KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2008 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Farklı Engel Grubundan Engelli Kardeşe Sahip Çocukların Kardeş İlişkileri ile Kardeşlerini Kabullenmeleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

A Study of the Relationships and Acknowledgement of Non-Disabled Children with Disabled Siblings

Ayşe B. AKSOY
Gonca YILDIRIM BERÇİN
Sayfa
751–779
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmaya katılan çocukların, engelli kardeşleriyle ilişkileri ve engelli kardeşlerini kabullenmeleri arasında negatif anlamlı bir ilişki bulunmuş; çocukların engelli kardeşleriyle ilişkileri olumlu yönde değişkenlik gösterirken, engelli kardeşlerini kabullenmelerinde bu olumluluğun azaldığı görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, farklı engel grubundan engelli kardeşe sahip çocukların kardeş ilişkileri ile kardeşlerini kabullenmeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini, Ankara il sınırları içerisinde 16 (on altı) özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde, özel eğitim almaya devam eden öğrenme güçlüğü (ÖG), mental retarde (MR), cerabral palsy (CP), mental motor retarde (MMR), down sendromu (DS) ve otizm (O) tanısı almış çocukların 10-17 yaş aralığındaki normal gelişim gösteren toplam 228 kardeşi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmaya katılan çocukların, engelli kardeşleriyle ilişkileri ve engelli kardeşlerini kabullenmeleri arasında negatif anlamlı bir ilişki bulunmuş; çocukların engelli kardeşleriyle ilişkileri olumlu yönde değişkenlik gösterirken, engelli kardeşlerini kabullenmelerinde bu olumluluğun azaldığı görülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma, farklı engel grubundan engelli kardeşe sahip çocukların kardeş ilişkileri ile kardeşlerini kabullenmeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ankara il sınırları içerisinde 16 (on altı) özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde, özel eğitim almaya devam eden öğrenme güçlüğü (ÖG), mental retarde (MR), cerabral palsy (CP), mental motor retarde (MMR), down sendromu (DS) ve otizm (O) tanısı almış çocukların 10-17 yaş aralığındaki normal gelişim gösteren toplam 228 kardeşi oluşturmaktadır. Çalışmada, çocukların farklı engel tanısı almış kardeşleri ile ilişkilerini ölçmek amacıyla “Engelli Kardeşe Yönelik Tutum Ölçeği (EKYTÖ)”; ile yine çocukların engelli kardeşlerini kabullenmelerini ölçmek amacı ile “Engelli Bireylere Yönelik Tutum Ölçeği (EBYTÖ)” kullanılmıştır. İstatiksel değerlendirmelerde korelasyon kat sayısı, t Testi, tek yönlü varyans analizi, Mann Whitney U-Testi, Kruskal Wallis H-Testi ve Dunnett-C Testi kullanılmıştır. Çocukların, engelli kardeşleriyle ilişkileri ve engelli kardeşlerini kabullenmeleri “engel derecesi ve engel tanısı” alt boyutlarında incelenmiştir. Araştırmaya katılan çocukların, engelli kardeşleriyle ilişkileri ve engelli kardeşlerini kabullenmeleri arasında negatif anlamlı bir ilişki bulunmuş; çocukların engelli kardeşleriyle ilişkileri olumlu yönde değişkenlik gösterirken, engelli kardeşlerini kabullenmelerinde bu olumluluğun azaldığı görülmüştür.

Abstract

This study investigated the relationships of healthy children with their handicap siblings and analyzed their acceptance of the siblings. The study was conducted in 16 different special education and rehabilitation centers in Ankara. Two hundred twenty eight healthy children between the ages of 10 to 17 years voluntarily participated in the investigation. All participating children had siblings diagnosed with one of the six disabilities: Learning disability (LD), mental retardation (MR), cerebral palsy (CP), mental- motor retardation (MMR), Down syndrome (DS), or autism (A). The attitudes of the healthy children towards their handicap siblings (EKYTO) and towards other handicap people (EBYTO) were studied. Results show that healthy children dispay positive attitudes towards their own handicap siblings whereas less positive attitudes towards other handicapped people. The investigation takes into consideration diagnosis and degree of the handicap. In general, it is observed that the healthy children’s attitudes towards their handicap sibling are clearly changing according to diagnosis and level of handicap whereas the same factors do not make any difference in terms of attitudes towards other handicapped people.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKSOY, A. B., BERÇİN, G. Y. (2008). Farklı Engel Grubundan Engelli Kardeşe Sahip Çocukların Kardeş İlişkileri ile Kardeşlerini Kabullenmeleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 8 - Sayı: 3, 751–779. https://ajindex.com/articles/347377

Kaynakça (14)

  1. Atasoy, S. (2002). Engelli (otistik) kardeşe sahip olan bireylerin kardeş ilişkilerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Anabilim Dalı, İzmir.
  2. Begun, A. L. (1989). Sibling relationships involving developmentally disapled people. American Journal on Mental Retardation, 93 (5), 566-574.
  3. Buhrmester, D., & Furman, W. (1990). Perceptions of sibling relationships during middle childhood and adolescence. Child Development, 61, 1387-1398.
  4. Dunn, J. (1983). Sibling relationships in early childhood. Child Development, 54, 787-811.
  5. Dunn, J. (1988). Annotation sibling ınfl uences on childhood development. Journal Child Psychol, 29 (2), 119-127.
  6. Dunn, J., & McGuire, S. (1992). Sibling and peer relationships in childhood. Journal Child Psychol, 31 (1), 67-105.
  7. Erden, G. & Akçakın, M. (2001). Otizmi olan çocuklar ve kardeşlerinin davranış sorunları ve kişilik özellikleri örüntüleri. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 8 (3), 145-155.
  8. Girli, A. (1995). Normal zekalı kardeşlerin zihinsel engelli kardeşe yönelik kabul düzeylerinin belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, İzmir.
  9. Goetting, A. (1986). Th e developmental pasks of siblingship over the life cycle. Journal of Marriaga and the Famly, 48, 703-714.
  10. İçöz, A. (2001). Zihinsel engelli bir çocuğa sahip aile bireylerinin kaygı düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  11. Kowalski, J. L. (1980). Th e attitude and self concept of adolescent siblings of handicapped children. Dissertation Abstracts International, 41 (3), 1020-A. Küçüker, S. (1997). Bilgi verici psikolojik danışmanlık programının zihinsel özürlü kardeşlerinin özürle ilgili bilgi düzeylerine ve özürlü kardeşlerine yönelik tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Eğitim Anabilim Dalı, Ankara.
  12. Özyürek, M. (2000). Tutumlar ve engellilere yönelik tutumların değiştirilmesi. Ankara:
  13. Karatepe Yayınları.
  14. Powell, T. H., & Ogle, P. A. (1985). Brothers and sisters: A special part of exceptional families. Baltimore: Paul H. Brookes Publishing. Primoğlu, N. (1996). Zihinsel özürlü kardeşe sahip olan ve olmayan ilkokul çocuklarının davranış problemlerinin karşılaştırılarak, annenin kaygı düzeyi ile olan ilişkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler En