Dergiler / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Nano-CuO İle Hazırlanan Kompozit Kil Karışımlarının Kıvam Limitleri, pH ve Elektrik İletkenlik Özelliklerinin İncelenmesi

Investigation of Liquid Limit, pH and Electrical Conductivity Properties of Composite Clay Mixtures Prepared With Nano-CuO

Sayfa
290–298
Yayın Tarihi
2020-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer taraftan, nano-CuO katkı oranı arttıkça pH ve elektrik iletkenlik değerlerinin arttığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Nano malzemelerin kullanım alanları her geçen gün artmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma kapsamında, % 0.5, %1, %2 ve %3 oranlarında nano-CuO, yüksek plastisiteli kil ile interkalasyon yöntemi kullanılarak karıştırılmış ve elde edilen kompozit kil örneklerinin kıvam limitleri, pH ve elektrik iletkenlik özelliklerinin nano-CuO oranı ile değişimi incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Diğer taraftan, nano-CuO katkı oranı arttıkça pH ve elektrik iletkenlik değerlerinin arttığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Nanopartikül · bakır oksit · kil

Özet

Nano malzemelerin kullanım alanları her geçen gün artmaktadır. Günümüzde birçok alanda olduğu gibi inşaat mühendisliğinde de nano partiküllerin kullanılabilirliği araştırmacıların dikkatini çekmektedir. Çalışma kapsamında, % 0.5, %1, %2 ve %3 oranlarında nano-CuO, yüksek plastisiteli kil ile interkalasyon yöntemi kullanılarak karıştırılmış ve elde edilen kompozit kil örneklerinin kıvam limitleri, pH ve elektrik iletkenlik özelliklerinin nano-CuO oranı ile değişimi incelenmiştir. Nanopartikülün eklenmesi likit limit değerlerini arttırırken, plastik limit değerlerinde göreceli olarak bir düşüşe neden olmuştur. Diğer taraftan, nano-CuO katkı oranı arttıkça pH ve elektrik iletkenlik değerlerinin arttığı tespit edilmiştir.

Abstract

The usage areas of nano materials are increasing day by day. As in many other fields, the availability of nano-particles in civil engineering attracts the attention of researchers. In this study, 0.5%, 1%, 2% and 3% nano-CuO was mixed with high plasticity clay by using intercalation method and the changes of consistency limits, pH and electrical conductivity properties with nano-CuO ratio of the composite clay samples were investigated. The addition of the nanoparticle increases the liquid limit values, also resulting in a relative decrease in the plastic limit values. On the other hand, as the ratio of nano-CuO additives increases, pH and electrical conductivity values increase.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ZAİMOĞLU, A. Ş., ALTUN, F., IŞIK, F., AKBULUT, R. K. (2020). Nano-CuO İle Hazırlanan Kompozit Kil Karışımlarının Kıvam Limitleri, pH ve Elektrik İletkenlik Özelliklerinin İncelenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 290–298. https://ajindex.com/articles/256979

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abu-Hassanein HS, Benson CH and Blotz LR, 1996, The Electrical Resistivity of Compacted Clays. Journal of Geotechnical Engineering, 122(5): 397–406. Akbulut RK, 2008. Yüzey aktif madde ile muamele edilen kilin bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Arabani M, Haghi AK, Mohamadzadeh Sani A, Kambozia N, 2012. Use of nanoclay for improvement the microstructure and mechanical properties of soil stabilized by cement. Proceeding of the 4th International Conference on Nanostructures (ICNS4), 12–14 March 2012,
  2. Kish Island, Iran. ASTM D 698-00a, 2003. Standard Test Method for Laboratory compaction Characteristics of Soil Using Standard Effort. AnnualBook of ASTM Standards, American Society For Testing and Materials, 04.08,West Conshohocken, pp. 78–87. ASTM D 4318, 2003. Standart Test Methods for Liquid Limite, Plastic Limit, and Plasticity Index of Soils. Annual Book of ASTM Standards, American Society For Testing and Materials, 04.08, West Conshohocken, pp. 582-595. Baykara T, 2008. Malzeme Enstitüsü Nano-malzeme Araştırmaları. Nano Teknolojide Ürüne Dönüştürülebilir Araştırma ve Ticarileştirme Konferansı ve Proje Pazarı, 22-23 Aralık 2008, İstanbul. Bryson LS and Bathe A, 2009, Determination of Selected Geotechnical Properties of Soil Using Electrical Conductivity Testing. Geotechnical Testing Journal, Vol. 32, No. 3 BS 1377-2, 1990. Methods of test for soils for civil engineering purposes. Classification tests. British Standard, 31 August 1990. Ghasabkolaei N, 2013. The Effect of Using Nanoparticles on Geotechnical Properties of Cement-Stabilized Clay. Babol Noshirvani University of Technology Graduate School of Natural and Applied Sciences, Master Thesis (Printed). Kalinski RJ and Kelly WE, 1993. Estimating Water Content of Soils from Electrical Resistivity. Geotechnical Testing Journal, 16(3): 323–329.
  3. Kananizadehn N, Ebadi T, Rizi SEM, Khoshniat SA, 2011. Behavior of nanoclay as an additive in order to reduce Kahrizak landfill clay permeability. 2nd International Conference on Environmental Science and Technology, 26–28 February 2011,
  4. Singapore. Lee SY, Cho JW, Hahn PS, Lee M, Lee BY, Kim JK, 2005. Microstructural changes of reference montmorillonites by cationic surfactants. Applied Clay Science, 30: 174-180.
  5. Lou HL, Hsiao DH, Lin CK, 2012. Cohesive soil stabilized using sewage sludge ash/cement and nano aluminum oxide. International Journal of Transportation Science and Technology, 1 (1): 83–