Dergiler / BELLETEN / 2022 / Cilt: 86 - Sayı: 305

Geç Antik Çağ Armenia’sında Kimlik Paradigması: Armenialılar Ermeni Midir?

Identity Paradigm in Armenia in the Late Antiquity: Are the People of Armenia Armenian?

Sayfa
61–88
Yayın Tarihi
2022-04-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda geç antik çağ boyunca bölge halklarının toponim yerine etnonim olarak incelemeye tabi tutulması, bölgede yaşayan insanların bazılarının Armenialı bazılarının da Ermeni olarak adlandırılabileceğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Armenia, tarih boyunca üzerinde yaşayan toplulukların çeşitli geleneklerinden ve coğrafyanın siyasi açıdan getirdiği istikrarsızlıktan ötürü çok farklı etnik kökene ve kültüre ev sahipliği yapmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat bölgenin bu çok kültürlü yapısının genel literatürde derinlemesine irdelenmemesi bölge insanlarının toplu bir bakış açısıyla ve daha çok toponim açıdan Ermeni olarak değerlendirilmeleri sonucunu doğurmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda geç antik çağ boyunca bölge halklarının toponim yerine etnonim olarak incelemeye tabi tutulması, bölgede yaşayan insanların bazılarının Armenialı bazılarının da Ermeni olarak adlandırılabileceğini göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Geç Antik Çağ’da Armenia · Armenia Feodalizmi · Ermeni Hristiyanlığı

Özet

Armenia, tarih boyunca üzerinde yaşayan toplulukların çeşitli geleneklerinden ve coğrafyanın siyasi açıdan getirdiği istikrarsızlıktan ötürü çok farklı etnik kökene ve kültüre ev sahipliği yapmıştır. Fakat bölgenin bu çok kültürlü yapısının genel literatürde derinlemesine irdelenmemesi bölge insanlarının toplu bir bakış açısıyla ve daha çok toponim açıdan Ermeni olarak değerlendirilmeleri sonucunu doğurmuştur. Ne var ki çok dilli ve etnik kökenli Armenia bölgesindeki doğal yaşamın bir parçası olan feodal anlayışı meydana getiren pek çok soylu aile, V. yüzyıldan sonra oluşan antik Ermeni metinlerinde dahi birçok farklı soy hikâyesiyle ilişkilendirilmiştir. Bu bağlamda geç antik çağ boyunca bölge halklarının toponim yerine etnonim olarak incelemeye tabi tutulması, bölgede yaşayan insanların bazılarının Armenialı bazılarının da Ermeni olarak adlandırılabileceğini göstermektedir. Bilhassa eponim adlandırmalar ve köken ilişkisinde Hristiyanlık sonrası Armenia’nın soy arayışının getirdiği kültürel yenileşme de önemli bir yer tutmaktadır. Dolayısıyla bu çalışma, Armenialı olmaktan çıkarak Ermeni adıyla anılan bölge halklarını meydana getiren alt etkenleri, yeni kimliğin üzerine inşa edildiği toplumsal yapıyı ve naxarar olarak adlandırılan soyluların gerçekte hangi kökenlere uzandığını tartışmayı amaçlamaktadır.

Abstract

Ancient Armenia, throughout history, has hosted many different ethnic origins and cultures due to the various traditions of the communities living on it and the political instability of the geography. The fact that this multicultural structure of the region does not examine in depth in the general literature has resulted in the people of the region being evaluated as Armenian from a collective and mostly from a toponym point of view. However, many noble families that formed the feudal understanding, which was a part of the natural life in the multilingual and ethnic Armenia, were associated with many different ancestry stories even in ancient Armenian texts formed after the 5th century. In this context, the fact that examination of the peoples of the region as ethnonym rather than toponym during the late antiquity shows that some of the communities living in the region can be called people of Armenia and some Armenian. The cultural innovation, especially, brought about by the search for the lineage of Armenia after Christianity has an important place in the eponym naming and origin relationship. Therefore, this study aims to discuss the sub-factors that created the peoples of the region called Armenian rather than being people of Armenian, the social structure on which the new identity was built, and the origins of the nobles called naxarar.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CİNEMRE, İ. T. (2022). Geç Antik Çağ Armenia’sında Kimlik Paradigması: Armenialılar Ermeni Midir?. BELLETEN, Cilt: 86 - Sayı: 305, 61–88. https://ajindex.com/articles/383849

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abrahamian, Rafael, “Armyanskoye Rytsarstvo IV-VI bb. [Ermeni Şövalyeliği]”, Armyanskiy Vestnik, n. 1-2, (1999), s. 144-150. Ačaryan, Hračʿeay, Hayeren Armatakan Baṙaran [Ermenice Etimoloji Sözlüğü], c. 3, Erevani Hamalsarani Hratarakchʿutʿyun, Erevan 1977.
  2. Adontz, Nicholas, “L’aspect Iranien du Servage”, Recueils de la Société Jean Bodin, c. 2, (1937), s. 141-158.
  3. Adontz, Nicolas, “Sur l’origine de Léon V, empereur de Byzance”, Armeniaca, c. 2, (1927), s. 1-10.
  4. Agathangelos, History of the Armenians, çev. Robert W. Thomson, State University of New York Press, Albany 1976. Ališan, Ghevond, Ayrarat Bnašxarh Hayastangeaycʿ (Ayrarat, Ermenilerin Anayurdu), Venice 1890. Ananian, Paolo, “La Data e le Circonstanze della Consecrazione di S. Gregorio Illuminatore”, Muséon, C 84, (1961), s. 43-73. Aristakés de Lastivert, Récit des Malheurs de la Nation Arménienne, çev. Marius Canard ve Haig Bērbērian, Éditions de Byzantion, bd de l’Empereur 4, Bruxelles 1973. [The] Armenian History Attibuted to Sebēos, çev. Robert W. Thomson; yorum. James Howard-Johnston, Liverpool University Press, Liverpool 1999.
  5. Babaie, Sussan ve Grigor, Talinn, Persian Kingship and Architecture: Strategies of Power in Iran from the Achaemenids to the Pahlavis, I. B. Tauris, London 2015. Benveniste, Émile, “Titres Iraniens en Arménien”, Revue des Études Arméniennes, C 9 (1), (1929), s. 5-10.
  6. Boyce, Mary, “Gāh”, Encyclopaedia Iranica, C 10, fasc. 3, (2000), s. 253-254.
  7. Burney, A. Charles and Lang, M. David, The Peoples of the Hills: Ancient Ararat and Caucasus, Weidenfeld and Nicolson, London 1971.
  8. Chahin, Marc, The Kingdom of Armenia, Curzon, Richmond 2001.
  9. Chaumont, Marie-Louise, “Sur l’Origine de Saint Grégoire d’Arménie”, Muséon, C 102, (1989), s.115-130.
  10. Christensen, Arthur, L’Iran Sous les Sassanides, Levin & Munksgaard, Copenhague 1936.
  11. Constantine Porphyrogenitus, De Administrando Imperio, ed. Gyula T. Moravcsik ve Romilly J. H. Jenkins, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies, London 1962.
  12. De Blois, François, “‘Freemen’ and ‘Nobles’ in Iranian and Semitic Languages”, The Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, n. 1, (1985), s. 5-15.
  13. Debevoise, C. Neilson, A Political History of Parthia, Chicago 1938.
  14. Diakonoff, M. Igor, The Pre-History of the Armenian People, Caravan Books, New York 1984. Ełishē, Vardan and the Armenian War, çev. Robert W. Thomson, Harvard University Press, Cambridge; MA; London 1982. [The] Epic Histories Attributed to Pʿawstos Buzand, çev.