Dergiler / SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi / 2010 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Yatılı ilköğretim okulu 6. 7. ve8. sınıf öğrencilerinin spor yapma durumlşarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzyelerinin incelenmesi (Hatay ili örneği)

Evaluation of hopelessness and loneliless levels of the 6th 7th and 8th year students of regional primary boarding schools according to whether they played sports or not (Hatay provice sample)

Sayfa
101–108
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; Katılımcıların cinsiyet değişkeni açısından yalnızlık ve umutsuzluk düzeyleri (sporcu ve sedanter) arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmamıştır (P>0,05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı; Hatay ilinde bulunan Yatılı İlköğretim Bölge Okulları (YİBO) 6. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin spor yapma durumlarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın evrenini Hatay İli YİBO'ları sporcu ve sedanter ilköğretim öğrencileri oluştururken, örneklem grubunu YİBO'larında (Hassa, Kırıkhan, Reyhanlı ve Yayladağ) öğrenim gören 123'ü kız, 137'si erkek öğrenci olmak üzere toplam 260 II. kademe öğrencisi oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; Katılımcıların cinsiyet değişkeni açısından yalnızlık ve umutsuzluk düzeyleri (sporcu ve sedanter) arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmamıştır (P>0,05).
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı; Hatay ilinde bulunan Yatılı İlköğretim Bölge Okulları (YİBO) 6. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin spor yapma durumlarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerini incelemektir. Araştırmanın evrenini Hatay İli YİBO'ları sporcu ve sedanter ilköğretim öğrencileri oluştururken, örneklem grubunu YİBO'larında (Hassa, Kırıkhan, Reyhanlı ve Yayladağ) öğrenim gören 123'ü kız, 137'si erkek öğrenci olmak üzere toplam 260 II. kademe öğrencisi oluşturmuştur. Katılımcıların umutsuzluk ve yalnızlık düzeylerini belirlemek için orijinali Russel, Peplau ve Ferguson (1978) tarafından geliştirilen "UÇLA Yalnızlık Ölçeği" ve Beck ve arkadaşlıları tarafından geliştirilen (1974) "Beck Umutsuzluk Ölçeği" (BUÖ) kullanılmıştır. Öğrencilerin yalnızlık vö umutsuzluk düzeyleri cinsiyetleri, sporcu veya sedanter olmaları, spor yaşları bakımlarından karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak; Katılımcıların cinsiyet değişkeni açısından yalnızlık ve umutsuzluk düzeyleri (sporcu ve sedanter) arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmamıştır (P>0,05). Katılımcıların umutsuzluk ve yalnızlık puanları arasında yapılan korelasyonda yalnızlık arttıkça umutsuzluğunda artış gösterdiği (p<0.1), buna karşın umutsuzluk düzeyi ile spor yaşı arasında ters bir korelasyon olduğu ve spor yaşı arttıkça umutsuzluk düzeyinde azalma olduğu tespit edilmiştir (p<0.1).

Abstract

The aim of the current study was to evaluate hopelessness and loneliness levels of the 6th, 7th and 8th year students of regional primary boarding schools (RPBS) according to whether they played sports or not. The population of the research was consisted of sports-player students and sedentary students of RPBS of Hatay Province. The sample of the research was made up by 260 secondary school students (123 girls and 137 boys) who studied in RPBS of Hassa, Kırıkhan, Reyhanlı and Yayladağ counties. "UCLA Loneliness Scale" originally designed by Russel, Peplau and Ferguson (1978) and "BECK HOPELESSNESS SCALE" (BHS) designed by Beck et al. (1974) were used in order to determine hopelessness and loneliness levels of the participants. Hopelessness and loneliness levels of the students were compared in terms of gender, being sports-players or sedentary, sports-age according to whether they played sports or not. As a result, we could not found any statistically significant differences in loneliness and hopelessness levels between sports-players and sedentaries in terms of gender variable (P>0.05). The correlations performed between the participants' scores of hopelessness and loneliness showed that as loneliness increased so did hopelessness (p<0.1); however, there was an adverse correlation between hopelessness levels and sports-age and it was found out that hopelessness levels decreased as the sports-age increased (p<0.1).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIRIMOĞLU, H., FİLAZOĞLU, G. Ç. (2010). Yatılı ilköğretim okulu 6. 7. ve8. sınıf öğrencilerinin spor yapma durumlşarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzyelerinin incelenmesi (Hatay ili örneği). SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 101–108. https://ajindex.com/articles/313352

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Gözübüyük, S., Açıklamalı Türk Anayasaları, Turhan Kitapevi, s.210-211, Ankara, 1993. 2.Yiğit, B., Bayrakdar, M., Okul - Çevre İlişkileri, Pagem A Yay.1. baskı, s.187,Ankara,2006. 3.Siyez, D.M., Aysan, F., "Ergenlerde Görülen Problem Davranışların Psiko-Sosyal Risk Faktörleri ve Koruyucu Faktörler Açısından Yordanması", Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, XX(1). s.145-171. 2007. 4.Balseven, A., Ö.zdemir, Ç., Tuğ, A., Hancı, H., B.Doğan,Y., "Madde Kullanımı, Bağımlılıktan Korunma ve Medya", Sted Der. 11(3), s. 91-93. 2002. 5.Yılmazçetin Eke, C., Taner S., Öğel, K. "İstanbul Örnekleminde Ergenlerde Riskli Davranışların Yaygınlığı ve Sosyodemografik Etkenlerle İlişkisi" II. Ulusal Alkol ve Madde Bağımlılığı Kongresi, Bodrum, Poster Bildirimi. 2005. 6.Akman, Y., Korkut, F., "Umut Ölçeği Üzerine Bir Çalışma", Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı:9, s.193-202. 1993. 7.Tümkaya, S., "Ailesi Yanında, ve Yetiştirme Yurdunda Kalan Ergenlerin Umutsuzluk Düzeylerinin Karşılaştırılması", Gazi Üniversitesi,Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 3(4), s. 445-457. 2005. 8.Kutlu, M., Özürlü Çocuğu Olan Anne Babaların Umutsuzluk Düzeylerinin Belirlenmesi. Doktora Tezi. On Dokuz Mayıs Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Samsun.1998. 9.Ellis, T.E., "The Hopelessness Scale and Social Desirability: More.Data and a Contribution from the İrrasyonel Beliefs Test", Journal of Clinical Pschology, 41:(5), pp. 634 - 638. 1985. 10.Harter, S., Marold, D. B., Whitesell, N. R., "Model of Psychosocial Risk Factors Leading to Suicidal ideation in Young Adolescents". Development and Psychopathol, 4:(1), pp.167- 188. 1992. 11.Fasko, S., Fasko, D., "Suicidal Behavior in Children". Psychology: A JR Human Behavior. 27(28), pp.10 -16. (1990-1991). 12.Young, M. A., Fogg, L. F., Akiskal, H., Maser, J., "Stable Trait Components of Hopelessness. Baseline and Sensivity to Depression", Journal of Abnormal Psychology, 105 (2), pp.155 - 165. 1996. 13.Bayam, G., Dilbaz, N., Bitlis, V., Holat, H., Tüzer, T., "İntihar Davranışı ile Depresyon, Ümitsizlik, İntihar Düşüncesi İlişkisi: İntihar Davranış Ölçeği Geçerlilik, Güvenirlik Çalışması", Kriz Dergisi, 3(1-2), s.253-255.1995. 14.Haran, S., Aydın, O., "Depresyon, Umutsuzluk, Sosyal Beğenirlik ve Kendini Kurgulama Düzeylerinin İntihar Fikirleri ile İlişkisi", Kriz Dergisi, 3 (1-2): s. 218-222, 1995. 15.Yerlikaya, İ., Bilişsel - Davranışçı Yaklaşıma ve Hobi Terapiye Dayalı "Umut Eğitimi Programlarının İlköğretim Öğrencilerinin Umut