Dergiler / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Iğdır Ovası Taban Koşullarında Adi Fiğ (Vicia sativa L.) Çeşitlerinin Kuru Ot Verimi ve Kalite Özelliklerinin İncelenmesi

Investigation of Dry Hay Yield and Quality Characteristics of Common Vetch (Vicia sativa L.) Cultivars for in Igdir Plain Download Conditions

Sayfa
67–76
Yayın Tarihi
2015-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Oysa en yüksek HP, KMS, SE, ME ve NYD birinci yılda elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, kurak iklim özelliğe sahip Iğdır ovası taban arazilerinde kuru ot verimi ve kalite özellikleri açısından en uygun adi ğ çeşidi veya çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla Iğdır Üniversitesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi istasyonunda Türkiye de tescil edilen 13 adi ğ çeşidi ve bir yerel popülasyonun kuru ot verimi (KOV), ham protein oranı (HP), nötr çözücülerde çözünemeyen lif (NDF), asit çözücülerde çözünemeyen lif (ADF), asit çözücülerde çözünemeyen lignin (ADL) kuru madde sindirilebilirliği (KMS), sindirilebilir enerji (SE), metabolik enerji (ME) ve nispi yem değerleri (NYD) incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Oysa en yüksek HP, KMS, SE, ME ve NYD birinci yılda elde edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Adaptasyon · besin değerleri · çeşit

Özet

Bu araştırma, kurak iklim özelliğe sahip Iğdır ovası taban arazilerinde kuru ot verimi ve kalite özellikleri açısından en uygun adi ğ çeşidi veya çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla Iğdır Üniversitesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi istasyonunda Türkiye de tescil edilen 13 adi ğ çeşidi ve bir yerel popülasyonun kuru ot verimi (KOV), ham protein oranı (HP), nötr çözücülerde çözünemeyen lif (NDF), asit çözücülerde çözünemeyen lif (ADF), asit çözücülerde çözünemeyen lignin (ADL) kuru madde sindirilebilirliği (KMS), sindirilebilir enerji (SE), metabolik enerji (ME) ve nispi yem değerleri (NYD) incelenmiştir. Araştırma 2013 ve 2014 de olmak üzere iki yıl süreyle tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen tüm parametreler açısından adi ğ çeşitlerinde ve ekim yıllarında önemli farklar görülmüştür. Araştırmada incelenen çeşitlerde kuru ot verimi 213.35-547.88 kg da-1, HP %15.15-20.69, NDF %40.63-47.27, ADF %28.94-35.71, ADL %4.39-7.06, KMS %61.08-66.35, SE 2.90-3.11 Mcal kg-1, ME 2.38-2.55 Mcal kg-1 ve NYD 121.75-149.90 arasında değişmiştir. İki yıllık birleştirilmiş ortalamalara göre Gülhan 2005, Orakefe ve Bakır-2001 çeşitleri diğer türlere göre daha yüksek kuru ot verimi üretmiştir. Türler arasında en yüksek SE, ME, KMS, NYD’leri Görkem ve Alınoğlu-2001’de ölçülürken, HP oranı Emir çeşidinde belirlenmiştir. Oysa en düşük ADL içeriği Özveren çeşidinde, ADF ve NDF yüzdeleri ise Görkem de tespit edilmiştir. Yıllar arasında ise ikinci yıl birinci yıla göre daha yüksek NDF, ADF, ADL ve kuru ot verimi üretmiştir. Oysa en yüksek HP, KMS, SE, ME ve NYD birinci yılda elde edilmiştir.

Abstract

This research was carried out to determine the most appropriate common vetch variety or varieties in terms of dry matter yield and quality characteristics in bottom land of Igdir Plain with arid region. For this purpose, hay yield (HY), crude protein (CP), neutral detergent ber (NDF), acide detergent ber (ADF), acide detergent lignin (ADL), dry matter digestibility (DMD), digestibility energy (DE) and metabolic energy (ME) and relative feed values (RFV) of 13 common vetch registered in Turkey and one local population were examined in Igdir University Agricultural Application and Research Station. The research was established randomized block design with three replications for two years in 2013 and 2014. According to the results, signi cant differences in all examined parameters in terms of common vetch cultivars and sowing years has been observed. In the research, It ranged from 213.35 to 547.88 kg-1 for hay yield, from 15.15 to 20.69% for HP, from 40.63 to 47.27% for NDF, form 28.94 to 35.71% for ADF, from 4.39 to 7.06% for ADL, from 61.08 to 66.35% for DMD, from 2.90 to 3.11 Mcal kg-1 for DE, from 2.38 to 2.55 Mcal kg-1 for ME and from 121.75 to 149.90 for RFV of vetch cultivars. According to the two-year combined averages, Gülhan-2005 Orakef and Bakır-2001 cultivars produced higher hay yields than other cultivars. While the highest DE, ME, DMD, RFV were measured in Görkem and Alınoğlu-2001, HP rates was measured in Emir cultivar. While the lowest ADL content was determined in Özveren cultivar, ADF and NDF percentages were found in Görkem. According to years, higher NDF, ADF, ADL and hay yield has produced in the second year. However, the highest HP, DMD, DE, ME and RFV were obtained in the first year.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEMEL, S., KESKİN, B., YILDIZ, V., KIR, A. E. (2015). Iğdır Ovası Taban Koşullarında Adi Fiğ (Vicia sativa L.) Çeşitlerinin Kuru Ot Verimi ve Kalite Özelliklerinin İncelenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 67–76. https://ajindex.com/articles/257410

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Acar Z, Sabancı CO, Tan M, Sancak C, Kızılşimşek M, Bilgili U, Ayan İ, Karagöz A, Mut H, Aşcı ÖÖ, Başaran U, Kır B, Temel S, Yavuzer GB, Kırbaş R, Pelen MA, 2015. Yem bitkileri üretiminde değişimler ve yeni arayışlar. Türkiye Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongresi. 508-547.
  2. Albayrak S, Türk M, Sevimay CS, 2013. Göller yöresinde adi yonca (Medicago sativa L.) populasyonlarının toplanması ve karakterizasyon çalışmaları. Türkiye X. Tarla Bitkileri Kongresi, 10-13 Eylül 2013
  3. Konya, Cilt 3. s. 117-124.
  4. Altınok S, Türk M, Erol T, Akçelik Somay E, 2013. Doğal yonca populasyonlarında tohum veriminin ve verim unsurlarının belirlenmesi. Türkiye X. Tarla Bitkileri Kongresi, 10-13 Eylül 2013
  5. Konya, Cilt 3. s. 366-372. Anonim 2014. Başbakanlık DMİ Genel Müdürlüğü Meteroloji Bültenleri. Ankara.
  6. Ammar H, López S, Andrés S, 2010. In uence of maturity stage of forage grasses and leguminous on their chemical composition and in vitro dry matter digestibility. Options Méditerranéennes, A no. 92, 199-203. AOAC 1990. Of cial Method of Aanalysis. 15th. edn. Association of Of cial Analytical Chemist, Washington, DC. USA, 1990. Ayan İ, Acar Z, Başaran U, Önal Aşçı Ö, Mut H, 2006. Samsun ekolojik koşullarında bazı burçak (Vicia ervilia L.) hatlarının ot ve tohum verimlerinin belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 2006, 21(3): s.318-322.
  7. Balabanlı C, Kara B, 2003. Adi ğ (Vicia sativa L.) hatlarının Isparta koşullarında bazı bitkisel ve tarımsal özelliklerinin belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi. Ankara, 2003. 12(1/2): s.57-63.
  8. Ball DM, Collins M, Lace eld GD, Martin NP, Mertens DA, Olson KE, Putnam DH, Undersander DJ, Wolf MW, 2001. Understanding forage quality. American Farm Bureau Federation Publication, 1-01,
  9. Park Ridge, IL. Bucak B, 2007. Bazı ğ (Vicia spp.) hat ve çeşitlerinin Harrran Ovası şartlarında tarımsal karakterlerinin belirlenmesi. HR.Ü.Z.F.Dergisi, 11(3/4): 53-58.
  10. Bulur V, Çelik N, 1996. Bazı seçilmiş adi ğ (Vicia sativa L.) hat ve çeşitlerinin verim ve önemli tarımsal özellikleri. Türkiye 3. Çayır-Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 479-485, 17-19
  11. Haziran, Erzurum. Caballero R, Haj Ayed M, Galvez JF, Hernaız PJ, 1995. Yield components and chemical composition of some annual legumes under continental mediterranean conditions. Int J Agric Sci Agricolture Mediterranea, 125, 220-230. Çaçan E, Aydın A, Başbağ M, 2015. Bingöl Üniversitesi yer