Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2013 / Cilt: 28 - Sayı: 72

Çoklu-Grup Örtük Sınıf Analizi ve Ölçme Eşdeğerliği

Multi-Group Latent Class Analysis and Measurement Equivalence

Sayfa
48–61
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm grup, kadın ve erkekler için 2 örtük sınıf tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal bilimler alanında çoğu görgül araştırma grupların karşılaştırılmasına odaklanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örtük değişkenler üzerinden yapılan karşılaştırmaların geçerli olması için ölçme eşdeğerliğinin sağlanmış olması gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm grup, kadın ve erkekler için 2 örtük sınıf tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sosyal bilimler alanında çoğu görgül araştırma grupların karşılaştırılmasına odaklanmaktadır. Örtük değişkenler üzerinden yapılan karşılaştırmaların geçerli olması için ölçme eşdeğerliğinin sağlanmış olması gerekmektedir. Gözlenen ve örtük değişkenlerin süreksiz yapıda olduğu durumlarda; grup karşılaştırmaları ve ölçme eşdeğerliği çalışmalarında örtük sınıf modelleri kullanılmaktadır. Örtük sınıf analizi (ÖSA) ile yapılan çoklu-grup çalışmalarında grup karşılaştırması öncesi ölçme eşdeğerliğinin varlığını incelemek amacıyla homojen, kısmi homojen ve heterojen olarak adlandırılan 3 temel model test edilmektedir. Homojen model, ölçme eşdeğerliğinin varlığına işaret etmektedir. Karşılaştırmalı olarak yapılan analizlerde en iyi model seçiminde bilgi kriterlerinden yararlanılmaktadır. Eylem Değerleri Ölçeği'nin, sevgi kapasitesi boyutu kullanılarak yapılan bu çalışmanın katılımcılarını 496 kadın, 237 erkek toplam 733 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Tüm grup, kadın ve erkekler için 2 örtük sınıf tespit edilmiştir. En iyi model olarak homojen modelin kabul edildiği araştırmada koşullu olasılıklar sunulmuş ve yorumlanmıştır. Ayrıca kadın ve erkeklerin örtük sınıf olasılıklarının anlamlı şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir. Bu durum ÖSA alanyazınında tamamen homojen modelin karşılanamadığı anlamına gelmektedir.

Abstract

Social and behavioral research relies heavily on group comparison. Empirical demonstration of measurement equivalence is necessary when the attributes are compared. Latent class models are used when attributes are conceptualized as having discrete distributions and when discrete observed variables are used to estimate those distributions. This study illustrates the measurement equivalence in multi-group latent class analysis. Heterogeneous model imposes the same number of latent classes on two or more groups without imposing between-group parameter constraints. Homogeneous model is obtained by constraining the between-group conditional probabilities of the heterogeneous model equal. Measurement equivalence is established by demonstrating that the homogenous model fits the data as good as, if not better than, the heterogeneous model. Otherwise, the analysis moves to the exploratory mode to identify the offending equality constraints. The resultant model, if any, is called partial homogenous model. Using the Love Capacity dimension of Values in Action Inventory, the measurement invariance for latent class analysis is illustrated with a dataset involving 496 female and 237 male college students. A two-class model is chosen to represent both gender groups. Homogenous model was found to be the best fitting model. There was evidence for the equality of conditional probabilities between the groups, however, the equality constraint on unconditional probabilities was not supported, which led to the conclusion that the latent classes have the same meaning in both of the gender groups, i.e., measurement equivalence, but that the prevalence rates are gender specific.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CULHA, D. G., KORKMAZ, M., SOMER, O. (2013). Çoklu-Grup Örtük Sınıf Analizi ve Ölçme Eşdeğerliği. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 72, 48–61. https://ajindex.com/articles/357559

Kaynakça (12)

  1. Amerikan Psikiyatri Birliği (2005). Mental bozuklukların tanısal ve sayımsal el kitabı, dördüncü baskı (DSM-IV--R). E. Köroğlu, (Çev. Ed.). Ankara:
  2. Hekimler Yayın Birliği. Anastasia, A. 1990). Psychological testing (6. baskı). New York: Macmillian Publishing Company. Anderson, J. R., Reder, L. M. ve Lebiere, C. (1996). Working memory: Activation limitations on retrieval. Cognitive Psychology, 30(3), 221-256.
  3. Antshel, K. M., araone, S. V., Stallone, K., Nave, A., Kaufman, F. A., Doyle, A., Fried, R., Seidman, L. ve Biederman, J. (2007). ls attention deficit hyperactivity disorder valid diagnosis in the presence of high IQ? Results from the MGH longitudinal family studies of ADHD. Journal of Child Psychology and Psychiatry 48(7), 687-694.
  4. Aras, Ş., Ünlü, G. ve Taş, F. V. (2007). Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastalarda belirtiler, tanılar ve tanıya yönelik incelemeler. Klinik Psikiyatri Dergisi, 10(1),28-37.
  5. Baddeley, A. D. (1996). Exploring the central executive. Quar-- terly Journal ofExperimental Psychology, 49A, 5-28.
  6. Baddeley, A. D. (1998). Working memory. Acad Sci III, 321(2-3), 167-173.
  7. Bannatyne, A. (1968). Diagnosing learning disabilities and writing remedial prescriptions Journal of Learning Dis-- abilities, 1(4), 242-249.
  8. Bannatyne, A. (1971). Language, reading, and learning dis-- abilities. lllinois: Charles C. Thomas, Springfield. Barkley, R. A. (1996). Attention deficit and hyperactivity disorder. E. J. Mash ve R. A. Barkley, (Ed.), Child psychopa-- thology (3. baskı) içinde (63-112). New York: Guilford. Barkley, R. A. (1997). Behavioral inhibition, sustained attention, and executive functions: Constructing unifying theory of ADHD. Psychological Bulletin, 21 (1), 65-94.
  9. Barkley, R. A. (1998). Attention deficit hyperactivity disorder: handbook for diagnosis and treatment (2. baskı). New York: Guilford Press.
  10. Barkley, R. A. (2006). Attention deficit hyperactivity disorder: Handbookfor diagnosis and treatment (3. baskı). Guilford, New York. Barkley, R. A., DuPaul, G. J. ve McMurray, M. B. (1990). Comprehensive evaluation of attention deficit disorder with and without hyperactivity as defined by research criteria. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 58(1), 775-789.
  11. Barry, T. D., Lyman, R. D. ve Klinğer, L. G. (2002). Academic underachievement and attention-deficit/hyperactivity disorder: The negative impact of syndrome severity on school performance. Journal of School Psychology, 40(3), 259-283.
  12. Baum, S. M., Olenchak