KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Denizel Fitoplanktonun Ekolojik Önemi ve Küresel İklim Değişikliğindeki Rolü

Elif Eker Develi
Sayfa
285–293
Yayın Tarihi
2011-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Biyosferdeki bitki kütlesinin sadece %0,2’sine karşılık gelen fakat tüm deniz canlılarının direk veya dolaylı olarak besin kaynağı olan fitoplanktonun çağın en büyük sorunlarından biri olan küresel ısınmayı etkileyebildiği düşünüldüğünde bu organizmaların ekosistemdeki yeri ve önemi daha iyi anlaşılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu derlemenin amacı bitkisel planktonun ekolojik önemini ve iklim değişikliğindeki rolünü incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İki farklı mekanizma ile fitoplanktonun küresel ısınmayı azaltabileceği önerilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Biyosferdeki bitki kütlesinin sadece %0,2’sine karşılık gelen fakat tüm deniz canlılarının direk veya dolaylı olarak besin kaynağı olan fitoplanktonun çağın en büyük sorunlarından biri olan küresel ısınmayı etkileyebildiği düşünüldüğünde bu organizmaların ekosistemdeki yeri ve önemi daha iyi anlaşılmaktadır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fitoplankton · besin zinciri · küresel ısınma

Özet

Bu derlemenin amacı bitkisel planktonun ekolojik önemini ve iklim değişikliğindeki rolünü incelemektir. Denizlerde besin zincirinin en alt halkasını oluşturan fitoplanktonun karbon üretimi dünya birincil üretiminin yarısını karşılamaktadır. Fitoplankton yeryüzündeki oksijenin de yarısını üretmektedir. Bu tek hücreli organizmalar küresel iklim değişikliğinde de rol oynamaktadır. İki farklı mekanizma ile fitoplanktonun küresel ısınmayı azaltabileceği önerilmiştir. Birincisinde bu fitoplankton atmosferden karbondioksiti alıp organik karbona çevirir ve ölen organizmalarla deniz tabanına gönderilir. Dolayısıyla atmosferdeki karbondioksit miktarı azalarak sera etkisi azaltılmış olur. İkinci mekanizma okyanuslarda yaygın olarak görülen bazı fitoplankton gruplarından çıkan dimetilsülfat gazı ile gerçekleşir. Bu gaz atmosferde sülfat aerosollerine yükseltgenerek bulut yoğunlaşma çekirdeği olarak görev yapar. Bulut oluşumu güneş ışınlarının yeryüzüne ulaşmasını engelleyeceği için bu gazın küresel bir soğumaya yol açabileceği belirtilmiştir. Biyosferdeki bitki kütlesinin sadece %0,2’sine karşılık gelen fakat tüm deniz canlılarının direk veya dolaylı olarak besin kaynağı olan fitoplanktonun çağın en büyük sorunlarından biri olan küresel ısınmayı etkileyebildiği düşünüldüğünde bu organizmaların ekosistemdeki yeri ve önemi daha iyi anlaşılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Develi, E. E. (2011). Denizel Fitoplanktonun Ekolojik Önemi ve Küresel İklim Değişikliğindeki Rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 285–293. https://ajindex.com/articles/267486

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research (10 Haziran 2007). Iron fertilization of oceans: A real option for carbon dioxide reduction?. Science Daily,. İnternetten 15 Temmuz 2009’da elde edilmiştir. Armstrong R.A., Lee C., Hedges J.I., Honjo S., ve Wakeham S.G. (2001). A new, mechanistic model for organic carbon fluxes in the ocean based on the quantitative association of POC with ballast minerals. Deep Sea Research Part II: Topical Studies in Oceanography, 49, 219-236.
  2. Becquevort, S., Lancelot, C., and Schoemann, V. (2007). The role of iron in the bacterial degradation of organic matter derived from Phaeocystis Antarctica. Biogeochemistry, 83, 119–135.
  3. Boyd, P.W., Watson, A.J., Law, C.S., Abraham, E.R., Trull, T., et al. (2000). A mesoscale phytoplankton shift bloom in the polar Southern Ocean stimulated by iron fertilization. Nature, 407, 695-702.
  4. Boyd, P.W., Jickells, T., Law, C.S., Blain, S., Boyle, et al. (2007). Mesoscale Iron Enrichment Experiments 1993-2005: Synthesis and Future Directions. Science, 315, 612. Charlson, R. J., Lovelock, J. E., Andreae, M. O., ve Warren, S. G. (1987). Oceanic phytoplanton, atmospheric sulphur, cloud albedo and climate. Nature, 326, 655-661.
  5. Coale, K.H., Johnson, K.S., Chavez, F.P., Buesseler, K.O., Barber, R.T., et al. (2004). Southern Ocean Iron Enrichment Experiment: Carbon Cycling in High- and Low- Si Waters. Science, 304, 408-414.
  6. Doney S.C. ve Schimel, D.S. (2007). Carbon and climate system coupling on timescales from the Precambrian to the Anthropocene. Annual Review of Environment and Resources, 32, 31–66.
  7. Duce, R.A. ve Tindale, N.W. (1991). Chemistry and biology of iron and other trace metals. Limnology and Oceonography, 36, 1715-1726.
  8. Ducklow H.W., Steinberg D.K., ve Buesseler K.O. (2001). Upper ocean carbon export and the biological pump. Oceanography, 14, 50-58.
  9. Field, C.B, Behrenfeld M.J, Randerson J.T, ve Falkowski, P. (1998). Primary production of the biosphere: integrating terrestrial and oceanic components. Science, 281, 237-240.
  10. Geider, R., Delucia, E.H., Falkowski, P.G., Finzi, A.C., Grime, J.P., et al. (2001). Primary productivity of the planet earth: biological determinants and physical constraints in terrestrial and aquatic habitats. Global Change Biology, 7, 849-882.
  11. Houghton J.T., Meiro Filho L.G., Callander B.A., Haris N., Kattenburg A., et al. (1996). Climate change 1995, the science of climate change. Cambridge University Press. Intergovernmental Panel on Climate Change, IPCC,