KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Lozan Perspektifinden Türkiye’de Azınlık Politikaları (1923-2016)

Bilal ERYILMAZ
Mücahit BEKTAŞ
Sayfa
25–50
Yayın Tarihi
2017-10-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan mülakat sonucunda, 2000’li yıllarda demokratikleşme ve Avrupa Birliği ile uyum süreci reformlarıyla bir takım olumlu gelişmelerin sağlandığı, ancak yetersiz kaldığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cumhuriyet idaresinde, Osmanlının son dönemlerinde olduğu gibi, “azınlık sorunu” önemli bir gündem maddesi olarak varlığını korumuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Cumhuriyet idaresi, Osmanlı’dan farklı olarak, yeni bir ulus inşa etme politikasını benimsemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan mülakat sonucunda, 2000’li yıllarda demokratikleşme ve Avrupa Birliği ile uyum süreci reformlarıyla bir takım olumlu gelişmelerin sağlandığı, ancak yetersiz kaldığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Rum-Ortodoks · Ermeni · Yahudi

Özet

Cumhuriyet idaresinde, Osmanlının son dönemlerinde olduğu gibi, “azınlık sorunu” önemli bir gündem maddesi olarak varlığını korumuştur. Cumhuriyet idaresi, Osmanlı’dan farklı olarak, yeni bir ulus inşa etme politikasını benimsemiştir. Bu politika, azınlıkların demografik ve ekonomik yapısı, Lozan’la verilen hakları, dini, eğitsel ve kültürel kurumları üzerinde önemli ölçüde etki etmiştir. Devletin azınlıklara ilişkin politikaları, Lozan Barış Antlaşmasında belirlenen çerçevede, Tek Parti döneminden günümüze kadar ana hatlarıyla dönemsel olarak incelenmiştir. Çalışmanın ampirik araştırma kısmında, gayrimüslim azınlıklar üzerinde uygulanan politikalar, temsilcileriyle yapılan derinlemesine mülakat yöntemiyle belirlenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda Rum-Ortodoks, Ermeni ve Yahudi cemaat temsilcileriyle mülakat gerçekleştirilmiş ve sorunlar eğitim, vakıf, dış politika, vatandaşlık ve cemaat yönetimi olmak üzere beş ana grupta toplanmıştır. Yapılan mülakat sonucunda, 2000’li yıllarda demokratikleşme ve Avrupa Birliği ile uyum süreci reformlarıyla bir takım olumlu gelişmelerin sağlandığı, ancak yetersiz kaldığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, 2000’li yılların başından itibaren açılan yeni politikalar vadisinde, ilişkilerin dini bağlamından uzaklaşarak hukuki temele oturtulması yönünde önemli bir aşamaya geçilmekte olduğu; bu sürecin diğer toplum kesimleri üzerinde olduğu gibi gayrimüslim azınlıklar özelinde de vakıflar ve temel haklar noktasında önemli gelişmelerin yaşanmasına fırsat sağladığı değerlendirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERYILMAZ, B., BEKTAŞ, M. (2017). Lozan Perspektifinden Türkiye’de Azınlık Politikaları (1923-2016). Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 25–50. https://ajindex.com/articles/24805

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. AA. (2015). Azınlık okullarına öğrenci kaydı. Retrieved April 5, 2017, from http://www.hurriyet.com.tr/ azinlik-okullarina-ogrenci-kaydi-29452729 Akturk, S. (2015). Religion and Nationalism: Contradictions of Islamic Origins and Secular Nation-Building in Turkey, Algeria, and Pakistan*. Social Science Quarterly, 96(3), 778–806. http://doi.org/10.1111/ ssqu.12191 Aktürk, Ş. (2009). Persistence of the Islamic Millet as an Ottoman Legacy: Mono-Religious and Anti-Ethnic Definition of Turkish Nationhood. Middle Eastern Studies, 45(6), 897–898.
  2. Anıl, B. (2010). Türkiye-Almanya İlişkileri ve Türkiye’nin AB Üyelik Süreci. Retrieved August 17, 2017, from http://www.bilgesam.org/incele/762/-turkiye-almanya-iliskileri-ve-turkiye’nin-ab-uyelik-sureci/#. WZTC8-IYMo4 Atlı, C. (2014). İngiliz ve Cumhuriyet Arşiv Belgeleri Işığında 6-7 Eylül Olayları. Electronic Turkish Studies, 9(10), 1183–1197.
  3. Babaoğlu, R. (2012). 6/7 Eylül 1955 Olaylarının Türkiye Rumları Üzerindeki Etkileri (1955-1959).
  4. Dicle Üniversitesi,
  5. Diyarbakır. Barkey, K. (2005). Islam and Toleration: Studying the Ottoman Imperial Model. International Journal of Politics, Culture, and Society, 19(1–2), 5–19.
  6. Başgil, A.F. (2014), 27 Mayıs İhtilali ve Sebepleri, 3. baskı, İstanbul:
  7. Kubbealtı. Bebiroğlu, M. (2008). Osmanlı Devleti’nde Gayrimüslim Nizamnameleri. (C. Külekçi, Ed.). İstanbul:
  8. Akademi Matbaası. Beylunioğlu, A. M. (2015). Freedom of Religion and Non-Muslim Minorities in Turkey. Turkish Policy Quarterly, 13(4), 139–147.
  9. Bileydi-Koç, M. (2012). Atatürk’ün Vatandaşlık Anlayışı ve Günümüzde Yahudiler. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, (84), 1–39.
  10. Bozkurt, G. (1996). Gayrimüslim Osmanlı Vatandaşlarının Hukuki Durumu. Ankara:
  11. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  12. Braude, B. (1999). Millet Sisteminin İlginç Tarihi. In G. Eren (Ed.), Osmanlı 4; Toplum (pp. 245–254). Ankara:
  13. Yeni Türkiye Yayınları.
  14. Braude, B. (1982). Foundation Myths of the Millet System. In B. Braude & B. Lewis (Eds.), Christians and Jews in the Ottoman Empire: Functioning of aPlural Society Volume I (pp. 69–88). New York: Holmes&Meier Publishers INC. Coşar, N. (2003). Varlık Vergisi Konusundaki Yolsuzluk Söylentileri. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Dergisi, 58(2), 1–27.
  15. Çanakçı, D., & Caymaz, B. (2014). Kolektif Belleğin Işığında Günümüzde İstanbul Rumları. Alternatif Politika, 6(2), 300–330.
  16. Çelebi, E. (2006). Türk ve Rum Ahalinin Mübadelesine Dair Oluşturulan Komisyonlardan Muhtelit Mübadele Komisyonu ve Faaliyetleri. Erzincan Eğit