Dergiler / İDEALKENT / 2013 / Cilt: 4 - Sayı: 10

“Ankara’da Edebiyat Mahfilleri” Üzerine Mehmet Aycı ile Söyleşi

Sayfa
279–283
Yayın Tarihi
2013-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fotoğrafı bile yok öyle mekânların… Öyle mekânlar yok çünkü…

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Fatih Çalmaz: Ankara’nın “bir yerlerde toplanan insan varlığı” anlamında edebiyat ve sanat mahfillerinin tarihi sanırım Ankara’nın başkent olması ile başlıyor.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öyle bir şey daha çok 1950 sonrası oluşmaya başlayan bir şey… Eğer “otel lobisi”ni veya filanın meyhanesini, Gar Gazinosu’nu mahfil sayacaksak bu başka… Kimler kimlerle bir araya geliyordu derken sanki bir ayrışma varmış gibi bir ima da var soruda… Öyle değil… O dönem zaten çokça da “gönülsüz” Ankara’da bulunan üdebanın, şuaranın birden fazla ve farklı mekânları vardı demek doğru olmaz.
💡
Sonuç & Katkı:Fotoğrafı bile yok öyle mekânların… Öyle mekânlar yok çünkü…
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ankara’da Edebiyat Mahfilleri · Edebiyat Mahfilleri · Mehmet Aycı

Özet

Fatih Çalmaz: Ankara’nın “bir yerlerde toplanan insan varlığı” anlamında edebiyat ve sanat mahfillerinin tarihi sanırım Ankara’nın başkent olması ile başlıyor. Ankara’daki ilk edebi mahfiller ve sanat mahfilleri hakkında ne söylemek istersiniz? Kimler, nerelerde bir araya geliyordu? Ne konuşuluyordu? Mehmet Aycı: Çankaya sofrası vardı canım… Bir defa “resmi” edebiyatçının, sanatçının toplanma mekânı Çankaya sofrası değil miydi? Falih Rıfkı’nın kulakları da çınlasın tabii, kulakları çınlayacak çok kişi var. Şaka bir yana da, o günün edebiyatçıları da elbette bir araya geliyorlardı. Meyhanelerde, kıraathanelerde, evlerde… Bu günkü anlamda mahfil miydi, bilmiyoruz. Öyle bir şey daha çok 1950 sonrası oluşmaya başlayan bir şey… Eğer “otel lobisi”ni veya filanın meyhanesini, Gar Gazinosu’nu mahfil sayacaksak bu başka… Kimler kimlerle bir araya geliyordu derken sanki bir ayrışma varmış gibi bir ima da var soruda… Öyle değil… O dönem zaten çokça da “gönülsüz” Ankara’da bulunan üdebanın, şuaranın birden fazla ve farklı mekânları vardı demek doğru olmaz. Bunlar zaten birbiriyle görüşüyorlar. Bir avuç Ankara içi… Biraz dumanlı, biraz gurbet hissiyle, içlerinde ikbal kaygısı olanlar da var, biraz gizli kırgın ve kederli… Sembolik bir dille söylersek CHP Genel Sekreteri Esendal’ın “Ayaşlı İbrahim Efendi”nin konağı hikayesi gibi… Değişen bir şey yoktu, konak aynıydı, arkadaşlar aynıydı, herkesin birbirini gördüğü, konuştuğu mekânlar… İstanbul’daki gibi İkbal, Meserret, Küllük tarzı bir yer beklemeyin lütfen… Yoktu o… Okuduklarımızdan, anılardan bunu biliyoruz. Fotoğrafı bile yok öyle mekânların… Öyle mekânlar yok çünkü…

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYCI, M. (2013). “Ankara’da Edebiyat Mahfilleri” Üzerine Mehmet Aycı ile Söyleşi. İDEALKENT, Cilt: 4 - Sayı: 10, 279–283. https://ajindex.com/articles/32060

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Çalmaz, F. (2013). “Ankara’da Edebiyat Mahfilleri” Üzerine Mehmet Aycı ile Söyleşi. İdealKent Kent Araştırmaları Dergisi, 279-283