KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Akademik İncelemeler Dergisi / 2013 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Avrupa Birliği Uyum Sürecinde Bölgesel Kalkınma Politikaları: Bölgesel Kalkınma Ajansları ve Türkiye Uygulaması

Regional Development Policies in the Process of EU Integration: Regional Development Agencies and Application to Turkey

Bilal ERYILMAZ
Aziz TUNCER
Sayfa
165–189
Yayın Tarihi
2014-07-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalede iç ve dış şartların etkisi ile şekillenen ve Türkiye’nin değişen bölgesel kalkınma politikalarının en belirgin örneğini teşkil eden kalkınma ajanslarının gelişimi bu perspektiften değerlendirilerek gelecekteki konumu yorumlanmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1974’te Avrupa Bölgesel Kalkınma Fonlarının oluşturulmasından sonra zaman içerisinde şekillenen AB bölgesel politikaları 1990 sonrasında AB üyeliği için başvuruda bulunan ülkeler için üyelik öncesi uyum sürecinde ilerleme kaydedilmesi gereken başlıklardan biri olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak bir yandan yerel ölçek ve özel sektörün arayışları diğer yandan AB uyum sürecinin gerekliliği olarak bölgesel politikalar Türkiye’de ilk kez 2006’da kurumsal yapılara kavuşmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Makalede iç ve dış şartların etkisi ile şekillenen ve Türkiye’nin değişen bölgesel kalkınma politikalarının en belirgin örneğini teşkil eden kalkınma ajanslarının gelişimi bu perspektiften değerlendirilerek gelecekteki konumu yorumlanmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2006 Verileri
⚙️Değişkenler:Türkiye · Yapısal Fonlar · Bölgesel Kalkınma Politikaları

Özet

1974’te Avrupa Bölgesel Kalkınma Fonlarının oluşturulmasından sonra zaman içerisinde şekillenen AB bölgesel politikaları 1990 sonrasında AB üyeliği için başvuruda bulunan ülkeler için üyelik öncesi uyum sürecinde ilerleme kaydedilmesi gereken başlıklardan biri olmuştur. Merkeziyetçi idari yapıları olan Türkiye’de belli dönemlerde özellikle kalkınma bağlamında ara kademelere duyulan ihtiyaç sonucu yerel ölçeğe gönderme yapılmasına rağmen bu doğrultuda yapısal reformlara girişilememiştir. Ancak bir yandan yerel ölçek ve özel sektörün arayışları diğer yandan AB uyum sürecinin gerekliliği olarak bölgesel politikalar Türkiye’de ilk kez 2006’da kurumsal yapılara kavuşmaya başlamıştır. Makalede iç ve dış şartların etkisi ile şekillenen ve Türkiye’nin değişen bölgesel kalkınma politikalarının en belirgin örneğini teşkil eden kalkınma ajanslarının gelişimi bu perspektiften değerlendirilerek gelecekteki konumu yorumlanmaya çalışılmıştır.

Abstract

European Regional Development Funds, following its establishment in 1974, functioned to create a similarity among member states’ policies, which were demanded to be put into practice in EU pre accession process. Turkish administrative structures are highly centralized. So, in spite of regional policies, especially related to development, being on the agenda in Turkey during certain eras, any institutional progress was not recorded. In 1990’s, centralized administrative structures were under pressure of newly emerged economic and political conditions. Not only had the search of novelty by local level and private sector but also EU pre accession process necessitated the creation of Regional Development Agencies in 2006. This essay mainly focuses on the genesis of Regional Development Agencies by considering domestic and EU influence and try to shed light on the possible future of agencies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERYILMAZ, B., TUNCER, A. (2014). Avrupa Birliği Uyum Sürecinde Bölgesel Kalkınma Politikaları: Bölgesel Kalkınma Ajansları ve Türkiye Uygulaması. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 165–189. https://ajindex.com/articles/4746

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. ALLEN, D. (2000) “Cohesion and Structural Fund’’ Ed: Helen Wallace and William Wallace Policy Making in the European Union. Oxford University Press, ss. 243-263.
  2. ANSELL, C. (2000) The Networked Polity: Regional Development in Western Europe. Governance, Vol. 13, No. 3, ss. 303-333.
  3. AVANER, T. (2005) “BKA Siyasal Rejim Sorunu Yaratır Mı?”, Bölge Kalkınma Ajansları Nedir Ne Değildir?, Der: Menaf Turan, Paragraf Yayınevi.
  4. BACHTLER J., Ruth Downes, Ewa Helinska-Hughes & John Macquarrie (1999) Regional Development and Policy in the Transition Countries, European Policies Research Centre. BAYRAMOĞLU, S. (2005) “Türkiye’de Bölgesel Politikaların Gelişimi” Bölge Kalkınma Ajansları Nedir Ne Değildir?, Der: Menaf Turan, Paragraf Yayınevi, ss. 35-120.
  5. BOVAİRD, T. (2004) Public-Private Partnerships: From Contested Concepts to Prevalent Practice, International Review of Administrative Sciences, Vol. 70, No. 2, ss. 199-215.
  6. BRUZST, L. (2007) Multi Level Governance- The Eastern Versions Emerging Patterns of Regional Development, Governance in the New Member States, EUI Working Papers. COLE, A. (2008)
  7. Governing and Governance in France, Cambridge Unv. Press. Çukurova Kalkınma Ajansı 2008 Faaliyet Raporu, http://www.cka. org.tr/media/CKA_2008_Faaliyet_Raporu.pdf Çukurova Kalkınma Ajansı 2009 Ajans Faaliyet Raporu, http://www. cka.org.tr/files/2009_faaliyet_raporu.pdf Çukurova Kalkınma Ajansı 2010 Yılı Altı Aylık Ara Rapor, http:// www.cka.org.tr/files/2010AraFaaliyetRaporu.pdf DOUNCE, J. C. (1995) “The Evolution of the 1982 Regional Reforms: An Overview’’, The End of The French Unitary State Ten Yerars of Regionalization in France (1982-1992),
  8. John Loughlin and Sonia Mazey, Frank Cass, London. DULUPÇU, Murat A. (2006) “Bölgesel Politikalar Kopyalanabilir mi? Bölgeselleşme Karşısında Bölgeselcilik”, Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu, ODTÜ, ss. 233-257.
  9. EURADA (1999)
  10. Creation, Development and Management of RDA’s: Does It Have To Be So Difficult. FERRY, M. (2004) Regional Policy in Poland on The Eve of EU Membership: Regional Eempowerment or Central Control?, European Policies Research Centre, No. 53. GORZELAK, G., Kozak, M. Roszkowski W. (1998) Regional Development Agencies in Poland, In Regional Development Agencies in Europe, Jessica Kingsley Publishers, ss. 101-124.
  11. HALKIER, H. (2006) “Regional Development Agencies and Multilevel Governance: European Perspectives”, Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu, ODTÜ. ss.3-17.
  12. HALKIER, H., Danson, M. & Damborg, C. (199