Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightCerrahi tekniğe ve fiksasyon tipine bağlı olarakağırlık verme eğitiminin osteotomi sonrası iki ay içindehiç yük vermeden kısmi ağırlık vermeye doğru ilerlemesiönerilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yüksek tibial osteotomi özellikle genç ve aktif hastaların altekstremite dizilim bozukluğuyla birlikte seyreden medialkompartman tutulumlu diz osteoartritinin tedavisinde kabuledilen ve yaygın olarak kullanılan cerrahi bir yöntemdir. Buyöntem ile alt ekstremite mekanik ekseninin düzeltilmesiile dizin medial kompartmanına binen yükün ve bunabağlı olarak ağrının da azaltılması sağlanır. Yüksek tibialosteotomide kullanılan cerrahi teknikler yıllar içinde değişsede temel prensipler hep aynı kalmıştır. Bununla birlikte sonyıllarda fiksasyon cihazları ve tekniklerinin geliştirilmesiile daha erken yük verme ve daha agresif rehabilitasyonprogramları denenmektedir. Cerrahide kullanılan fiksasyonaraçlarının gelişmesi ile birlikte aktiviteye dönüşün dahaerken ve daha agresif izin verilmesi açısından rehabilitasyonve egzersiz programlarının güncellenmesini gerektirmektedir.Bu derlemenin amacı gelişen cerrahi yöntemlere uygunolarak yüksek tibial osteotomide en güncel fizyoterapi verehabilitasyon uygulamalarına genel bir bakış açısı sunmaktır.Yüksek tibial osteotomi ile birlikte uygulanan fizyoterapive rehabilitasyon programı cerrahinin başarısı ve iyileşmeaçısından oldukça önemlidir. Rehabilitasyon sürecicerrahiden hemen sonra hastane ortamında başlamalı günlükyaşam aktivitelerine bağımsız ve ağrısız dönüşe kadar devametmelidir. Cerrahi tekniğe ve fiksasyon tipine bağlı olarakağırlık verme eğitiminin osteotomi sonrası iki ay içindehiç yük vermeden kısmi ağırlık vermeye doğru ilerlemesiönerilmektedir. Cerrahi sonrası rehabilitasyon ve egzersizuygulamalarında hedef günlük yaşam aktivitelerinde optimaldüzeyde fonksiyonel bağımsızlığı kazandırmak ve yaşamkalitesini arttırmaktır. Ek olarak rehabilitasyon programınınher fazı hastanın fonksiyonel değerlendirmelerini içermelidir.Hastalara uygulanan fizyoterapi ve rehabilitasyon programıher hastaya özgü olmalı ve egzersiz uygulamaları basamakbasamak ilerlemelidir. Ayrıca hastanın özellikle ekstremiteüzerine ağırlık verme ve fiziksel aktiviteye dönüşzamanı açısından uygun bir şekilde bilgilendirilmesi veyönlendirilmesi gerekmektedir.
Abstract
High tibial osteotomy is an accepted and widely used surgical method in the treatment of knee osteoarthritis with medial compartment involvement especially in young and active patients with lower extremity malalignment. With this method, the load on the medial compartment of the knee is reduced by correcting the mechanical axis of the lower limbs, and therefore the pain is reduced. Although the surgical techniques used in high tibial osteotomy have changed over the years, the basic principles have always remained the same. In addition, with the development of fixation devices and techniques, earlier loading and more aggressive rehabilitation programs have been tried in recent years. By the advanced fixation tools used in surgery, it requires updating of rehabilitation and exercise programs in order to allow return to activity earlier and more aggressively. The goal of this review is provide an overview of current physiotherapy and rehabilitation program options for high tibial osteotomy in accordance with the developing surgical methods. The physiotherapy and rehabilitation program implemented with high tibial osteotomy is very important for the success of the surgery and recovery. The rehabilitation process should start immediately after surgery in the hospital room and continues until the independent and painless return to the activities in daily living. Depending on the surgical technique and type of fixation, it is recommended that non-weight bearing training should proceed to partial weight-bearing training within two months after osteotomy. In post-surgical rehabilitation and exercise applications, the goal is to provide optimal functional independence in daily life activities and increase the quality of life. In addition, each phase of the rehabilitation program should include functional assessment of the patient. The physiotherapy and rehabilitation program applied to patients should be specific to each patient and exercise practices should progress step by step. Besides, the patient should be informed and directed appropriately especially in terms of weighting on the limb and returning to physical activity.