Çalışmanın sonucunda, söz konusu idari reform çalışmalarının karar verme yaklaşımları içerisindeki yönelimlerine dair büyük resim görülmeye çabalanmakta ve gelecekte yapılacak idari reform çalışmalarının bu çerçevedeki olası yönelimlerine dair öngörülerde bulunulmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Tüm yönetim sistemleri gibi kamu yönetimi de kendini çevre ve koşullara uygun olarak yenilemeyi ve güncellemeyi hedeflemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Türk Kamu Yönetiminin yüzyılında yapılan idari reform çalışmalarını dönemsel olarak ele almakta ve bu çalışmaları, kamu yönetimi alan yazınında önemli bir çalışma konusu olan karar verme yaklaşımları çerçevesinde değerlendirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın sonucunda, söz konusu idari reform çalışmalarının karar verme yaklaşımları içerisindeki yönelimlerine dair büyük resim görülmeye çabalanmakta ve gelecekte yapılacak idari reform çalışmalarının bu çerçevedeki olası yönelimlerine dair öngörülerde bulunulmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türk Kamu Yönetimi · İdari Reform · Karar Verme Yaklaşımları
Özet
Tüm yönetim sistemleri gibi kamu yönetimi de kendini çevre ve koşullara uygun olarak yenilemeyi ve güncellemeyi hedeflemektedir. Türk Kamu Yönetimi, Cumhuriyetin ilanından bu yana çok sayıda idari reformun öznesi olmuştur. Bu çalışma, Türk Kamu Yönetiminin yüzyılında yapılan idari reform çalışmalarını dönemsel olarak ele almakta ve bu çalışmaları, kamu yönetimi alan yazınında önemli bir çalışma konusu olan karar verme yaklaşımları çerçevesinde değerlendirmektedir. Çalışmanın sonucunda, söz konusu idari reform çalışmalarının karar verme yaklaşımları içerisindeki yönelimlerine dair büyük resim görülmeye çabalanmakta ve gelecekte yapılacak idari reform çalışmalarının bu çerçevedeki olası yönelimlerine dair öngörülerde bulunulmaktadır.
ACAR, Ali ve İsmail Sevinç (2005). “1980 Sonrası Türk Kamu Yönetiminin Merkez Örgütünde Yapılan Reform Çalışmaları”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 13, ss. 19-37.
ACAR, Eray (2016). “Dünyada Ve Türkiye’de İdareyi Değişime İten Nedenler”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Afro-Avrasya Özel Sayısı, ss.147-159.
ALTUNOK, Mustafa ve Hatice Metin (2003). “Karşılaştırmalı Bir Yaklaşımla Karar Verme Modelleri”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt: 2, Sayı: 7, ss. 93-104.
ANDREWS, Clinton J. ( 2007). “Rationality in Policy Decision Making”. iç. Fischer, Frank, Miller, Gerald ve Sidney, Mara S. (Ed.). Handbook of Public Policy Analysis. CRC Press.
AYKAÇ, Burhan, Hüseyin Yayman ve Mehmet Akif Özer (2003). “Türkiye’de İdari Reform Hareketlerinin Eleştirel Bir Tahlili”, Gazi Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, Sayı: 2, ss.153-179.
BERBER, Metin ve Ebru Çelepçi (2005). “Türk Bölgesel Kalkınma Politikalarında Yeni Arayışlar: Kalkınma Ajansları Ve Türkiye'de Uygulanabilirliği”. Doğu Karadeniz Bölgesel Kalkınma Sempozyumu, ss. 49-157.
CAIDEN, G. (1968). “Administrative Reform”, International Review of Administrative Sciences, Cilt: 34, Sayı: 4, ss. 347-354.
CANKORKMAZ, Zühal (2011). “Türkiye’de Bölgesel Kalkınma Ajansları Ve Bu Ajanslara Yönelik Eleştiriler”, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 26, Sayı: 1, ss. 113-138.
COHEN, Michael D., March James G. ve Olsen, Johan P. (1972). “A Garbage Can Model Of Organizational Choice”. Administrative Science Quarterly Sayı: 17, ss. 1-2.
COŞKUN, Bayram (2003). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: 1990’lı Yıllardaki Gelişmeler Ve İşkur Örneğinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
COŞKUN, Bayram (2005). “Türkiye'de Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma Tarihsel Geçmiş Ve Genel Bir Değerlendirme”, Türk İdare Dergisi, Sayı: 448, ss.13-47.
ÇETİN, Sefa (2010). “Türkiye’de Kamu Yönetimi Reform Sürecinin Değerlendirilmesi: Aksayan Ve İşleyen Yönler”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 19, Sayı: 3, ss. 23-38.