Dergiler / Yerbilimleri / 2007 / Cilt: 28 - Sayı: 2

Clay Mineralogy of the Upper Cretaceous-Lower Tertiary sedimentary sequences of the Kalecik Region (Central Anatolia, Turkey)

Kalecik Bölgesi Üst Kretase-Alt Tersiyer sedimanter istiflerinin kil mineralojisi (Orta Anadolu, Türkiye)

Sayfa
127–136
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İli it ve klorit tüm istif boyunca az olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışma alanı, Ankara'nın kuzeydoğusunda ve Üst Kretase-Tersiyer yaşlı sedimanter birim ofiyolitik temelin üzerinde uyumsuzlukla yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Paleosen birimleri içinde simektit ve 14S-14C en bol bulunan minerallerdir.
💡
Sonuç & Katkı:İli it ve klorit tüm istif boyunca az olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışma alanı, Ankara'nın kuzeydoğusunda ve Üst Kretase-Tersiyer yaşlı sedimanter birim ofiyolitik temelin üzerinde uyumsuzlukla yer almaktadır. Çalışma alanında, örnekler ölçülü stiatigrafik kesitler boyunca alınmış ve Üst Kretase-Tersiyer istifinin kil mineralleri X-ışınları analiz teknikleri ile tanımlanmıştır. Kil minerallerinin kökeninin aydınlatılması bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Simektit Üst Kretase birimleri içinde hakim mineral olarak belirlenmiştir. Paleosen birimleri içinde simektit ve 14S-14C en bol bulunan minerallerdir. Alt Eosen yaşlı biriml­erde simektit ve korensit, Orta Eosen yaşlı birimlerde simektit ve kaolin it tespit edilen minerallerdir. İli it ve klorit tüm istif boyunca az olarak tespit edilmiştir. Kil fraksiyonunun ana ve eser element analizleri yapılarak simektitlerin yapısal formülleri hesaplanmış ve simektitler baydelit ve saponit olarak belirlenmiştir. Ana ve eser element anal­iz sonuçlarına göre, sedimanlar ultramafik ve metamorfik olmak üzere iki farklı kaynaktan türemişlerdir.

Abstract

The study area is located to the northeast of Ankara city. The Upper Cretaceous and Tertiary sedimentary units unconformably overlie the ophiolitic basement rocks in the area. Samples were collected along the measured stratigraphical sections in the investigated area. X-ray analysis techniques were used for distinguishing the Upper Cretaceous-Tertiary sequence with clay minerals. The aim of this study is to clarify the origin of the clay mineral properties of these successions. Smectite is the dominant clay mineral in the Upper Cretaceous units. In Paleocene units, smectite and 14S-14C are abundant minerals. In Lower Eocene units, smectite and corrensite are found. Smectite and kaolinite were determined in the Middle Eocene series. Illite and chlorite were found in lesser amounts in the whole sequence. Major and trace element analyses were carried out on clay fraction, and structural formulas were calculated. The smectites were determined as beidellite and saponite. Major and trace element analyses revealed that the sediments have derived from two different sources namely, ultramafic and metamorphic rocks.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYHAN, E. (2007). Clay Mineralogy of the Upper Cretaceous-Lower Tertiary sedimentary sequences of the Kalecik Region (Central Anatolia, Turkey). Yerbilimleri, Cilt: 28 - Sayı: 2, 127–136. https://ajindex.com/articles/336715

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Ataman, G., Buket, E. ve Çapan, U.Z., 1976. Ankara yöresinde yer alan analsimli magmatik kayaçlar hakkında kısa bir not. Yerbilimleri, 2(1), 3-5.
  2. Ataman, G. ve Gündoğdu, N., 1980.
  3. Kuzey, Or­ta Anadolu sedimanter serilerinde zeolit oluşumlarının araştırılması. Doğa Te­mel Bilimleri Dergisi, 4, 15-20.
  4. Bayhan, E., 1981. Ankara civarı Üst Kretase-Alt Tersiyer yaşlı sedimanter kayaçların kil mineralojisi ve jeokimyasal incelenme­si. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversite­si, Jeoloji Mühendisliği Bölümü (unpub­lished). Bayhan, E. ve Yalçın, H., 1990. Burdur Gölü çevresindeki Üst Kretase-Alt Tersiyer yaşlı sedimenter istifin tüm kayaç ve kil mineralojisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 111, 73-82.
  5. Bozkaya, Ö. ve Yalçın, H., 1991. Hekimhan do­ğu ve güney kesimindeki Üst Kretase-Tersiyer yaşlı sedimanter birimlerin mi­neralojisi ve jeokimyası. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 6, 234-252.
  6. Brindley, G.W., 1980. Quantitative X-ray mine­ral analysis of clays. In: Crystal Structu­res of Clay Minerals and Their X-Ray Identification, G.W. Brindley and G. Brown (eds.), London Mineralogical So­ciety, 125-195.
  7. Brown, G., 1961. The X-ray identification and crystal structures of clay minerals. Jarrold and Sons Ltd., Norwich. Chamley, H.,1989.
  8. Clay Sedimentology. Springer-Verlag, Berlin. Çapan, U. Z. ve Buket, E., 1975. Aktepe-Gökdere bölgesinin jeolojisi ve ofiyolitli melanj. Tür­kiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 18 (1), 11-16.
  9. Erol, O., 1954. Ankara civarının jeolojisi hakkın­da rapor. MTA Enstitüsü Rapor No. 2491 (unpublished). İçöz, S. ve Türkmenoğtu, A., 1997. Keşan yö­resi Eosen-Pliyosen yaşlı klastiklerin kökenine yönelik mineralojik, petrogra­fik ve jeokimyasal inceleme, Trakya. VIII. Ulusal Kil Sempozyumu. Bildiriler Kitabı, 37-48.
  10. Khormali, F., Abtaki, A., and Owliaie, H.R., 2005. Late Mesozoic-Cenozoic clay mi­neral successions of southern Iran and their paleoclimatic implications. Clay Minerals, 40(2), 191-204.
  11. Martinez-Ruiz, F., Huertos, M.O., and Palomo, F., 2001. Climate, tectonics and mete-oritic impact expresse by clay mineral sedimentation across the Cretaceous-Tertiary boundary at Blake Nose, Nort­hwestern Atlantic. Clay Minerals, 36(1), 49-60.
  12. Millot, G., 1970.
  13. Geology of Clays. Springer-Verlag, Berlin. Mongelli, G., 2004. Rare Earth elements in Oligo-Miocenic pelitic sediments from Lagenegro Basin, Southern Apennines Italy: Implications for provenance and source area weathering. International Journal of Earth Science, 93, 612-620.
  14. Moore, D. M., and Reynolds R.C.Jr