Dergiler / Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Fen Öğretmen Adaylarının Yapılandırmacı Yaklaşıma Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Sayfa
673–687
Yayın Tarihi
2009-08-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonucunda, fen bilgisi öğretmen adaylarının yapılandırmacı yaklaşıma yönelik tutumlarının genel olarak yüksek düzeyde olduğu; mezun olunan lise türü göz önüne alınarak yapılan karşılaştırmalarda Anadolu öğretmen lisesinden mezun olan öğretmen adaylarının bu yaklaşıma yönelik tutumlarının diğer öğretmen adaylarına göre daha düşük olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yapılandırmacı yaklaşıma dayalı Fen ve Teknoloji Öğretim Programının temel amacı, bilgiyi sorgulayabilen, günlük yaşamdaki problemleri çözebilen, yaratıcı düşünebilen ve Fen okuryazarı bireyler yetiştirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma İzmir ili Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği bölümünde üçüncü ve dördüncü sınıfta öğrenim gören 107 öğretmen adayı üzerinde yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonucunda, fen bilgisi öğretmen adaylarının yapılandırmacı yaklaşıma yönelik tutumlarının genel olarak yüksek düzeyde olduğu; mezun olunan lise türü göz önüne alınarak yapılan karşılaştırmalarda Anadolu öğretmen lisesinden mezun olan öğretmen adaylarının bu yaklaşıma yönelik tutumlarının diğer öğretmen adaylarına göre daha düşük olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fen Bilgisi öğretmen adayları · Yapılandırmacı yaklaşım ve Tutum

Özet

Yapılandırmacı yaklaşıma dayalı Fen ve Teknoloji Öğretim Programının temel amacı, bilgiyi sorgulayabilen, günlük yaşamdaki problemleri çözebilen, yaratıcı düşünebilen ve Fen okuryazarı bireyler yetiştirmektir. Yapılandırmacı yaklaşıma göre öğrenme, bireyin zihinsel süreçler yardımıyla ön bilgilerini yapılandırması sonucunda meydana gelmektedir. Öğrenmenin gerçekleşebilmesi için öğrencilerin öğrenme sürecine aktif katılımları gerekmektedir. Bu süreçte öğretmenin rolü ise öğrencilerin bilgiyi yapılandırabilmeleri için ön bilgilerindeki yanılgılarını düzeltmelerine ve eksik bilgilerini gidermelerine yardımcı olmak; öğrenme ortamını öğrencilerin ihtiyaçları doğrultusunda düzenlemektir. Bu nedenle yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenler çok önemli bir yere sahiptir. Bu araştırmada meslek yaşantılarında yapılandırmacı yaklaşımı uygulayacak olan Fen Bilgisi öğretmen adaylarının bu yaklaşıma yönelik tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma İzmir ili Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği bölümünde üçüncü ve dördüncü sınıfta öğrenim gören 107 öğretmen adayı üzerinde yürütülmüştür. Araştırmanın sonucunda, fen bilgisi öğretmen adaylarının yapılandırmacı yaklaşıma yönelik tutumlarının genel olarak yüksek düzeyde olduğu; mezun olunan lise türü göz önüne alınarak yapılan karşılaştırmalarda Anadolu öğretmen lisesinden mezun olan öğretmen adaylarının bu yaklaşıma yönelik tutumlarının diğer öğretmen adaylarına göre daha düşük olduğu belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EVREKLİ, E., İNEL, D., BALIM, A. G., KESERCİOĞLU, T. (2009). Fen Öğretmen Adaylarının Yapılandırmacı Yaklaşıma Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 673–687. https://ajindex.com/articles/24043

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Bağcı-Kılıç, G. (2001). Oluşturmacı Fen Öğretimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi. 1(1), 7-22.
  2. Balcı, A. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma. Ankara:
  3. PegemA Yayıncılık. Brooks, J. G. ve Brooks, M. G. (2001). In Search for Understanding the Case for Constructivist Classrooms. New Jersey: Prentice-Hall. Can, B. T., Günhan, B. C. ve Erdal, S. Ö. (2005). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Fen Derslerinde Matematiğin Kullanımına Yönelik Özyeterlik İnançlarının İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 17, 47-54.
  4. Christensen, L. B. (2004). Experimental Methodology. United States of America: Pearson Education. Christianson, R. G. ve Fisher, K. M. (1999). Comparison of Student Learning about Diffusion and Osmosis in Constructivist and Traditional Classrooms. International Journal of Science Education. 21(6), 687-698.
  5. Çapri, B. ve Çelikkaleli, Ö. (2008). Öğretmen Adaylarının Öğretmenliğe İlişkin Tutum ve Mesleki Yeterlik İnançlarının Cinsiyet, Program ve Fakültelerine Göre İncelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 9(15), 33-53.
  6. Çepni, S. (2007). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş. Trabzon: Celepler Matbaacılık. Çetin, Ş. ve Çetin, F. (2006). Anadolu Öğretmen Liseleri ve Bu Liselerden Mezun Olmuş Eğitim Fakültesi Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi. 19, 1-12.
  7. Çoban, A. (2004). Öğretmen Yetiştiren Yükseköğretim Kurumlarının Kaynağı Olarak Anadolu Öğretmen Lisesi Öğrencilerinin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 28(1), 55-64.
  8. Edmonds, B. (1999). Capturing Social Embeddedness: A Constructivist Approach. Adaptive Behavior. 7(3/4), 323-348.
  9. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metodlarına Giriş. Ankara:
  10. Anı Yayıncılık. Ekici, G. (2002). Biyoloji Öğretmenlerinin Laboratuvar Dersine Yönelik Tutum Ölçeği (BÖLDYTÖ). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 22, 62-66.
  11. Evrekli, E., İnel, D., Balım, A. G. ve Kesercioğlu, T. (2009). Fen Öğretmen Adaylarına Yönelik Yapılandırmacı Yaklaşım Tutum Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(2), 134-152.
  12. Garrison, J. (1997). An Alternative to Von Glasersfeld’s Subjectivism in Science Education: Deweyen Social Constructivism. Science and Education. 6, 543-554.
  13. Güçlü, N. (1998). Öğrenme ve Öğretme Sürecinde Yapısalcı Yöntem. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 18(3), 51-56.
  14. Gültekin, M., Karadağ, R. ve Yılmaz, F. (2007). Y