Dergiler / Felsefe Arkivi / 2012 / Sayı: 35

Yasanın Şiddeti ve Adaletin Belleği - Atatürk İle Derrida

The Violence of Law and the Memory of Justice, Atatürk and Derrida

Sayfa
1–10
Yayın Tarihi
2012-12-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yazı bu sorunu, 1928 Türk Harf Devrimi örneği üzerinde ve J.Derrida’nın adaleti bir yapı-sökümü olarak tanımlamasından yola çıkarak tartışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yazıda ilkin incelenen Kafka’nın Dava adlı romanındaki “yasa” ile ilgili pasajdan şu sonuçlar çıkarılır: Adalet bir olanak olarak kalmamalı, yasanın kaçınılmaz olarak getirdiği şiddet sınırlanmalıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bireyde yasayan, adaletle ilgili kollektif bellek, daima bir yadsımanın, adaletsizliğin belleği olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Yazı bu sorunu, 1928 Türk Harf Devrimi örneği üzerinde ve J.Derrida’nın adaleti bir yapı-sökümü olarak tanımlamasından yola çıkarak tartışmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yasa · Şiddet · Yapı-söküm

Özet

Yazıda ilkin incelenen Kafka’nın Dava adlı romanındaki “yasa” ile ilgili pasajdan şu sonuçlar çıkarılır: Adalet bir olanak olarak kalmamalı, yasanın kaçınılmaz olarak getirdiği şiddet sınırlanmalıdır. Bireyde yasayan, adaletle ilgili kollektif bellek, daima bir yadsımanın, adaletsizliğin belleği olmuştur. O zaman yasanın kendisi adaleti ye- rine getirerek yeni bir bellek yaratmalıdır. Yazı bu sorunu, 1928 Türk Harf Devrimi örneği üzerinde ve J.Derrida’nın adaleti bir yapı-sökümü olarak tanımlamasından yola çıkarak tartışmaktadır.

Abstract

An analysis of the famous passage concerning “law” in Kafkas The Trial leads to the following conclusions: if justice is not to remain a mere possibility, the inescapable violence of the law must be limited. The collective and individual memory of justice is always a memory of a negation, of an injustice. Therefore it is the responsibility of the law itself to create effectively a new memory of justice. This problem is discussed, using the example of Law 1928 concerning ‘The Turkish Alphabet Revolution’, on the the basis of the definition of justice as a deconstruction by J. Derrida.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sözer, Ö. (2012). Yasanın Şiddeti ve Adaletin Belleği - Atatürk İle Derrida. Felsefe Arkivi, Sayı: 35, 1–10. https://ajindex.com/articles/242567

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...