Dergiler / Akademik İncelemeler Dergisi / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 2

CİZVİT TARİKATININ LİSELERDE VERDİĞİ EĞİTİM VE BUNA KARŞI OLUŞAN TEPKİLER: AVUSTURYA ÖRNEĞİ

Sayfa
163–198
Yayın Tarihi
2019-10-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Söz konusu tepkiler de genellikle 18. ve 19. yüzyıllar arasında yazılan Almanca eserlerle ortaya konulmaya çalışılmış ve çalışmanın zaman dilimi olarak da 16.ve 19. yüzyıllar arasında olması uygun bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz 1534 yılında Ignacio de Loyala (Ignaz von Loyola) tarafından kurulan, aslında Kudüs merkezli bir tarikat olması düşünülürken fiziki ve siyasi şartların el vermemesi nedeniyle Avrupa’da yayılan ve faaliyet alanlarını genellikle misyonerlik ve eğitim kurumları üzerinde yoğunlaştıran Cizvit Hristiyan tarikatı, kısaca “SJ” (Societas Jesu- İsa’nın topluluğu) olarak isimlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zira söz konusu tarikat üyelerinin geneli Din Bilimlerinin yanı sıra ikinci bir alanda da eğitimlerini tamamlayarak söz sahibi olmuşlardır. 1551 yılından itibaren Avusturya’da da yayılmaya başlayan Cizvit tarikatı, kurdukları kolejler ve eğitim kurumları sayesinde oldukça popüler hale gelmiş ve birçok devlet adamı ve kralların çocuklarına öğretmenlik yaparak devlet yönetiminde söz sahibi olmuşlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Söz konusu tepkiler de genellikle 18. ve 19. yüzyıllar arasında yazılan Almanca eserlerle ortaya konulmaya çalışılmış ve çalışmanın zaman dilimi olarak da 16.ve 19. yüzyıllar arasında olması uygun bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler İslam Tarihi · Hristiyanlık · Cizvitler

Özet

Öz 1534 yılında Ignacio de Loyala (Ignaz von Loyola) tarafından kurulan, aslında Kudüs merkezli bir tarikat olması düşünülürken fiziki ve siyasi şartların el vermemesi nedeniyle Avrupa’da yayılan ve faaliyet alanlarını genellikle misyonerlik ve eğitim kurumları üzerinde yoğunlaştıran Cizvit Hristiyan tarikatı, kısaca “SJ” (Societas Jesu- İsa’nın topluluğu) olarak isimlendirilmiştir. Ancak bu kısaltma halk arasında “Schlaue Jungs” (Akıllı Adamlar) şeklinde telaffuz edilmiştir. Zira söz konusu tarikat üyelerinin geneli Din Bilimlerinin yanı sıra ikinci bir alanda da eğitimlerini tamamlayarak söz sahibi olmuşlardır. 1551 yılından itibaren Avusturya’da da yayılmaya başlayan Cizvit tarikatı, kurdukları kolejler ve eğitim kurumları sayesinde oldukça popüler hale gelmiş ve birçok devlet adamı ve kralların çocuklarına öğretmenlik yaparak devlet yönetiminde söz sahibi olmuşlardır. Ayrıca kendi mezunlarını devletin önemli pozisyonlarına yerleştirerek bürokrasiye de hâkim olan bu tarikat, sonraları güç zehirlenmesi yaşayarak Papa ve Avrupalı idarecilerle ters düşmüş ve 1773 yılında tarikatın haklarına sınırlama getirilerek eğitim kurumlarına ve mal varlıklarına el konulmuştur. Bu nedenle bu tarikatın eğitim faaliyetlerini izlemek aynı zamanda Avrupa’nın siyasi ve dini tarihini daha yakından tanımak anlamına geleceğinden, çalışmada özellikle Habsburg imparatorluğunun merkezi Avusturya seçilmiştir. Ancak çalışmanın sınırlarını muhafaza edebilmek için sadece Cizvitlerin lise eğitim sistemi üzerinde durulmuş ve bu eğitime karşı olan tepkiler aktarılmıştır. Söz konusu tepkiler de genellikle 18. ve 19. yüzyıllar arasında yazılan Almanca eserlerle ortaya konulmaya çalışılmış ve çalışmanın zaman dilimi olarak da 16.ve 19. yüzyıllar arasında olması uygun bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İSTEK, G. (2019). CİZVİT TARİKATININ LİSELERDE VERDİĞİ EĞİTİM VE BUNA KARŞI OLUŞAN TEPKİLER: AVUSTURYA ÖRNEĞİ. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 163–198. https://ajindex.com/articles/3390

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Allgemeine Zeitung München. “Oestreich” (23 Mai 1828), 576. Ata, Bahri. “Cizvitler ve Tarih Öğretimi”. Ignatius Loyola ve Cizvit Okullarının Eğitim Anlayışı. ed. Bahri Ata. Ankara: Pegem Akademi, 2016.
  2. Aytaç, Kemal. Avrupa Eğitim Tarihi-Antik Çağ’dan 19. Yüzyılın Sonlarına Kadar. Ankara: Phoenix Yayınları, 2012. Bäuerle, Adolf. Was verdankt Oesterreich der beglueckenden Regierung Sr. Majestaet Kaiser Franz des Ersten. Wien, 1834. Birotteau, A.P.R. Die Jesuiten in Frankreich. çev. J.B.F. Pest: K.U. Hartleben’s Verlag, 1830. Birsel, Haktan. “Peder Monier’in Gözlemleri ile Fransız Cizvit Misyonerlerinin Osmanlı Topraklarındaki Çalışmaları”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 2/2 (2013), 100-128.
  3. Böheim, Ferdinand Carl. Chronik von Wiener Neustadt. 2. Cilt. Wien, 1830. Brandhuber, Christoph. Lateinische Barockschriften in Oberösterreich. Salzburg: Universitaet Salzburg, Kultur- und Gesellschaftswissenschaftlichen Fakültaet, Fachbereich Altertumswissenschaften, Doktora Tezi, 2013.
  4. Brühl, Johann August Moritz. Geheime Geschichte der Wahl Clemens XIV. und der Aufhebung des Jesuitenordens. Aachen: J. Hensen und Comp. Verlag, 1848. Die Gegenwart. “Die Jesuiten in Europa seit Auflösung des Ordens durch Clemens XIV.” 2. Cilt. (1849), 276. Duller, Eduard. Die Jesuiten. Wie sie waren und wie sie sind. Leipzig: Reprint-Verlag, Orginalausgabe von 1845. Engelbrecht, Helmut. Geschichte des österreichischen Bildungswesens. 3. Cilt. Wien, 1995.
  5. Engelhardt, Johann Georg Veit. Handbuch der Kirchengeschichte. 3. Cilt. Erlangen: Johann Jacob Palm und Ernst Enke Buchhandlung, 1833. Engels, Johannes. Die sieben Weisen: Leben. Lehren und Legenden. München: Verlag Beck, 2010.
  6. Eryılmaz, Bilal. Osmanlı Devletinde Gayrimüslim Tebaanın Yönetimi. İstanbul: Risale Yayınları, 1996.
  7. Felbiger, Johann Ignaz von. Allgemeine Schulordnung für die deutschen Normal-, Haupt-, und Trivialschulen. Wien: k. k. Buchddruckerei, 1774. Fischer, Johann Anton. Handbuch der Paedagogik. München, 1832. Fritzer, Erika (ed.). 300 Jahre Englische Frauelein in Österreich. Wegbereiterinnen moderner Frauenbildung. Wien, 2005.
  8. Gaisberger, Joseph. Geschichte des k.k. akademischen Gymnasiums zu Linz. Linz, 1855. Ganss, George E. Ignatius of Loyola: The Spiritual Exercises and Selected Works. New York, 1991.
  9. Gözübüyük, Sevil. “Osmanlı İmparatorluğu’nda Cizvit Tarikatının Yayılmasında Fransız Elçilerin Rolü”. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi 5/12, (2018), 635-654.
  10. Güngör, Ali İsa. Tanrı’nın Şö