Dergiler / Mavi Atlas / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Selâhaddîn Eyyûbî’nin Fâtımîlerle İmtihanı: Komplolar ve İsyanlar

Sayfa
456–472
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede Fâtımî taraftarlarının başlattıkları isyanların sebepleri, aktörleri ve sonuçları ile Selâhaddîn Eyyûbî’nin bu isyanlar karşısında verdiği mücadeleler ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Selâhaddîn Eyyûbî, Haçlılarla olduğu kadar Fâtımîlerle de mücadele etmiş ve Sünnî İslam’ı Mısır’da hâkim kılmaya çalışmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fâtımî vezirliğine getirildiği günden itibaren gerekli altyapıyı hazırlayarak tedrîcen Fâtımîlerin gücünü kıran Selâhaddîn, 1169 yılında karşılaştığı ilk tehlikeli komployu bertaraf ederek daha da güçlenmiş ve 10 Eylül 1171 tarihinde Mısır’da Abbâsîler adına hutbe okutarak Fâtımî Devleti’ne son vermiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede Fâtımî taraftarlarının başlattıkları isyanların sebepleri, aktörleri ve sonuçları ile Selâhaddîn Eyyûbî’nin bu isyanlar karşısında verdiği mücadeleler ele alınacaktır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Selâhaddîn Eyyûbî · Fâtımîler · Muteminü’l-Hilâfe

Özet

Selâhaddîn Eyyûbî, Haçlılarla olduğu kadar Fâtımîlerle de mücadele etmiş ve Sünnî İslam’ı Mısır’da hâkim kılmaya çalışmıştır. Fâtımî vezirliğine getirildiği günden itibaren gerekli altyapıyı hazırlayarak tedrîcen Fâtımîlerin gücünü kıran Selâhaddîn, 1169 yılında karşılaştığı ilk tehlikeli komployu bertaraf ederek daha da güçlenmiş ve 10 Eylül 1171 tarihinde Mısır’da Abbâsîler adına hutbe okutarak Fâtımî Devleti’ne son vermiştir. Abbâsîler adına okunan hutbeye o an için herhangi bir tepki oluşmamış; bu olaydan birkaç gün sonra da son Fâtımî halifesi el-Âdid ölmüştür. Ancak 1174 yılına gelindiğinde devleti tekrar kurmak için başarısız bir isyan başlatacak olan Fâtımî taraftarları, bunu 1188-1189 yılında tekrar deneyeceklerdir. 1174 yılındaki isyan, daha önce tecrübe edilen bir kurgudan hareketle Haçlı yardımı alınarak gerçekleştirilmek istenirken; Haçlı tehlikesi bulunmayan ikinci isyana ise kimse iltifat etmemiştir. İlk isyanda soğukkanlı davranan ve isyanın elebaşılarını ortadan kaldıran Selâhaddîn, ikinci isyanda Mısır halkının kendisine olan bağlılığını görerek rahat bir nefes almıştır. İki isyan arasında özellikle Yukarı Mısır merkezli bazı küçük çaplı ayaklanmalar yaşanmışsa da otoritesini tesis eden Selâhaddîn, olaylara hâkim olmakta zorlanmamıştır. Bu makalede Fâtımî taraftarlarının başlattıkları isyanların sebepleri, aktörleri ve sonuçları ile Selâhaddîn Eyyûbî’nin bu isyanlar karşısında verdiği mücadeleler ele alınacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZER, S. (2020). Selâhaddîn Eyyûbî’nin Fâtımîlerle İmtihanı: Komplolar ve İsyanlar. Mavi Atlas, Cilt: 8 - Sayı: 2, 456–472. https://ajindex.com/articles/341462

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. ABÛ’L‐FARAC, Bar Hebraeus Gregory (1999). Abû’l‐Farac Tarihi, Cilt II, çev. Ömer Riza Doğrul, Ankara: TTK. AYNÎ, Bedreddîn Mahmûd (2010). Ikdu’l-Cumân fî Târîhi Ehli’z-Zaman el-Asru’l-Eyyûbî, Cilt I-II, tah. Mahmûd Rızık Mahmûd, Kahire: Dârü’l-Kutub ve’l-Vesâiki’l-Kavmiyye. DEVÂDÂRÎ, Ebî Bekr Abdullah b. Aybek (1972). Kenzu’d‐Durer ve Câmi’u’l‐Gurer, Cilt VII, tah. Saîd Abdülfettâh Aşûr, Kahire. EBÛ ŞÂME, Abdurrahmân b. İsmâil (2002). Kitâbu’r-Ravzateyn fî Ahbâri’d-Devleteyn en-Nûriyye ve’s-Salâhiyye, Cilt I, II, IV, neşr. İbrahim Şemseddîn, Beyrut: Dârü’l-Kutubi’l-İlmiyye. EBU’L-FİDÂ, İmâdeddîn İsmâil b. Ali (ty). Kitâbu’l-Muhtasar fî Ahbâri’l-Beşer, Cilt III, yay. el-Matbaatu’l-Hüseyniyye el-Mısriyye. ERNOUL (2019). Ernoul Kroniği Haçlı Seferleri Tarihi Selahaddin Eyyubi ve Kudüs’ün Fethi, çev. Ahmet Deniz Altunbaş, İstanbul: Kronik Kitap. İBN HALDÛN, Abdurrahman (2000). Târîh‐i İbn Haldûn Dîvânu’l‐Mubtedâ ve’l‐Haber fî Târîhi’l‐Arab ve’l‐Berber ve Men Âsarahum min Zevî’s‐Sultâni’l‐Ekber, Cilt IV-V, tah. Halil Şihâde‐Süheyl Zekkâr, Beyrut: Dârü’l‐Fikr. İBN HALLİKÂN, Ebu’l-Abbas Şemseddîn Ahmed b. Muhammed b. Ebî Bekr (1970-1971). Vefeyâtü’l‐Â’yân ve Enbâu Ebnâi’z‐Zamân, Cilt III-IV, tah. İhsan Abbas, Beyrut: Dâru Sâdır. İBN KESÎR, İmâdeddîn Ebu’l-Fidâ İsmail İbn Ömer (1998). el-Bidâye ve’n-Nihâye, Cilt XVI, tah. Abdullah b. Abdülmuhsin et-Türkî, Kahire: Dârü’l-Hicr. İBN ŞEDDÂD, Behâeddîn (1964). en-Nevâdiru’s-Sultâniyye ve’l-Mehâsinu’l-Yûsufiyye Sîretu Selâhaddîn, tah. Cemâleddîn Şeyyâl, Kahire: Mektebetu’l-Hancî. İBN TAĞRÎBERDÎ, Cemâleddîn Ebu’l-Mehâsin Yusuf (1992). en-Nucûmu’z-Zâhire fî Mulûki Mısr ve’l-Kahire, Cilt V-VI, tah. Muhammed Hüseyin Şemseddîn, Beyrut: Dârü’l-Kutubi’l-İlmiyye. İBN VÂSIL EL-HAMAVÎ, Cemâleddîn Muhammed b. Sâlim (1953-1957). Muferricü’l-Kurûb fî Ahbâri Benî Eyyûb, Cilt I-II, neşr. Cemâleddîn Şeyyâl, Kahire. İBNÜ’L-ESÎR, İzzeddîn Ebu’l-Hasan Ali Muhammed el-Cezerî (1987). İslam Tarihi el-Kâmil fî’t-Târîh Tercümesi, Cilt XI-XII, çev. Abdülkerim Özaydın-Ahmet Ağırakça, İstanbul: Bahar Yayınları. İSFAHÂNÎ, İmâdeddîn Kâtib (1979). Sena’l-Berku’ş-Şâmî, iht. Bundârî, tah. Fethiye Nebravî, Mısır: Mektebetu’l-Hancî. MAKRİZÎ, Takıyyüddîn Ahmed b. Ali (1996). İtti’âzu’l-Hunefâ bi-Ahbâri’l-Eimme el-Fâtimiyyîn el-Hulefâ, Cilt III, tah. Muhammed Hilmi Muhammed Ahmed, Kahire. MAKRİZÎ, Takıyyüddîn Ahmed b. Ali (1997). es-Sülûk li-Ma’rifeti Düveli’l-Mülûk, Cilt I, tah. Muhammed Abdülkadir Ata, Beyrut. MAKRİZÎ, Takıyyüddîn Ahmed b. Ali (1998). e