KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Amme İdaresi Dergisi / 2002 / Cilt: 35 - Sayı: 3

Türkiye'de Akademik Bir İnceleme Alanı Olarak Personel veya " İnsan Kaynakları" Yönetimi, 1972-1999

Behlül ÜSDİKEN
S. Arzu WASTI
Sayfa
1–37
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular "personelden insan kaynaklarına geçiş " iddiasının Türkiye 'ye 1980 'lerin sonlarına doğru nüfuz ettiğini, incelenen konular ve bakış açılarına da bazı etkiler yaptığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede akademik bir alan olarak personel yönetimi Türkiye'de bağımsız bir kimlik kazandığı 1970'lerden başlayarak bugünlere kadarkl seyri ve kamu veya işletme yönetimi çerçevesinde ele alınmasının etkileri açısından incelenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bulgular "personelden insan kaynaklarına geçiş " iddiasının Türkiye 'ye 1980 'lerin sonlarına doğru nüfuz ettiğini, incelenen konular ve bakış açılarına da bazı etkiler yaptığını göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Disiplinin kamu ve işletme yönetimi tarafları arasında da özellikle bakış açıları, evrenselci varsayımların yaygınlığı ve Türkiye'yle bağ kurma şekli açısından bazı farklar bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye

Özet

Bu makalede akademik bir alan olarak personel yönetimi Türkiye'de bağımsız bir kimlik kazandığı 1970'lerden başlayarak bugünlere kadarkl seyri ve kamu veya işletme yönetimi çerçevesinde ele alınmasının etkileri açısından incelenmektedir. Çalışma içerik analizine dayanmakta, veri temelini Türkiye 'de yayınlanan akademik nitelikteki dört dergide yer alan personel/insan kaynakları yönetimi makaleleri oluşturmaktadır. Bulgular "personelden insan kaynaklarına geçiş " iddiasının Türkiye 'ye 1980 'lerin sonlarına doğru nüfuz ettiğini, incelenen konular ve bakış açılarına da bazı etkiler yaptığını göstermektedir. Personel bilgisinin evrenselliği, Türkiye ortamını anlama, çalışmaların niyeti gibi yönlerdense alanın köklerinden gelen özelliklerinde sınırlı değişiklikler olduğu görülmektedir. Disiplinin kamu ve işletme yönetimi tarafları arasında da özellikle bakış açıları, evrenselci varsayımların yaygınlığı ve Türkiye'yle bağ kurma şekli açısından bazı farklar bulunmuştur.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜSDİKEN, B., WASTI, S. A. (2002). Türkiye'de Akademik Bir İnceleme Alanı Olarak Personel veya " İnsan Kaynakları" Yönetimi, 1972-1999. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 3, 1–37. https://ajindex.com/articles/356589

Kaynakça (23)

  1. Alkan, İsmet (1938), Endüstri İşletme Ekonomisi ve Esas Meseleleri, İÜ İktisat Fakültesi, İstanbul (2. Baskı, 1946).
  2. Aşıcı, Ömer (1971),
  3. Personel Yönetimi, EÜ İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesi, İzmir.
  4. Aşkun, İnal Cem (1973), "Türkiye'de İşletmecilik Öğretimi ve Eskişehir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisindeki Gelişmeler", Eskişehir İTİA Dergisi, 50. Yıl özel sayısı, s.1-63.
  5. Aydın, Vahdet (1969), İşletme Organizasyonundaki Gelişmeler, AÜ Siyasal Bilgiler Fakültesi, Anakar. Aysan, Mustafa ve Kurtuluş, Kemal (1973), Türkiye'de İşletmecilik Eğitiminin Durumu ve Gelişme İmkanları ile ilgili Araştırma Raporu, Sevk ve İdarecilik Eğitim Vakfı, İstanbul.
  6. Baransel, Atilla (1964), İşletme ve Müesseselerde Personelin İşe - İşin Personele İntibakı, yayınlanmamış doktora tezi, İÜ İktisat Fakültesi, İstanbul.
  7. Betınis, Warren G. (1965), "Davranış Bilimlerinin Yeni Rolü: Organizasyonda Değişimi Sağlama" (Çev. Vahdet Aydın), A Ü Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt 20, Sayı l, 585-634.
  8. Boğaziçi Üniversitesi (1976), Boğaziçi Üniversitesi İdari Bilimler Fakültesi Broşürü, 1975-1977,
  9. Boğaziçi Üniversitesi,
  10. İstanbul.
  11. Boyacıgiller, Nakiye A. (2000), "Örgüt Biliminden Türk Yöneticilerin Alacağı Dersler: Bazı Uyanlar ve Öneriler", Ayçan, Z. (Ed.), Akademisyenler ve Profesyoneller Bakış Açısıyla Türkiye'de Yönetim, Liderlik ve İnsan Kaynakları Uygulamaları, Türk Psikologlar Derneği Yayınları, Ankara, s.3-23.
  12. Boyacıgiller, Nakiye A. ve Adler, Nancy J. (1991), "The Parochial Dinosaur: Organizational Science in a Global Context", Academy of Management Review, Vol. 16, No. 2., s. 262-290.
  13. Buğra, Ayşe (1994),
  14. State and Business in Modern Turkey, SUN Y Press,
  15. New York, NY. Çankaya, Ali (1968),
  16. Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler, Cilt. l, SBF, Ankara.
  17. Dulebohn, James H.-Ferris, Gerald R.-Stodd, James T. (1995), "The History and Evolution of Human Resource Management", Ferris, G. R.-Rosen, S. D.-Barnum, D. T.(Ed.), Handbook of Human Resource Management, Blackwell, Cambridge, MA, s. 18-40.
  18. Dyer, Lee ve Schwab, Donald P. (1982), "Personnel/Human Resource Management Research", Kochan, T. A.-Mitchell, D. J. B. ve Dyer L. (Eds.), Industrial Relations Research in the 1970s:
  19. Review and Appraisal, Industrial Relations Research Association, Madison, WI, s. 187-220).
  20. Emre, Cahit (1998), "Yönetim Bilimi", Cumhuriyet Döneminde Türkiye 'de Bilim - Sosyal Bilimler H, TÜBA, Ankara, s. 35-55.
  21. Ete, Muhlis (1946),
  22. İşletme Ekonomisi Dersleri, Türk Ekonomi Dergisi, İstanbul.
  23. Ferris, Gerald R.-Hochwater