Dergiler / Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 1

BİR “İNSAN HAKKI” OLARAK “ÇEVRE HAKKI” VE TÜRK HUKUKUNDAKİ YERİ

ENVIRONMENTAL RIGHTS AS HUMAN RIGHTS AND ITS PLACE IN TURKISH LAW

Sayfa
33–52
Yayın Tarihi
2017-04-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda çalışma, ‘çevre hakkı’ kavramı üzerinde literatürde yer alan tartışmalara yer vermekte, kavramın ‘insan hakları’ arasındaki yerini tespit etmekte, tarihi gelişimi ve öğeleri üzerinde durmakta ve nihayet ‘çevre hakkı’nın Türk hukukundaki yerini tayin etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çevre sorunlarının 20. yüzyılın ortalarından itibaren, başta gelişmiş batılı ülkeler olmak üzere, dünyanın pek çok yerinde insan hayatını etkilemeye başlaması, bu sorunları dünyanın en önde gelen gündem maddelerinden biri hâline getirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Pek çok düşünürün 1960’lı yıllardan itibaren konu ile ilgili kaleme aldıkları eserler, düzenlenen uluslararası konferanslar ve nihayet hazırlanan uzman raporları, konunun gündem oluşturmasında son derece etkili olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda çalışma, ‘çevre hakkı’ kavramı üzerinde literatürde yer alan tartışmalara yer vermekte, kavramın ‘insan hakları’ arasındaki yerini tespit etmekte, tarihi gelişimi ve öğeleri üzerinde durmakta ve nihayet ‘çevre hakkı’nın Türk hukukundaki yerini tayin etmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çevre · Çevre Hakkı · Dayanışma Hakları

Özet

Çevre sorunlarının 20. yüzyılın ortalarından itibaren, başta gelişmiş batılı ülkeler olmak üzere, dünyanın pek çok yerinde insan hayatını etkilemeye başlaması, bu sorunları dünyanın en önde gelen gündem maddelerinden biri hâline getirmiştir. Pek çok düşünürün 1960’lı yıllardan itibaren konu ile ilgili kaleme aldıkları eserler, düzenlenen uluslararası konferanslar ve nihayet hazırlanan uzman raporları, konunun gündem oluşturmasında son derece etkili olmuştur. Dünya kamuoyunda çevre sorunlarına ilişkin bu tarz bir kaygının gelişmesinin en önemli sonucu ise, çevreyi korumanın en elverişli yollarından birinin, onu, hukukun bir öznesi hâline getirmek olduğu, diğer bir ifadeyle uluslararası ve ulusal düzeylerde bir çevre hukuku disiplininin inşa edilmesi gerektiği sonucuna varılmış olmasıdır. Böylesi bir hukukî perspektifin en önemli unsurlarından biri ise, hiç kuşku yok ki, ‘çevre hakkı’ kavramıdır. Bu bağlamda çalışma, ‘çevre hakkı’ kavramı üzerinde literatürde yer alan tartışmalara yer vermekte, kavramın ‘insan hakları’ arasındaki yerini tespit etmekte, tarihi gelişimi ve öğeleri üzerinde durmakta ve nihayet ‘çevre hakkı’nın Türk hukukundaki yerini tayin etmektedir.

Abstract

Environmental problems have become one of the most important agenda items around the world since 1950’s. The books written by many intellectuals, the international conferences and the expert reports on the issue since 1960’s were very effective in this process. The most important result of this process is the development of the idea that one of the most sufficient means of protecting the environment is to make the environment a subject of the law. In other words, it is concluded that building an environmental law in international and national contexts is so important for environmental protection and sustainability. In this context, it should also be stressed that one of the key factors of such legal perspective is the concept of ‘right to environment’. So this paper, which deals with such a key concept, ‘right to environment’, includes the debates on the concept in ecological literature, determines the place of this right in general human rights, brings out the historical development and factors of ‘right to environment’ and finally allocates the concept in Turkish law.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OLGUN, H., IŞIK, V. (2017). BİR “İNSAN HAKKI” OLARAK “ÇEVRE HAKKI” VE TÜRK HUKUKUNDAKİ YERİ. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 33–52. https://ajindex.com/articles/221066

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Abdulhakimoğulları, Erdal, Özcan Sezer ve Mahmut Akpınar (2011), “Küresel, Ulusal ve Yerel Düzeyde Bir İnsan Hakkı Olarak Çevre Hakkının Gelişimi”, Süleyman Demirel Üniversitesi SBE Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 14, ss. 61-88.
  2. Alıca, Süheyla Suzan (2011), “Çevre Denetiminde İdarenin Sorumluluğu”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: XV, Sayı: 4, ss. 87-119.
  3. Boyacı, Ender Kâmil (1990), “Mahkeme Kararlarında Çevre Sorunları”, Yargıtay Dergisi, Cilt: 16, Sayı: 1-2, ss.153-191.
  4. Collins, Lynda (2007), “Are We There Yet? The Right to Environment in International and European Law”, JSDLP, Vol: 3, Issue: 2, ss. 119-153.
  5. Coşkun, Vahap (2003), “İnsan Hakları Kapsamı Üzerine Tartışmalar ve Liberal Perspektif”, Prof. Dr. Ergun Önen’e Armağan, İstanbul,
  6. MÜHFY. Cullet, Philippe (1995), “Definition of an Environmental Right in a Human Rights Context”, Netherlands Quarterly of Human Rights, 13, ss. 25-40.
  7. Dadak, Kemal (2015), “Yeni Kuşak Hak Olarak Çevre Hakkı”, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 5, ss. 309-326.
  8. Donnelly, Jack (1995), Teoride ve Uygulamada Evrensel İnsan Hakları, (Çev. Mustafa Erdoğan ve Levent Korkut), Ankara,
  9. Yetkin Yayınları.
  10. Ebeku, Kaniye SA (2003), “The Right to a Satisfactory Environment and the African Commission”, African Human Rights Law Journal, Volume: 3, No. 2, ss. 149-166.
  11. Erdoğan, Mustafa (1998), “İnsan Haklarına Kavramsal Bir Yaklaşım”, Liberal Düşünce, Sayı: 12, Güz, ss. 7-16.
  12. Erdoğan, Mustafa (2005), “Anayasa Mahkemeleri Önemli midir? Orta Avrupa’da Anayasa Yargısı ve Demokrasinin Pekişmesi”, AÜHFD, Cilt: 54, Sayı: 3, ss. 1-22.
  13. Erim, Refet (1997), “Türkiye’de Yasama, Yürütme ve Yargının Çevre Yaklaşımları”, İnsan, Çevre, Toplum, Yay. Haz. Ruşen Keleş, İkinci Baskı,
  14. Ankara, İmge Kitabevi Yayınları, ss. 372-394.
  15. Ertan, Birol ve Kıvılcım Akkoyunlu Ertan (2005), “Çevre Hukukunda Sorumluluk”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 38, Sayı: 3, Eylül, ss. 1-18.
  16. Ertaş, Şeref (2012), Çevre Hukuku ve Hayvan Hakları Hukuku, İkinci Baskı,
  17. İzmir,
  18. İleri Yayınları.
  19. Görmez, Kemal (1989), “Çevre, Çevre Sorunları ve Çevre Politikaları Üzerine Bazı Mülâhazalar”, Türkiye Günlüğü, Sayı: 3, ss. 6-10.
  20. Gözler, Kemal (2006), Anayasa Hukukuna Giriş: Genel Esaslar ve Türk Anayasa Hukuku, Sekizinci Baskı,
  21. Bursa, Ekin Kitabevi Yayınları.
  22. Güneş, Ahmet Mithat (2010), “Aarhus Sözleşmesi Üzerine Bir İnceleme”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: XIV, ss. 299-333.
  23. Güneş, Ahmet Mithat (2012), “Yeni Anayasa Yapım Sürecinde Çevre”, Tarih Kültür ve Sanat Ar