Dergiler / İDEALKENT / 2021 / Sayı: COVID-19 Sonrası Kentsel Kamusal Mekânların Dönüşümü

Kentsel Ulaşım, Salgınlar ve Covid-19: Ankara Toplu Taşıma Sistemi

Urban Transport, Pandemics and Covid-19: Ankara Public Transit System

Sayfa
415–451
Yayın Tarihi
2021-09-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu süreçlerin iyi yönetilememesi toplu taşımanın özel ulaşım karşısında gerilemesine neden olacaktır ki çevre kirliliği başta olmak üzere ekonomik ve sosyal kayıpları artırarak sürdürülebilirliği tehdit edecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, yolculuklar ile salgın hastalıklar arasındaki pozitif ilişki, kentsel ulaşım özelinde incelenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de ilk vakanın görüldüğü 11 Mart 2020 tarihinden itibaren Covid-19 Pandemisi sürecinin bir yıllık dönemi Ankara toplu taşıma sistemine odaklanılarak değerlendirilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu süreçlerin iyi yönetilememesi toplu taşımanın özel ulaşım karşısında gerilemesine neden olacaktır ki çevre kirliliği başta olmak üzere ekonomik ve sosyal kayıpları artırarak sürdürülebilirliği tehdit edecektir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2020 · 19 hasta
⚙️Değişkenler:Hareketlilik · Ankara toplu taşıma · Salgınlar

Özet

Bu çalışmada, yolculuklar ile salgın hastalıklar arasındaki pozitif ilişki, kentsel ulaşım özelinde incelenmektedir. Türkiye’de ilk vakanın görüldüğü 11 Mart 2020 tarihinden itibaren Covid-19 Pandemisi sürecinin bir yıllık dönemi Ankara toplu taşıma sistemine odaklanılarak değerlendirilmektedir. Toplu taşımanın kalabalık ortamları, kısa döngülerle işletilen araçları ve sık ziyaret edilen yapıları, bulaşıcı hastalıkların yayılımını tetikliyor gibi görünse de süreç içinde toplu taşıma ortamlarında Covid-19 hastalığına yakalanma riskinin çok yüksek olmadığı görülmüştür. Aslında, toplu taşımada bulaşı etkileyen faktörler göz önüne alınarak uygulanan idari ve teknik önlemlerle beraber kişisel korunma hastalığın yayılımını kontrol etmemizi sağlamaktadır. Bu çerçevede çalışmamızda hastalıkların yayılmasını etkileyen faktörler kısaca açıklandıktan sonra toplu taşıma sistemlerinde uygulanan bulaşı kontrol edici ve çalışanlar ile yolcuları koruyucu önlemler uluslararası örneklerle tartışılmaktadır. Ankara özelinde ise toplu taşıma sisteminin genel özellikleri ile pandemi öncesi dönemin kullanım yoğunluğu verildikten sonra alınan idari kararlarla uygulanan teknik önlemler aktarılmaktadır. Kentlerdeki hareketliği durdurmanın ve halk sağlığı açısından sıfır risk ortamları yaratmanın mümkün olamayacağının kabulü ile toplu taşıma sistemlerini salgın döneminde olduğu kadar sonrası normalleşme veya iyileşme döneminde de yönetmek zorundayız. Bu süreçlerin iyi yönetilememesi toplu taşımanın özel ulaşım karşısında gerilemesine neden olacaktır ki çevre kirliliği başta olmak üzere ekonomik ve sosyal kayıpları artırarak sürdürülebilirliği tehdit edecektir.

Abstract

In this study, positive relationships between pandemics and trips are investigated in the context of urban transportation. One-year time interval of Covid-19 Pandemic from March 11, 2020 when the first case was detected in Turkey is evaluated by focusing on Ankara public transportation system. Even crowded areas, vehicles operated in short turnovers and frequently visited structures of public transportation might seem to trigger spread of the pandemic, it is seen that risk of getting the Covid-19 disease is no higher in public transportation. In fact, administrative and technical precautions taken considering factors affecting spread in the public transportation combined with personal protection help control disease spread. In this line, after briefly explaining factors affecting disease spread, we discuss measures for controlling spread and protecting passengers and employees with international examples. In the particular case of Ankara, after giving general characteristics and figures of public transportation system prior to pandemic outbreak, administrative measures affecting public transportation usage and technical precautions are given. Assuming impossibility of halting urban mobility and creating zero-risk areas in terms of public health, as managed during pandemic period, public transport systems needs to be managed during normalization or recovering periods afterwards.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SHAHİN, H., YETİŞKUL, E. (2021). Kentsel Ulaşım, Salgınlar ve Covid-19: Ankara Toplu Taşıma Sistemi. İDEALKENT, Sayı: COVID-19 Sonrası Kentsel Kamusal Mekânların Dönüşümü, 415–451. https://ajindex.com/articles/398344

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Ahmad, A., Krumkamp, R. ve Reintjes, R. (2009). Controlling SARS: A review on China’s response compared with other SARS‐affected countries. Tropical Medicine & International Health, 14, 36-45.
  2. Al Hajjar, S., Memish, Z.A. ve McIntosh, K. (2013). Middle East Respiratory Syndrome Coronavirus (MERS-CoV): A perpetual challenge. Annals of Saudi Medicine, 33(5), 427-36.
  3. Andrews, J.R., Morrow, C. ve Wood, R (2013). Modeling the role of public transportation in sustaining tuberculosis transmission in South Africa. American Journal of Epidemiology, 177(6), 556-561.
  4. Batty, M. (2020). The Coronavirus crisis: What will the post-pandemic city look like? EPB: Urban Analytics and City Science, 47(4), 547–552.
  5. Boyce, J.M. (2016). Modern technologies for improving cleaning and disinfection of environmental surfaces in hospitals. Antimicrobial Resistance & Infection Control, 5(10). Browne, A., Ahmad, S., Beck, C.R. ve Nguyen-Van-Tam, J.S. (2016). The roles of transportation and transportation hubs in the propagation of influenza and coronaviruses: A systematic review. Journal of Travel Medicine, 23(1), tav002. Casey, A.L., Adams, D., Karpanen, T.J., Lambert, P.A., Cookson, B.D., Nightingale, P.,. Elliott, T.S.J. (2010). Role of copper in reducing hospital environment contamination. Journal of Hospital Infection, 74(1), 72–77.
  6. Cossar, J.H. (1994). Influence of travel and disease: An historical perspective. Journal of Travel Medicine, 1(1), 36–39.
  7. Davies, J.C. (2007). EPA and nanotechnology: Oversight for the 21st century. Washington, D.C.: Woodrow Wilson International, Center for Scholars. DfT, Department for Transport (2011). London and South East ‘top ten’ overcrowded train services: Spring 2011. Erişim adresi: https://www.gov.uk/government/publications/london-and-south-east-top-ten-overcrowded- train-services Edelson, P.J. ve Phypers, M. (2011). TB transmission on public transportation: A review of published studies and recommendations for contact tracing. Travel Medicine and Infectious Disease, 9(1), 27–31. eHealth Network (2913). World’s first antimicrobial copper train. Erişim adresi: https://ehealth.eletsonline.com /2013/10/worlds-first-antimicrobial-copper-train/ Faass, J., Greenberg, M. ve Lowrie, K.W. (2013). Defending a moving target: H1N1 preparedness training for the transit industry. Health Promotion Practice, 14(1), 24-29.
  8. Feske, M.L., Teeter, L.D., Musser, J.M. ve Graviss, E.A. (2011). Giving TB wheels: Public transportation as a risk factor for tuberculosis