Dergiler / Yerbilimleri / 2006 / Cilt: 27 - Sayı: 1

Adana Havzası Kuzgun formasyonunun mikrofosiller ile ortamsal yorumu

Environmental interpretation of the Kuzgun formation in the Adana Basin through microfossils

Sayfa
1–21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bentik foraminifer ve ostrakod topluluklarına göre; tüfit seviyelerinin havzanın batı kısmında sığ denizel, doğusunda ise lagün koflullarında depolandığı belirlenmifltir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Adana Havzası; batıda Ecemifl Fay Kuflağı, kuzeyde Toros ve doğuda Amanos Dağları ve güneyde Akdeniz ile sınırlanmıfltır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geç Miyosen yafllı Kuzgun formasyonu, Salbafl tüfit üyesi, batı-doğu uzanımlı, kalınlığı 50 cm ile 10 marasında değiflen fleritsel ve merceksel birim olarak yeralmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bentik foraminifer ve ostrakod topluluklarına göre; tüfit seviyelerinin havzanın batı kısmında sığ denizel, doğusunda ise lagün koflullarında depolandığı belirlenmifltir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:96 örnek
⚙️Değişkenler:Eski ortam · foraminifer · Geç Miyosen

Özet

Adana Havzası; batıda Ecemifl Fay Kuflağı, kuzeyde Toros ve doğuda Amanos Dağları ve güneyde Akdeniz ile sınırlanmıfltır. Adana Havzası Tersiyer istifi, tabanda Mesozoyik ve Paleozoyik yafllı birimler ile üstte Kuvaterneryafllı birimler arasında yeralmaktadır. Bu çalıflma, Tersiyer istifini oluflturan birimlerden Kuzgun formasyonunda yapılmıfltır. Geç Miyosen yafllı Kuzgun formasyonu, Salbafl tüfit üyesi, batı-doğu uzanımlı, kalınlığı 50 cm ile 10 marasında değiflen fleritsel ve merceksel birim olarak yeralmaktadır. Havzada geliflen bu tüfit seviyelerinin Tortoniyen’de yaflam koflullarını nasıl etkilediğini belirlemek amacıyla içerdiği bentik foraminiferler ile ostrakodlar incelenmifltir. Bu amaçla, havzada tüfit seviyelerini içine alacak flekilde batıdan doğuya doğru yedi adet stratigrafi kesitiölçülmüfltür. Derlenen 96 örnekte, bentik foraminiferlerden 31 cins ve 45 tür ile ostrakodlardan 26 cins ve 37 türtayin edilmifltir. Tanımlanan bentik foraminifer ve ostrakod türleri tüfitli seviyelerde azalıp veya yok olurken, tüfitlerin altındaki ve üstündeki birimlerde tür ve birey sayısı bakımından çeflitlenmeler ve benzerlikler görülmektedir. Ayrıca bentik foraminifer ve ostrakod topluluklarına göre; tüfit seviyelerinin havzanın batı kısmında sığ denizel, doğusunda ise lagün koflullarında depolandığı belirlenmifltir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AVŞAR, N., NAZİK, A., DİNÇER, F., DARBAŞ, G. (2006). Adana Havzası Kuzgun formasyonunun mikrofosiller ile ortamsal yorumu. Yerbilimleri, Cilt: 27 - Sayı: 1, 1–21. https://ajindex.com/articles/336730

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Avflar, N., 1997. Doğu Akdeniz kıyı bölgesi bentik fo- raminiferleri. Yerbilimleri (Geosound), 31, 67-81.
  2. Avflar, N., 2002.
  3. Gökçeada, Bozcaada ve Çanakkale üçgeni kıta sahanlığı (KD Ege Denizi) bentik foraminifer dağılımı ve taksonomisi. Yerbilimleri, 26, 53-75.
  4. Avflar, N. ve Meriç, E., 1996. İskenderun Körfezi’nde bentik foraminifer dağılımı. Boğaziçi Üni- versitesi Sualtı Bilim ve Teknolojisi Toplan- tısı (SBT’96), Bildiriler Kitabı, 220-224.
  5. Avflar, N. ve Meriç, E., 2001. Türkiye’nin güncel ben- tik foraminiferleri-I (Kuzeydoğu Akdeniz- Kuzey Ege Denizi-Çanakkale Boğazı-Ku- zey ve Doğu Marmara Denizi-İstanbul Bo- ğazı-Batı Karadeniz). Yerbilimleri, 38, 109- 126. Avflar, N., and Ergin, M., 2001. Spatial distribution of Holocene benthic foraminifera, Northeas- tern Aegean Sea. International Geology Review, 43, 754-770.
  6. Avflar, N., Meriç, E. ve Ergin, M., 2001. İskenderun Körfezi’ndeki bentojenik sedimanların fora- minifer içeriği. Yerbilimleri, 24, 97-112.
  7. Bassiouni, M.A., 1979. Brackische und marine Ostra- coden (Cytherinae,Hemicytherinae, Trachyleberidinae) aus dem Oligozan und Neogen der Türkei. Geologische Jahrbuch Reihe B, Heft 31, Hannover. Brasier, M.D., 1980.
  8. Microfossils. George Allen and Unwin, Londra. Bonaduce, G., Ruggieri, G., Russo, A., and Bismuth, H., 1992. Late Miocene Ostracods from the Ashart 1 well (Gulf of Gabés, Tunusia). Bollettino della Societa Paleontologica Ita- liana, 31 (1), 3-93.
  9. Cicha, I., Rögl, F., Rupp, C. and Ctyroka J., 1998. Oli- gocene-Miocene foraminifera of the Cent- ral Parathetys. Abhandlungen der senc- kenbergischenden Gesellschaft, 546, 1- 325. Cimerman, F., and Langer, M.R., 1991. Mediterrane- an Foraminifera. Slovenska Akademija Znanosti in Umetnosti, Ljubljana. Görür, N., 1979. Karaisalı kireçtaflının sedimantoloji- si. TJK Bülteni, 22 (2), 227-235.
  10. Guillaume, M.C., Peypouquet, J.P. et Tetart, J., 1985. Quaternaire et actuel. Atlas des Ostraco- des de France, Ed: H.J. Oertli. Bulletin Centres Rechearche Exploration Proce- ading Elf-Aquitaine. Mémoire, 9, 337-377.
  11. Gürbüz, K., 1993. Identification and evolution of Mi- ocene submarine fans in the Adana Basin, Turkey. PhD Thesis, University of Keele (yayımlanmamıfl). Hartman, G., and Puri, H., 1974. Summary of neonto- logical and paleontological classification of Ostracoda. Mitteilungen aus dem Ham- burg Zoologischen Museum and Institute, 70, 7-73.
  12. Hatta, A., and Ujiie, H., 1992. Benthic foraminifera from Coral Seas between Ishigaki and Iri- omote Islands, Southern