Dergiler / SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Spor etkinlik kişiliği ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği

VALIDITY AND RELIABILITY OF THE SPORTING EVENT PERSONALITY SCALE

Sayfa
245–258
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, elde edilen veriler Spor Etkinlik Kişiliği Ölçeğinin Türk dili ve kültürü için geçerli ve güvenir bir ölçme aracı olduğunu desteklemiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Lee ve Cho (2012) tarafından geliştirilen Spor Etkinlik Kişiliği Ölçeğinin Türk kültürü ve diline uygunluğunun test edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemi 12.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, elde edilen veriler Spor Etkinlik Kişiliği Ölçeğinin Türk dili ve kültürü için geçerli ve güvenir bir ölçme aracı olduğunu desteklemiştir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2012 · 191 katılımcı
⚙️Değişkenler:Spor etkinliği · etkinlik kişiliği · geçerlik ve güvenirlik

Özet

Bu çalışmada Lee ve Cho (2012) tarafından geliştirilen Spor Etkinlik Kişiliği Ölçeğinin Türk kültürü ve diline uygunluğunun test edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 12. Uçurtma Şenliğine katılan kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 191 katılımcıdan oluşmuştur. Araştırma verileri etkinlik sırasında yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak anket aracılığıyla toplanmıştır. Uyarlama sürecinin ilk aşamasında ölçeğin dil eş değerliliği sağlanmış ve uzman görüşü alınmıştır. Sonraki aşamada ölçek yapısının keşfedilmesi için Açımlayıcı Faktör Analizinden (AFA) yararlanılmıştır. AFA sonucunda ortaya çıkan yapı Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ile test edilmiştir. Ayrıca test tekrar test, iç tutarlılık ve madde-toplam korelasyon analizleri ile güvenirlik testleri yapılmıştır. Analiz sonucunda özen, bağımsız, fit (uygun), gelenek ve eğlence boyutlarından oluşan 22 maddeli bir yapı elde edilmiştir. Sonuç olarak, elde edilen veriler Spor Etkinlik Kişiliği Ölçeğinin Türk dili ve kültürü için geçerli ve güvenir bir ölçme aracı olduğunu desteklemiştir

Abstract

In this study, it is aimed to evaluate Sporting Event Personality Scale developed by Leo and Cho (2012) in terms of it compliance with Turkish culture and language. The sample of study consisted of 191 participants who were selected by convenience sampling method, participated in 12th Kite Festival. Data were collected through questionnaires using face-to-face interview techniques during the event. In the first phase of the adaptation process language equivalent version of the scale was provided and expert opinion was obtained. For the exploring of scale structure Exploratory Factor Analysis (EFA) was used. The result of the exploratory factor analysis was tested with a Confirmatory Factor Analysis (CFA). In addition, reliability of the scale was tested using test-retest method, internal consistency and item-total correlation analysis. The analysis resulted in a new 22-item structure including 5 dimensions such as diligence, uninhibitedness, fit, tradition and amusement. The results of this study indicated that Sporting Event Personality Scale is a valid and reliable measurement tool for Turkish culture and language

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEVİK, H., ŞİMŞEK, K. Y., MERCANOĞLU, A. O., BAYRAM, A. (2018). Spor etkinlik kişiliği ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 245–258. https://ajindex.com/articles/313278

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aaker JL. (1997): Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research 34, 347–56.
  2. Anderson JC, Gerbing DW. (1984): The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
  3. Ayyıldız H, Cengiz E. (2006): Pazarlama Modellerinin Testinde Kullanılabilecek Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 11 (1), 63-84.
  4. Bagozzi RP, Yi Y. (2011):
  5. Specification, Evaluation, Interpretion of Structural Equation Models. Academy of Marketing Science, 40, 8-14.
  6. Baş M. (2008): Spor sponsorluğu ve spor federasyonlarının sponsorluğa bakışı üzerine bir araştırma. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 111-124.
  7. Bek N, Şimşek E, Erel S, Yakut Y, Uygur F. (2009): Turkish version of ımpact on family scale: A study of reliability and validity, Health Qual Life Outcomes, 2(4), 1-7.
  8. Berber S. (2015): Spor etkinliklerinde gönüllü motivasyonu: 2011 Avrupa Gençlik Olimpiyatları Örneği. Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi. Browne MW, Cudeck R. (1993): Alternative ways of assessing model fit, In Bollen, K., and Long, S. (eds.), Testing Structural Equation Models. Sage, Beverly Hills, CA, 136–162.
  9. Brown TA. (2006): Confirmatory factor analysis for applied research (First Edition). NY: Guilford Publication, Inc. Čáslavová E, Petráčková J. (2011): The brand personality of large sport events. Kineziologija, 43(1), 91-106.
  10. Child D. (1970): The essentials of factor analysis. Holt, Rhinehart and Winston, London. Cole DA. (1987): Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55(4), 584. Çokluk Ö, Şekercioğlu G, Büyüköztürk Ş (2012): Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik spss ve lisrel uygulamaları (2. Baskı). Ankara:
  11. Pegem Akademi. Dağ İ. (2002): Kontrol Odağı ölçeği: Ölçek geliştirme, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 17(49), 77-90.
  12. Dever A, Şeran F. (2010): Spor Sosyolojisi: Tarihsel ve güncel boyutlarıyla spor ve toplum. İstanbul:
  13. Başlık Yayın Grubu. Gefen D, Straub D, Boudreau MC. (2000): Structural equation modeling and regression: Guidelines for research practice. Communications of the Association for Information Systems, 4(1), 7. Greene, T. (1990): The secrets of successful public relations and ımage-making. Butterworth-