Dergiler / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2022 / Cilt: 12 - Sayı: 1

Bazı Kemoterapötik İlaçların İnsan Serumu Paraoksonaz-1 (PON1) Üzerindeki İnhibisyon Etkisinin Araştırılması

Investigation of Inhibition Effect of Some Chemotherapeutic Drugs on Human Serum Paraoxonase-1 (PON1)

Sayfa
297–305
Yayın Tarihi
2022-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulduğumuz sonuçlar kemoterapötik tedavide sıklıkla kullanılan bu ilaçların düşük dozlarda aynı inhibisyon mekanizmaları ile enzim aktivitesini inhibe ettiğini göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kemoterapötik tedavide sıklıkla kullanılan iki ilacın (kladribin ve mitoksantron) insan serum paraoksanaz1 (PON1) enzim aktivitesi üzerindeki etkilerini in vitro inceledik.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kemoterapötik kullanılan bu ilaçlar in vitro PON1 aktivitesini azalttı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulduğumuz sonuçlar kemoterapötik tedavide sıklıkla kullanılan bu ilaçların düşük dozlarda aynı inhibisyon mekanizmaları ile enzim aktivitesini inhibe ettiğini göstermiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Paraoksonaz · inhibisyon · kladribin

Özet

Kemoterapötik tedavide sıklıkla kullanılan iki ilacın (kladribin ve mitoksantron) insan serum paraoksanaz1 (PON1) enzim aktivitesi üzerindeki etkilerini in vitro inceledik. Kemoterapötik kullanılan bu ilaçlar in vitro PON1 aktivitesini azalttı. Kladribin ve mitoksantron inhibisyon mekanizması yarışmasızdır. Kladribin ve mitoksantron için IC50 değerleri sırasıyla 0.077 mM, ve 0.099 mM, olarak hesaplandı ve Ki sabitleri sırasıyla 0.057 ± 0.016 mM ve 0.067 ± 0.027 mM,olarak hesaplandı. IC50 ve Ki değerleri, kladribin’in daha güçlü inhibisyona sahip olduğunu gösterdi. Bulduğumuz sonuçlar kemoterapötik tedavide sıklıkla kullanılan bu ilaçların düşük dozlarda aynı inhibisyon mekanizmaları ile enzim aktivitesini inhibe ettiğini göstermiştir.

Abstract

We examined the effects of two different drugs (cladribine and mitoxantrone), which are frequently used in chemotherapeutic treatment, on human serum paraoxanase1 (PON1) enzyme activity in vitro. Chemotherapeutic drugs decreased in vitro PON1 activity. Cladribine and mitoxantrone inhibition mechanism were not competitive inhibitors. IC50 values for cladribine and mitoxantrone were calculated as 0.077 mM and 0.099 mM, respectively, and Ki constants were calculated as 0.057 ± 0.016 mM and 0.067 ± 0.027 mM, respectively. IC50 and Ki values showed that cladribine has a stronger inhibition. The results we found showed that these drugs, which are frequently used in chemotherapeutic treatment, inhibit enzyme activity with the same inhibition mechanisms at low doses.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÖYÜT, H., ULUTAŞ, Y., KÖKSAL, E. (2022). Bazı Kemoterapötik İlaçların İnsan Serumu Paraoksonaz-1 (PON1) Üzerindeki İnhibisyon Etkisinin Araştırılması. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 297–305. https://ajindex.com/articles/393710

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Adam-Vizi V, Chinopoulos C, 2006. Bioenergetics and the formation of mitochondrial reactive oxygen species. Trends in Pharmacological Sciences, 27: 639–645.
  2. Alim Z, Beydemir S, 2016. Some anticancer agents act on human serum paraoxonase-1 to reduce its activity. Chemical Biology & Drug Design, 88: 188–196.
  3. Aviram M, Rosenblat M, 2008. Paraoxonases (PON1, PON2, PON3) analyses in vitro and in vivo in relation to cardiovascular diseases. Methods in Molecular Biology, 477: 259–276.
  4. Aviram M, Rosenblat M, Bisgair CL, 1998. Paraoxonase inhibits high density lipoprotein (HDL) oxidation and preserves its functions: a possible peroxidative role for paraoxonase. Journal of Clinical Investigation, 101: 2215-2257. Barrera G, 2012. Oxidative stress and lipid peroxidation products in cancer progression and therapy. ISRN Oncology, 2012: 137289. Bhattacharyya T, Nicholls SJ, Topol EJ, Zhang R, Yang X, Schmitt D, Fu X, 2008. Relationship of paraoxonase 1 (PON1) gene polymorphisms and functional activity with systemic oxidative stress and cardiovascular risk. Journal of the American Medical Association, 299: 1265–1276.
  5. Cipollone F, Fazia ML, Mezzetti A, 2007. Oxidative stress, inflammation and atherosclerotic plaque development. International Congress Series, 1303: 35–40.
  6. Deakin SP, Bioletto S, Bochaton-Piallat M., James RW, 2011. HDL-associated paraoxonase-1 can redistribute to cell membranes and influence sensitivity to oxidative stress. Free Radical Biology and Medicine, 50: 102–109.
  7. Draganov DI, La Du, BN, 2004. Pharmacogenetics of paraoxonases: a brief review. Naunyn-Schmiedeberg's Archives of Pharmacology, 369: 78-88.
  8. Ferretti G, Bacchetti T, Masciangelo S, Bicchiega V, 2010. HDL-paraoxonase and membrane lipid peroxidation: a comparison between healthy and obese subjects. Obesity, 18: 1079–1084.
  9. Ferretti G, Bacchetti T, Sahebkar A, 2015. Effect of statin therapy on paraoxonase-1 status: a systematic review and meta-analysis of 25 clinical trials. Progress in Lipid Research, 60: 50–73.
  10. Furlong CE, Marsillach J, Jarvik GP, Costa LG, 2016. Paraoxonases-1, −2 and −3: what are their functions? Chemico-Biological Interactions, 259: 51–62.
  11. Golmanesh L, Mehrani H, Tabei M, 2008. Simple procedures for purification and stabilization of human serum paraoxonase-1. Journal of Biochemical and Biophysical Methods, 70:1037-1042. Gülçin İ, 2012. Antioxidant activity of food constituents: an overview. Archives of Toxicology, 86: 345-391.
  12. Harel M, Aharoni AI, Gaidukov L, Brumshtein B, K