (1994). Onaltıncı Asırda Rafızilik ve Bektaşilik. (1932 tarihli nüshayı sadeleştiren Mehmet Yaman). İstanbul:
  4. Ufuk Matbaası. Altınok, Baki Yaşa. (2007). “Çelebi Cemaleddin ile Veliyyeddin Efendi’nin Kurtuluş Savaşı ve Mustafa Kemal Hakkında Alevilere Gönderdiği Beyannameler ve Orijinal Metinleri”. 2. Uluslararası Türk Kültürü Evreninde Alevilik ve Bektaşilik Bilgi Şöleni Bildiri Kitabı, Cilt 2, 1001-1032
  5. Aşık Paşazade. (2003). Osmanoğulları’nın Tarihi. (Çeviri ve Günümüz Diline Aktarım: Kemal Yavuz- M. A. Yekta Saraç). İstanbul:
  6. K Kitaplığı. Bilkan, Ali Fuat. (2018). Osmanlı Zihniyetinin Oluşumu. İstanbul:
  7. İletişim Yayınları.
  8. Birge, John Kingsley. (1937). Bektashi Order of Dervishes. İstanbul: Luzac&Co. (https://archive.org/details/in.gov.ignca.1303/page/n7/mode/2up)
  9. Cahen, Claude. (2000). Osmanlılardan Önce Anadolu. (Çev. Erol Üyepazarcı). İstanbul:
  10. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  11. Cengiz, Daimi. (2014). “Kureyşan (Khuresu) Ocağı’nın Cem Ritüeli ve Ritüel Musikisi”. Tunceli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 2, Sayı 5, Güz 2014, 55-94.
  12. Çağlayan, Ercan. (2016).
  13. Zazalar, Tarih, Kültür ve Kimlik. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  14. Çakmak, Yalçın. (2020). Sultanın Kızılbaşları. İstanbul:
  15. İletişim Yayınları.
  16. Çakmak, Yalçın. (2021). “Nur Baba’dan Bektaşi Kız’a Edebiyatta Bektaşî ve Kızılbaş/ Alevîlere Yönelik Olumsuz Algı (1913-1945)”. Folklor/Edebiyat, 27(1), 245- 263. Çıplak, İsa Tolga ve Çevik, Zeki. (2019). “Babagân Bektaşilik ve Demokrat Parti”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, Cilt 5, Sayı 8, Nisan 2019, 24- 39. Dierl, Anton Jozef. (1991). Anadolu Aleviliği. (Çev. Fahrettin Yiğit). İstanbul:
  17. Ant Yayınları.
  18. Doja, Albert, (2006). “A Political History of Bektashism from Anatolia to Contemporary Turkey”. Journal of Church and State, Sping, Vol. 48, No. 2, 423-450.
  19. Dressler, Markus. (2016). Türk Aleviliğinin İnşası. (Çev. Defne Orhun). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  20. Eğilmez, Devrim Burcu. (2017). Osmanlı İmparatorluğunda Hoşgörü Söylemi (1545- 1566). İstanbul:
  21. İletişim Yayınları.
  22. Elvan Çelebi. (2017).
  23. Name-i Kudsi, Menakıbu’l Kudsiyye. (Haz. Mertol Tulum). Konya: Çizgi Kitabevi.
  24. Ercan, Haydar. (2010). “Günümüzde Bektaşiliği Yaşamak”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 2010, 55 / 4, 405-408.
  25. Ertan, Mehmet. (2017). Aleviliğin Politikleşme Süreci. İstanbul:
  26. İletişim Yayınları.
  27. Eyuboğlu, İsmet Zeki