Dergiler / Rekabet Dergisi / 2011 / Cilt: 12 - Sayı: 3

ABD, AB ve Türk rekabet hukukunda tazminat davalarının önündeki usuli engeller

Sayfa
85–178
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çerçevede, kolektif hukuki himayeye yönelik davalar (toplu davalar), delillere erişim, zamanasımı ve dava masrafları konuları öne çıkan usuli engeller olarak belirlenmiş ve mukayeseli hukuktaki durum dikkate alınarak Türk rekabet hukukundaki tazminat davalarına ilişkin önerilere yer verilmistir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, etkili bir rekabet hukuku uygulaması için özel hukuk alanında öngörülen yaptırımların yaygınlaştırılması ve etkin kılınması gerektiği kabulünden hareket edilerek, tazminat davalarının önündeki usule ilişkin engellerin neler olduğu ve bu engellerin giderilmesi için neler yapılması gerektiği değerlendirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Konunun bu şekilde sınırlandırılmasında, Türk rekabet hukukunda bugüne kadar yeterince uygulama alanı bulamayan tazminat davaları hakkında yapılan çalışmaların, daha ziyade bu davaların esasına ilişkin konular üzerinde yoğunlaşması etkili olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çerçevede, kolektif hukuki himayeye yönelik davalar (toplu davalar), delillere erişim, zamanasımı ve dava masrafları konuları öne çıkan usuli engeller olarak belirlenmiş ve mukayeseli hukuktaki durum dikkate alınarak Türk rekabet hukukundaki tazminat davalarına ilişkin önerilere yer verilmistir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalede, etkili bir rekabet hukuku uygulaması için özel hukuk alanında öngörülen yaptırımların yaygınlaştırılması ve etkin kılınması gerektiği kabulünden hareket edilerek, tazminat davalarının önündeki usule ilişkin engellerin neler olduğu ve bu engellerin giderilmesi için neler yapılması gerektiği değerlendirilmektedir. Konunun bu şekilde sınırlandırılmasında, Türk rekabet hukukunda bugüne kadar yeterince uygulama alanı bulamayan tazminat davaları hakkında yapılan çalışmaların, daha ziyade bu davaların esasına ilişkin konular üzerinde yoğunlaşması etkili olmuştur. Bu çerçevede, kolektif hukuki himayeye yönelik davalar (toplu davalar), delillere erişim, zamanasımı ve dava masrafları konuları öne çıkan usuli engeller olarak belirlenmiş ve mukayeseli hukuktaki durum dikkate alınarak Türk rekabet hukukundaki tazminat davalarına ilişkin önerilere yer verilmistir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNDÜZ, H., KOYUNCU, T. (2011). ABD, AB ve Türk rekabet hukukunda tazminat davalarının önündeki usuli engeller. Rekabet Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 3, 85–178. https://ajindex.com/articles/302752

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. ABİK Y. (2010), “Normun Koruma Amacı Teorisi”, AÜHFD, Cilt 59, Sayı 3, s. 345-448.
  2. AKİL, C. (2009), “Medeni Yargılama Hukukunda Mahkemelerce Yapılan Delil Tespiti”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 58, Sayı 1. AKSOY, N. (2004), Rekabetin Korunması Hakkında Kanuna Aykırılığın Özel Hukuk Alanındaki Sonuçları, Rekabet Kurumu Uzmanlık Tezleri Serisi, No: 52, Ankara.
  3. ALANGOYA, Y, (1979), Medeni Usul Hukukunda Vakıaların ve Delillerin Toplanmasına İliskin İlkeler, Đstanbul Üniversitesi Yayınları, Đstanbul ALDEMİR, H. (2009),
  4. Yargılama Giderleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara. ANTITRUST MODERNIZATION COMMISSION (AMC) (2007), Report and Recommendations. http://govinfo.library.unt.edu/amc/report_recommendation/amc_final_report.pdf
  5. ARI, M.H., G. KEKEVĐ ve E. AYGÜN (2008), “Rekabet Kurulu’nun Kartellere Uyguladığı Para Cezalarının Değerlendirilmesi”, Rekabet Hukukunda Güncel Gelişmeler Sempozyumu-VI, s. 119-184,
  6. Rekabet Kurumu Yayınları,
  7. Ankara.
  8. ARI, M. H. ve E. AYGÜN (2009), “Rekabet Kurulu’nun Ceza Yönetmeliği: Yeni Bir Dönemin Ayak Sesleri”, Rekabet Dergisi, Sayı 40, s. 7-71. ASLAN, Đ. Y. (2007),
  9. Rekabet Hukuku, Ekin Kitabevi,
  10. Bursa. ATA, Ç. D. (2010), Rekabeti Kısıtlayıcı Anlaşmalara Olumlu Yaklaşım: Rule of Reason Işığında Roma Antlaşması 81. Madde ve Muafiyet, Rekabet Kurumu uzmanlık Tezleri Serisi, No: 109, Ankara.
  11. BADUR, E. (2001), Türk Rekabet Hukukunda Rekabeti Sınırlayıcı Antlasmalar (Uyumlu Eylem ve Kararlar), Rekabet Kurumu Lisansüstü Tez Serisi, No: 6, Ankara.
  12. BAUMGARTNER, S. P. (2007), “Class Actions and Group Litigation in Switzerland”, Northwestern Journal of International Law and Business, Cilt 27, s.301-349.
  13. BEYAZ KİTAP (2008),
  14. European Commission, WHITE PAPER, Damages Actions for Breach of EC Antitrust Rules, Brussels, 2.4.2008,
  15. COM (2008) 165. BİLGEN, M. (2010),
  16. Özel Hukukta Zamanaşımı, Adalet Yayınevi,
  17. Ankara.
  18. BOLATOĞLU, H. (2010), “Turkey”, A. A. Foer ve J. W. Cuneo (der.), The International Handbook on Private Enforcement of Competition Law içinde,s. 414-432,
  19. Edward Elgar Publishing Limited, Cheltenham, UK, Massachusetts, USA. BRKAN, M. (2005), “Procedural Aspects of Private Enforcement of EC Antitrust Law: Heading Toward New Reform?”, 28 World Competition 479. BROWN, B. D., K. M. KONOPKA ve C. J. CORMIER (2010), “Private Recovery Actions in the United States”, The Antitrust Review of the Americas 2010,
  20. Global Competition Review, London, UK. BUXBAUM, H. L. (2007), “Private Enforcement of Competition Law in the United States - of O