KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Trakya Eğitim Dergisi / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 1

ÖZEL GEREKSINIMLI BIREYLERE YÖNELIK ÖĞRETMEN SOSYAL KABUL ÖLÇEĞI’NIN GELIŞTIRILMESI, GEÇERLIK VE GÜVENIRLIK ÇALIŞMASI

Osman AKTAN
Sayfa
315–332
Yayın Tarihi
2021-01-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına dayanarak, Öğretmen Sosyal Kabul Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir sonuçlar verdiği ve özel gereksinimli bireylere yönelik öğretmenlerin sosyal kabul düzeylerini ölçmek amacıyla kullanılabileceği söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada, öğretmenlerin özel gereksinimli bireylere ilişkin sosyal kabul düzeylerini ölçmeye ilişkin bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma 2018-2019 eğitim-öğretim yılında gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına dayanarak, Öğretmen Sosyal Kabul Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir sonuçlar verdiği ve özel gereksinimli bireylere yönelik öğretmenlerin sosyal kabul düzeylerini ölçmek amacıyla kullanılabileceği söylenebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2018-2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Öğretmen · özel gereksinimli birey · sosyal kabul

Özet

Bu araştırmada, öğretmenlerin özel gereksinimli bireylere ilişkin sosyal kabul düzeylerini ölçmeye ilişkin bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma 2018-2019 eğitim-öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu dört ayrı grup olmak üzere toplam 930 öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada ölçeğin, kapsam ve yapı geçerliği için pilot uygulama yapılmış ve uzman görüşleri alınmıştır. Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri sonucunda, 31 maddeli ve iki alt boyutlu bir ölçek yapısına ulaşılmıştır. Öğretmen Sosyal kabul Ölçeği ile alt boyutlarının güvenirliği; Cronbach Alfa, test tekrar test ve bileşik güvenirlik değerleri ile test edilmiştir. Ölçeği oluşturan maddelerin ayırtetme güçleri, alt ve üst grupların t-testi değerlerinin karşılaştırmaları yoluyla elde edilmiştir. Madde analizi sonuçlarına göre, ölçek formunda yer alan tüm maddelerin ayırt edici olduğu belirlenmiştir. Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda, Öğretmen Sosyal Kabul Ölçeği’ni oluşturan 31 madde ve iki faktörlü model doğrulanmıştır. Araştırma bulgularına dayanarak, Öğretmen Sosyal Kabul Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir sonuçlar verdiği ve özel gereksinimli bireylere yönelik öğretmenlerin sosyal kabul düzeylerini ölçmek amacıyla kullanılabileceği söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKTAN, O. (2021). ÖZEL GEREKSINIMLI BIREYLERE YÖNELIK ÖĞRETMEN SOSYAL KABUL ÖLÇEĞI’NIN GELIŞTIRILMESI, GEÇERLIK VE GÜVENIRLIK ÇALIŞMASI. Trakya Eğitim Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 315–332. https://ajindex.com/articles/248887

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Ainscow, M., & A. Sandill (2010). Developing inclusive education systems: The role of organisational cultures and leadership. International Journal of Inclusive Education 14: 401–16. doi: 10.1080/13603110802504903. Aktan, O. (2018). Kaynaştırma eğitiminde takım destekli bireyselleştirme tekniğinin öğrencilerin ders başarısı derse karşı tutum ve sosyal kabul düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi.
  2. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Aktaş, C., & Küçüker, S. (2002). Bilişsel-duyuşsal odaklı bir programın ilköğretim öğrencilerinin fiziksel engelli yaşıtlarına yönelik sosyal kabul düzeylerine etkisinin incelenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 3 (2), 15-25.
  3. Allen, K. E., & Cowdery, G. E. (2015). The exceptional child: Inclusion in early childhood education (8th ed.). Stamford, CT: Cencage Learning. Alptekin, S. (2010). Akranların sosyal becerilere model olduğu doğrudan öğretimin zihinsel engelli öğrencinin sosyal becerileri kazanması, sürdürmesi, genellemesi ve sosyal kabule etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi.
  4. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Aron, L., & Loprest, P. (2012). Disability and the education system. The Future of Children, 22 (1), 97–122. Doi: 10.1353/foc.2012.0007. Armstrong, F. (2008). Inclusive education. In G. Richards & F. Armstrong (Eds.), Key issues for teaching assistants. Working in diverse and inclusive classrooms. London and New York: Routledge. Arslan, E. (2010). Kaynaştırma uygulamalarına katılan engelli öğrencilerin sosyal kabul düzeylerinin belirlenmesine yönelik ölçek geliştirme çalışması. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir. Aydoğan, C. (2017). Farklı yaşam dönemlerindeki bireylerin zihinsel engelli bireylere ilişkin sosyal kabulleri (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir. Ataman, A. (2011). Özel eğitime giriş. A. Ataman (Ed.). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitime giriş içinde (s. 19-74). Ankara:
  5. Gündüz Eğitim. Avramidis, E. (2013). Self-concept, social position and social participation of pupils with SEN in mainstream primary schools. Research Papers in Education, 28 (4), 421-442. Doi: 10.1080/02671522.2012.673006. Baker, B. L., Blacher, J., Crnic, K. A., & Edelbrock, C. (2002). Behavior problems and parenting stress in families of three-year-old children with and without developmental delays. American Journal on Mental Retardation, 107 (6), 433-444. Doi: 10.1352/0895-8017.
  6. Batu, S., & Kırcaali-İftar, G. (2011). Kaynaştırma. Ankara: Kök.