V. Metin Demir’in “Yaşamın Metafiziği: Hegel’de Doğa, Tarih ve Alışkanlık” Adlı Eserinin Değerlendirilmesi

Özet

V. Metin Demir’in 2020 yılında Küre Yayınları’ndan çıkan Yaşamın Metafiziği: Hegel’de Doğa, Tarih ve Alışkanlık isimli kitabı başlığından da anlaşılacağı üzere Hegel’in metafiziğine, doğa ve tarih anlayışına odaklanan üç ana bölümden oluşmaktadır. Yazarın temel iddiasına göre Hegel’in sistemini anlamanın anahtarı yaşam ve organizma kavramlarıdır. Demir, Hegel’i anlamak için neden bu kavramları tercih ettiğini gösterirken onun tüm sistemini baştan sona ele alır. Kant’tan hareketle anlama yetisi (Verstand) ve akıl (Vernunft) arasında yaptığı ayrımı ve spekülatif felsefesini dikkate alırsak Hegel’in arzusu öncelikle akledilirliğin diyalektik ve otonom yapısını saf formuyla ortaya koymak ve akabinde ise kendisine has akıl kavrayışını doğada yaşayan canlıya ve tarihe uygulamaktır. Başka bir ifadeyle çelişkiyi ve farklılığı diyalektik olarak içererek aşan aklın otonom yapısı doğada ve tarihte ya da bir bütün olarak tükenmez yaşamda akledilebilir her türden şeyin ontolojik temelini oluşturur. Demir’in yaşam ve organizma kavramlarına yüklediği anlam özellikle Hegel’in Kavram’ın momentleri olan evrensel-tikel ve tekil arasındaki ilişkiyi seleflerinden farklı şekilde kurduğu anlaşıldığında esas manasına kavuşur